Aflevering 14 ‘Scoren’

In de winkel bij een benzinestation pakken jongens met mutsen en sjaals alles wat ze maar pakken kunnen, de hele winkel ligt overhoop, de eigenaar staat machteloos toe te kijken. 
Eigenaar: Hé, laat dat eens liggen, verdomme!
De jongens letten er niet op en gaan gewoon door, buiten staat een grote bus met mensen erin. Een man stapt uit, hij kijkt even naar de winkel en schudt z’n hoofd, hij lijkt wat te horen en loopt richting het geluid, op de parking ziet hij 3 jongens die een andere jongen in elkaar slaan, de man blijft staan kijken en schudt z’n hoofd, 1 van de jongens ziet hem staan en hij waarschuwt de andere jongens, de jongens houden op met slaan en lopen dreigend op de man af, ze kijken hem even dreigend aan en lopen dan langs hem heen.

Op het commissariaat loopt Tony met haar helm het teamlokaal in met Britt achter zich aan.
Britt: Tony, waar heb je mijn helm gedaan?
Tony gaat aan haar bureau zitten.
Tony: ‘k wil eerst ‘n antwoord
Britt zucht.
Britt: Hoeveel keer moet ik het nog zeggen? Tussen ons veranderd er niks, of Kris nu baas is of nie
Tony: ‘k geloof u nie
Britt: Tony… Werk is werk en privé is privé, en ik kan die twee echt wel gescheiden houden. Waar is mijn helm?
Tony: Van alles wat ik hier doe of zeg, vertel jij ‘s avonds niks aan Kris?
Britt: geen woord.
Tony: En als ik een uur te laat kom, en Kris heeft niks gemerkt, dan nog vertel je hem dat niet?
Britt: Natuurlijk niet
Tony: Of stel: jij komt een uur te laat, maar wel door mijn schuld, en Kris is echt kwaad, dan nog verklap je ‘m niks?
Britt steekt haar vingers als een v in de lucht
Britt: Ik zweer het.
Tony: Dat is dan heel goe 
Tony haalt Britt’s helm onder haar bureau vandaan en geeft hem aan Britt.
Tony: Want we zijn wel al te laat voor zijn briefing.
Britt: Godverdomme Tony!
Britt loopt weg
Tony: Je hebt het gezworen!
In een lokaal zitten een heleboel agenten, Kris en Vanneste staan vooraan met een kaart achter zich.
Kris: En we verwachten in totaal zo’n 200 man uit Brussel. Volgens de collega’s uit de hoofdstad zijn er twee weken geleden moeilijkheden geweest met een paar individuen, die niet tot de vaste kern behoren, we proberen hun identiteit te achterhalen.
Britt en Tony lopen binnen
Kris: De naam van de 2 laatkomers kan ik wel alvast geven: Britt Michiels en Tony Dierickx!
Iedereen klapt Britt en Tony kijken elkaar lachend aan en gaan op een tafeltje aan de zijkant zitten.
Kris: Zo. Eeh nu we volledig zijn geef ik voor verdere informatie het woord aan Ben. Algemeen commando terrein.
Kris gaat zitten, Ben gaat staan.
Ben: Iedereen heeft zijn instructies gekregen? Goed, gezien het grote aantal Brusselse supporters, zal ook vak 4 worden opengesteld. Mike 4 en 5, jullie houden je klaar om eventuele problemen binnen dat vak binnen te trekken. In de van Latumstraat is er een bouwwerf, we hebben de aannemer gevraagd om de losliggende stenen op te ruimen, dat is niet gebeurd.
Ben kijkt Kris aan.
Kris: Hij zal de rekening gepresenteerd krijgen.
Ben: We werken vandaag ook met 4 spottersteams: red, indigo, blue en orange, zij krijgen steun van 2 spottersteams uit Brussel. Alle communicatie voor ordehandhaving gebeurd op kanaal 3, verkeer zit op kanaal 4.
Radiocheck om 18 uur 30.
Ben kijkt naar Britt en Tony.
Ben: Dames… 18 uur 30 stipt. 
Tony kijkt Ben aan.
Ben: En ik herhaal, posities worden niet verlaten zonder toestemming. Oke, dat is alles, mensen.. Hou het veilig.
Iedereen loopt weg.
Tony: Wat doe bij egozeven, buiten het stadion, negentig minuten op ons gat zitten voor een …….. Perfecte manier om de Zaterdagavond door te brengen.
Britt: Je hebt toch niks beters te doen.
Tony: en wie zegt dat?
Britt: Je zit al weken zonder vriend…
Kris loopt naar Britt toe.
Kris: Aah, problemen met supporters aan een benzinestation, Brusselse steenweg… Ben! Kan je deze missen?
Ben: Eeh neem Sel en de rest van egozeven mee. 
Kris: Kom daarna naar ’t stadion.
Kris knipoogt naar Britt en loopt weg.
Tony: Toch dessert vanavond… Peter, Sel, Ingborg!

Bij het benzine station komt een politiebusje aangereden, hij blijft stilstaan vlak voor de winkel, Tony, Britt, Sel en nog wat gasten stappen uit. Tony en Britt lopen de winkel binnen, de eigenaar is aan het opruimen als ze binnenstappen.
Eigenaar: Ah, ziet u wat die varkens hebben gedaan? M’n hele winkel geplunderd!
Britt: Wat is er precies gebeurd?
Tony kijkt even naar de eigenaar en loopt dan een beetje de winkel rond.
Eigenaar: Een bus, een bus vol supporters, ze zijn hier binnengegaan en hebben alles meegepakt, zonder betalen.
Britt: Zou u ze herkennen?
Eigenaar: 20 man? Awel hè, als u die reisbus vind, haal ik er zeker 10 uit.. Als u ze vind natuurlijk.
Britt knikt.
Britt: Hebt u de nummerplaat genoteerd?
De eigenaar kijkt op en loopt naar de kassa. Tony heeft een Mars te pakken die ze openmaakt, Britt kijkt haar verwijtend aan.
Tony: Bewijsmateriaal…
De eigenaar komt bij de kassa vandaan met een briefje in z’n hand.
Eigenaar: Voiages van Dalen, uit Brussel, een witte, onderaan staat de nummerplaat.
De eigenaar geeft het briefje aan Britt. Tony kijkt naar het bewakingsscherm.
Tony: Hebt u beelden?
Eigenaar: Ja.. tot ze de camera kapot hebben gemaakt.
Britt: Geef ons de cassette, wij zullen onze collega’s aan het stadion verwittigen.
Sel komt haastig binnen.
Sel: Britt, op de parking.
Sel loopt de winkel uit, Tony en Britt lopen erachteraan. Op de parking ligt een gewonde jongen, Britt en Sel gaat op hun hurken bij hem zitten.
Sel: We hebben hem zo gevonden.
Een agent komt aangelopen, de eigenaar van de winkel komt erachteraan.
Agent: De ambulance is onderweg.
Eigenaar: Godver, ziek ge nu? Dat crapuul is tot alles in staat!
Britt kijkt Sel aan.
Britt: Bel Vanneste, die bus moet onderschept worden.
Sel knikt, Tony loopt voorzichtig naar een deur toe, Britt en Sel kijken haar verwachtingsvol aan, Tony doet heel voorzichtig de deur open, kijkt naar binnen en ziet een meisje op de grond zitten, het meisje kijkt haar aan, Tony loopt naar binnen en helpt het meisje opstaan, als het meisje staat rukt ze zich los.
Meisje: Aah, godverdomme!
Britt: Kalm, kalm.
Het meisje loopt naar buiten en ziet de jongen liggen.
Meisje: Hebben ze hem vermoord?
Ze rent naar hem toe.
Britt: Hij leeft nog.
Het meisje gaat bij hem zitten.
Meisje: Hé, Stefan…

In de bus zitten alle supporters te zingen en lol te maken, dan horen ze een sirene en worden ze stil, naast de bus komt een politiemotor rijden, erachter een politieauto. De motoragent wijst de chauffeur naar de kant te gaan, de bus gaat langs de kant staan, uit de auto stapt Vanneste, hij loopt de bus in.
Chauffeur: Ah, meneer de agent, wat.. wat is er aan de hand?
Vanneste: Ja, volg die twee moto’s, ze begeleiden u naar het commissariaat.
Chauffeur: Ah? En waarvoor dan?
Vanneste: Dat zullen ze u daar wel vertellen, gewoon volgen.
Vanneste richt zich tot de supporters.
Vanneste: Niemand verlaat de bus!
Supporter: Hé, en de mach dan? 
Vanneste: Lees maandag de gazette maar.
Vanneste stapt uit de bus, nageschreeuwd door de supporters.

Op het commissariaat worden alle supporters bij elkaar in een cel gezet, ze stribbelen nogal tegen, maar uiteindelijk krijgen de agenten ze erin en doen ze de deur dicht.
Boven staan Britt, Tony en Sel bij elkaar.
Britt: Hebben we ze allemaal?
Sel geeft een stapeltje papieren aan Britt.
Sel: 47 stuks, de buschauffeur zit apart, en hij zweert dat hij niks gezien heeft.
Tony: Blinde buschauffeur, moet kunnen.
Sel: Is er nog nieuws uit het ziekenhuis?
Britt: Die jongen is nog altijd bewusteloos, en met het meisje… Shelly heet ze, schijnt het wel mee te vallen, de dokters onderzoeken haar om zeker te zijn.
Tony (tegen Sel): Breng jij de supporters per 5 naar boven? We gaan ze confronteren met de pompbediende.
Sel knikt en loopt weg, Britt en Tony lopen naar het teamlokaal.
Tony: Bel jij Kris? We zitten hier nog wel ’n tijdje.

In het stadion:
Ben zit in een hok, vanwaar hij het hele veld kan overzien, een agent zit bij de bewakingscamera te kijken of er niks fout gaat, Kris komt al telefonerend binnen.
Kris: Nee, nee dat gaat voor.
Ben kijkt hem aan.
Kris: Enne, weet je al iets van de slachtoffers?...ja…ah…Ja, goed, eeh bel als er nieuws is.
Kris hangt op, Vanneste kijkt hem vragend aan.
Kris: Met die jongen is ’t niet zo best, hoe is ’t hier?
Vanneste: Voorlopig alles rustig.
Kris en Ben lopen naar de bewakingscamera.
Pasmans en Raymond staan aan de ingang van het stadion, Raymond staat met wat gasten te praten, Pasmans staat wat verderop met z’n hand tegen z’n oor.
Raymond: Vanavond houden we ’t rustig Kenny.
Kenny: Altijd hè Raymond, ge kent mij toch? ‘K kom om de schonen mach te zien, en voor de ambiance, vooral voor de ambiance.
Raymond kijkt Kenny achterdochtig aan en knikt met z’n hoofd, Kenny en z’n maats lopen weg, Pasmans komt bij Raymond staan.
Pasman: Gehoord Raymond? Een volledige bus supporters afgevoerd.
Raymond haalt z’n schouders op.
Pasmans: Wat vind jij van Kris?
Raymond: Nog te vroeg om te zeggen.
Pasmans: ’N beetje ’n andere stijl dat Deprez, maar dat vind ‘k niet erg, Ik denk dat hij wel open is voor nieuwe ideeën, denk je niet? Ik heb ’n aantal voorstellen op papier gezet…
Raymond:…Pasmans! Houd nu n’s 2 minuten uw klep!!
Raymond draait zich om en loopt weg, Pasmans kijkt hem verbaast na.

Op het commissariaat staan Britt, Tony en de pompbediende, Tony doet een scherm omhoog, achter het glas staan 5 mannen, De pompbediende schudt z’n hoofd.
Pompbediende: Nee, niemand, die zijn allemaal op de bus blijven zitten denk ik.
Tony loopt naar de andere kant van het glas en drukt een knopje in.
Tony: Sel, stuur de volgende 5 maar naar boven.
Pompbediende: Maar ze hebben ook niks gedaan om die bandieten tegen houden hè.

Weer in het stadion:
Kris en Ben staan nog steeds in het hokje, de agent bij de bewakingscamera ziet ineens een paar supporters die staan te schreeuwen naar iets.
Agent: Problemen.
Ben en Kris lopen naar de bewakingscamera.
Kris: Wat krijgen die?
Vanneste: Dirk, ga n’s wat omhoor met die camera, naar de lounges, ja.
Op de bewakingscamera zien ze 2 jongens die de supporters uitschelden en hun middelvinger opsteken.
Vanneste: godverdomme, klootzak!
Ben loopt het hok uit.

Op het commissariaat staan Britt, Tony en de Pompbediende nog steeds in het verhoor.
Pompbediende: 2 en 5, 100% zeker.
Tony en Britt kijken hem aan.
Pompbediende: Die nummer 5 hè, die heeft de camera vernield.
Britt: Is er van deze groep iemand naar de parking gegaan?
Pompbediende: Ik weet ’t niet, op ’t eind, allemaal de bus op en weg, zonder te betalen.
Tony: Kijk nog n’s goed.
De pompbediende kijkt nog eens goed.
Pompbediende: Probeer maar n’s zoveel man in de gaten te houden, ‘k was met m’n winkel bezig, 2 en 5, die waren er zeker bij.
Tony loopt weer naar de andere kant en drukt een knopje in.
Tony: 2 en 5 apart houden, enne, de rest mag terug naar benenden.
Tony loopt het verhoor uit en blijft voor de deur staan wachten.
Britt: Bedankt voor uw hulp, als u nog even wilt blijven om uw verklaring te tekenen?
Pompbediende: A;s ik nog moet getuigen, met plezier hè!
Britt: Daar wordt u dan door de procureur van verwittigt.
Britt loopt ook het verhoor uit, doet de deur dicht en blijft bij Tony staan.
Tony: Alsof de procureur vervolgd voor ’n paar zakken chips en ’n pintje… hebben we ze allemaal gehad?
Britt houdt er een lijst bij, Tony kijkt mee.
Britt: Hij heeft er 10 herkend.
Tony: Ja, in de winkel, maar er is geen enkele getuigenis dat hen op de parking plaatst.
Britt: We moeten toch ergens beginnen hè zolang we niks van dat meisje horen. We zullen deze 10 ondervragen, enne, kijken of ze erop geraken oke?
Tony: Jij bent de baas.
Britt loopt bijna weg.
Tony: Zijn lief
Britt loopt terug en geeft Tony lachend een klap op haar hoofd met de lijst en loopt weg.
Tony (lachend): Aauw, sorry, ik kan ’t niet laten.
Tony loopt achter Britt aan.

In het stadion rent Vanneste een paar trappen af, hij trekt de deur van een lounge open, loopt naar de 2 ventjes voor het raam en trekt ze daar weg.
Vanneste: Kom! Buiten!
Jongen 1: Zal ’t gaan, zot?
Vanneste gaat kwaad voor hen staan.
Vanneste: Stop met die supporters uit te dagen of ik steek jullie bij hen in dat van, oke?
Jongen: Zij zijn begonnen hè.
Jongen 1: Ik ga mij beklagen bij uw overste, wat is uw naam?
“ Hij heet Ben”
Vanneste en de jongens kijken opzij, Karlien kijkt Ben lachend aan.
Karlien: En dat daar is Bates, junior… Ze hebben net je naam omgeroepen Bates, je wordt verwacht in de kleedkamers.
Bates: Ik? Waarom?
Karlien: De bal is lek, ze zoeken een andere zak vol lucht om tegen te trappen.
Ben grijnst.
Vanneste: Kom snotapen, terug in uw kot, en blijf weg bij dat raam.
De jongens lopen weg, Ben loopt naar Karlien.
Karlien: De echte hooligans zitten daarbinnen.
Ben: Als.. Flik heb ik daar geen mening over…… Voetbalfan?
Karlien glimlacht.
Karlien: Ik ben hier met klanten… Ik heb gehoord dat die andere collega, dat meisje, ook is gestorven.
Ben kijkt even naar beneden.
Karlien: ’t spijt me.
Dan klinkt er een stem uit Ben’s portofoon.
Stem: Papa voor Mike
Ben: sorry
Hij draait zich om en pakt z’n portofoon.
Ben: Mike luistert.
Kris: Ben, er zijn problemen bij de ingang van victor 4, supporters die naar binnen willen zonder ticket, Mike 4 is al onderwef, maar ’t zou toch mooi zijn als jij even polshoogte ging nemen, over.
Ben: Oke, ik zal gaan kijken, out.
Ben draait zich om en wil iets tegen Karlien zeggen, maar die is weg.

Op het commissariaat zit Tony met een Supporter in het verhoor, ze legt een paar foto’s van de supporter voor hem neer.
Tony: Niet bepaald uw schoonste kant, maar schoon genoeg om u te herkennen, hebt ge iets tegen camera’s?
Supporter: Ja, ik wordt niet graag gefilmd.
Tony: Nee, zeker niet als ge ’n winkel plundert.
De supporter schudt zijn hoofd.
Supporter: Ik heb daar niks mee te maken.
Tony: Jongen, we hebben uw foto en de pompbediende heeft u herkend, ik weet wie er voor de schade in die winkel gaat opdraaien.
Supporter: Ja, zeg, voor wat pakken chips en een paar pintjes, daar kan niemand van doodgaan.
Tony: Nee, maar van vuistslagen en schoppen tegen ’t hoofd wel!
Supporter: Wat, heeft dienen pompist dat gezegd?.. Dat is nen leugenaar, we hebben die gast godverdomme niet aangeraakt.
Tony: Die pompist niet, die gast op de parking!
Supporter: Welke gast?
Tony: Kijk, er ligt een supporter van AA Gent in coma, als hij sterf, maakt dat van u een moordenaar, opzettelijke doodslag, minstens 20 jaar, interesse?
Supporter: Maar daar heb ik niks mee te maken! Die winkel, ja, maar daarna zijn wij de bus opgestapt en weggereden.
Tony kijkt hem aan.
Tony: En die anderen op de bus, hebben zij die gast dan aangepakt?
Supporter: Dat weet ik niet… Maar ik heb daar niks mee te maken, ik zweer het u zeg.
Tony: Ja, kom, laat uw handen zien.
De supporter steekt z’n handen uit, Tony kijkt even en kijkt dan de supporter aan, waarna ze de foto’s bij elkaar pakt.
Britt loopt haar verhoor uit, Sel komt aangelopen met wat papieren.
Britt: En?
Sel: Dat van die winkel willen ze wel toegeven, maar van de parking weten ze niks, jij?
Britt: ’t zelfde.
Tony komt ook buiten gelopen.
Britt: Bloed op de kleren, sporen op de vuisten?
Sel schudt z’n hoofd.
Britt: Zonder die Shelly staan we nergens.
Tony: Ja, die Shelly moet naar hier komen, ik bel de dokter.
Tony loopt weg.
Sel: Enne, wat doen we in afwachting?
Britt: Ik wil die buschauffeur nog n’s spreken, die moet toch iets gezien hebben?
Sel: Ja, maar ik heb hem al ondervraagd, en hij zweert dat hij niks gezien heeft.
Britt kijkt hem aan en haalt moedeloos haar schouders op, Sel rolt met z’n ogen
Sel: Ik haal hem.. baas.
Britt geeft hem een stomp op z’n schouder, Sel lacht, Britt loopt weg.

In het stadion staan Raymond en Pasmans tussen de supporters naar de mach aan het kijken, een speler is onderuit gehaald.
Pasmans: Rood!! …… Dat is toch ’n kaart Raymond?!
Raymond: Wij zijn hier om de supporters te bekijken Pasmans, niet de mach!
Pasmans: Wat scheelt er? Problemen thuis?
Raymond: Moei je daar niet mee!
Raymond loopt kwaad door de massa supporters naar beneden, Pasmans volgt hem verbaasd, Na een poosje staan ze rustig bij de ingang.
Pasmans: Raymond!
Raymond blijft staan, Pasmans loopt naar hem toe.
Pasmans: Ik bedoelde daar niks mee…… is er iets met Lidy, of de kinderen?
Raymond: ’t is ons Vera
Pasmans: Uw oudste? Wat is daarmee?
Raymond: Ze is in verwachting.
Pasmans: Echt?
Raymond knikt.
Pasmans: Maar dat is fantastisch!
Raymond kijkt hem kwaad aan.
Pasmans: Of niet?
Raymond schudt z’n hoofd en loopt weg, Pasmans loopt er verbaasd achteraan.

Op het commissariaat zitten de buschauffeur en Britt in het verhoor, de buschauffeur zegt iets, dan komt Tony binnen.
Buschauffeur: Ik moet nog 2 voetbalwedstrijden halen, plus nog de mach van de coupe de rope.
Tony gaat zitten.
Tony: Ja, ze moesten de trein eens nemen.
Ze draait zich naar Britt.
Tony: De dokter doet z’n best.
Britt knikt.
Buschauffeur: Ja, ‘k weet het, het zijn geen liefjes, maar van de andere kant, ’t zijn ook geen gangsters hè.
Britt: Hebt u gezien wat er in die winkel is gebeurd?
Buschauffeur: Ja, dat was natuurlijk niet plezant, maar, zo erg was ’t nou ook niet hè, Beetje kattenkwaad, en ze gingen alles betalen, daar ben ik zeker van. Als dat mens een beetje kalmer was gebleven, was dat niet gebeurd, feitelijk, heeft hij er zelf om gevraagd.
Brit: En die 2 mensen, die in ’t ziekenhuis liggen, die hebben er ook zelf om gevraagd? Kom.
Buschauffeur: Welke 2 mensen, in welk ziekenhuis?
Britt: Dat koppeltje AA Gent supporters, die jongen is op de parking in elkaar geslagen.
Buschauffeur: Op de parking? Maar, daar zijn die van mij niet geweest! De bus stond geparkeerd voor de ingang van de winkel, ze zijn naar binnen geweest, ze zijn naar de toiletten geweest, en dan terug buiten.
Britt en Tony kijken de chauffeur aan.
Britt: En.. u heeft geen groepje terug apart zien opstappen, 2 of 3 man die zich anders gedroegen…
de buschauffeur schudt z’n hoofd.
Tony: Denk n’s na, ’t gaat over meer dan ’n zak chips.
Buschauffeur: Nee, serieus, zonder te zeveren, dat kunnen die van mij niet geweest zijn, ’t zijn geen aardigen, maar zo hè, nooit!
Britt en Tony zuchten. 
Britt: En iedereen is terug opgestapt?
Buschauffeur: Absoluut……… Eeh, nee.
Tony: Ja (zucht), ja of nee.
Buschauffeur: Ja, nu u ’t zegt… er is er 1 achtergebleven, hij ging een taxi pakken, ik wou niet discussiëren, want ik wilde zo snel mogelijk weg.
Tony: Ja, ik kan begrijpen waarom.
Britt: En had die man ook meegedaan in de winkel?
Buschauffeur: Nee, zo is hij niet.
Britt: Kent u z’n naam?
Buschauffeur: Nee, maarre, pas op hè, ’t is ook geen hooligan hè.
Een paar minuten later staan Britt en Tony voor het verhoor.
Britt: Wat denk je?
Tony: Ik vind ’t vreemd, waarom neemt die man een taxi? Toch niet om wat er in die winkel is gebeurd.
Britt: Daar had hij niks mee te maken.. tenminste.. dat zegt de chauffeur, Ik wil die man spreken.
Tony: Stadion proberen? Als hij tenminste niet al thuis zit.
Britt: ‘r is te hopen van niet, in ’t stadion maken we nog ’n kans, ik verwittig Kris.
Britt loopt weg, Tony loopt het verhoor binnen.
Tony: U mag meekomen.
Buschauffeur: waar gaan we naartoe?
Tony: Uw passagier zoeken.
De buschauffeur staat op en loopt met Tony mee.

In het stadion zit Raymond aan een tafeltje in de kantine koffie te drinken, Pasmans komt eraan gelopen met een bekertje koffie en gaat zitten.
Pasmans: Is ’t van haar vriend?
Raymond: Ik hoop van wel ja…… ze willen gaan samenwonen.
Pasmans: Das goed.
Raymond kijkt Pasmans kwaad aan.
Raymond: Ah ja? En wat is er mis met trouwen?
Pasmans kijkt verbaasd op.
Pasmans: Je bedoelt voor de kerk, in ’t wit?
Raymond: Ja, trouwen.
Pasmans: Hier, onze socialist, ik dacht dat jij voor de vrije liefde was?
Raymond: Doe niet belachelijk, bepaalde dingen moeten op bepaalde manieren gebeuren, traditie noemen ze dat.
Pasmans: Als ze nu gelukkig zijn Raymond, dat is ’t belangrijkste.
Raymond (kwaad): Jij hebt met Lidy gesproken zeker?
Raymond gooit z’n bekertje weg en loopt kwaad weg, Pasmans kijkt hem na.
Pasmans: En een samenlevingscontract?
Pasmans zet z’n koffie neer en gaat achter Raymond aan. 

Buiten het stadion komt een politiewagen aangereden. Britt en Tony stappen uit, Tony laat de buschauffeur eruit.

Tussen de supporters hebben Raymond en Pasmans hun plek weer ingenomen.
Pasmans: Een kleinkind, Raymond.
Pasmans houdt z’n hand tegen z’n oor.
Pasmans: Bompa voor Mike, bompa voor Mike.
Pasmans lacht, Raymond kijkt hem kwaad aan.
Pasmans: Sorry.

In het hokje bij Vanneste en Kris zitten nu Tony en Britt, de buschauffeur zit voor de bewakingscamera te kijken of hij de man kan vinden, Britt en Tony kijken mee.
Kris: Nog nieuws van ’t ziekenhuis?
Tony: We wachten tot die Shelly naar ’t commissariaat komt.
Vanneste kijkt op.
Vanneste: Shelly? Toch niet Shelly Vincke?
Tony knikt. 
Vanneste: Oh, shit.
Kris: Ken je haar?
Vanneste: Shelly is de zus van Kenny Vincke, als die hoort wat er gebeurd is dan breekt hier wereldoorlog 3 uit.
Britt draait zich naar de buschauffeur.
Britt: en?
Buschauffeur: Nee, ik zie hem niet.
Vanneste’s GSM gaat, hij pakt hem op.
Vanneste: Vanneste luistert.
Karlien: Poekie voor Mike.
Vanneste: Pardon?
Karlien: Vind jij ’t ook zo;n saaie mach?
Vanneste: Aah, hallo.
Vanneste loopt naar ’t raam, Kris kijkt hem na.
Karlien: Zit je daarboven in de nok?
Vanneste: Afermatief.
Karlien: En daar worden geen bezoekers toegelaten?
Vanneste lacht.
Vanneste: Negatief.
Karlien: Aah, ik begrijp het, er wordt meegeluisterd?
Vanneste: Alle.. eenheden zijn hier stand-by ja.
Vanneste kijkt even naar achteren, Kris kijkt hem vragend aan, Vanneste draait zich weer om.
Vanneste: Hoe kom je aan mijn nummer?
Karlien: Ik sprak hierbuiten 1 van je collega’s aan, hij leek meteen te begrijpen waar het over ging… je hebt nogal een reputatie met vrouwen?
Vanneste grijnst.
Vanneste: Dat.. wordt sterk overdreven.
Karlien: Is dat zo? Spijtig!
Karlien hangt op.
Vanneste kijkt verbaasd naar z’n GSM.
Kris: Problemen?
Vanneste: Negatief.. ik bedoel, nee.
Buschauffeur: Ho! Daar is ‘ie! Dat is ‘m!
Tony en Britt komen erbij staan. De buschauffeur wijst de man aan die aan het begin zag dat Stefan in elkaar geslagen werd.
Britt: Bent u zeker?
Buschauffeur: Ja, zeker.
Vanneste pakt z’n portofoon.
Vanneste: Mike voor Red en Blue, Mike voor Red en Blue.

In de pauze staan Raymond en Pasmans aan de uitgang, samen met nog 2 agenten die de man aanhouden die net naar buiten komt. De agenten brengen de man naar Pasmans en Raymond.
Raymond: Politie Gent, kan u even meekomen?
Man: Ja.
Raymond: Bedankt collega’s.

Tony en Britt staan al bij de auto te wachten als Raymond en Pasmans eraan komen met de man, Britt zit hem in de auto en ze rijden weg, De man kijkt de buschauffeur aan.

Op het commissariaat zitten de man en Britt tegenover elkaar in het verhoor, Tony schuift een stoel bij en gaat zitten.
Britt: Meneer Deneys, enig idee waarom u hier zit?
Meneer Deneys schudt z’n hoofd.
Britt: U bent vanuit Brussel naar hier gekomen met de bus, reizen van Daelen?
Deneys: Ja
Britt: En u bent helemaal meegereden tot aan het stadion?
Deneys: Ja
Tony: Nee, nee, want alle passagiers zitten hier beneden, en daar zat u niet bij.
Deneys zucht.
Britt: u bent uitgestapt bij een takstation aan de Brusselse steeweg, stop met liegen. Waarom bent u niet meegereden tot aan het stadion?
Deneys zucht weer en slaat even z’n handen voor z’n ogen.
Deneys: Een paar jonge gasten van de bus, die… die waren problemen aan ’t maken bij de winkel, en ik ben afgestapt om te zien of ik die man niet kon helpen.
Tony: Dat is zeer edelmoedig van u, toch niks om beschaamd over te zijn, waarom zegt u dat niet meteen?
Britt: Alleen kan de pompbediende zich absoluut niet herinneren dat ook maar iemand hem heeft aangesproken, laat staan geholpen.
Deneys: Nee, maar ik kon dat… affain, ik ben van gedacht veranderd enne naar ’t stadion gegaan.
Tony: Hoe?
Deneys: Met een taxi
Tony: Merk, kleur?
Deneys: Dat weet ik niet meer.
Tony schudt haar hoofd.
Deneys: Donker zekers
Britt: Ik geloof er niks van.. hebt u die jongen in mekaar geslagen?
Deneys: Daar weet ik niks van.
Deneys haalt z’n handen door z’n haar. 

Sel komt uit verhoor 2 gelopen met 2 supporters achter zich aan, 1 van de supporters ziet ineens Shelly lopen.
Supporter: Oh, ze hebben de boerinnen losgelaten
Supporter 2: Hé, poepeke, wilt ge mij eens komen melken?
Shelly rent kwaad naar de supporter toe en wil hem aanvallen, maar een agent houdt haar tegen, Sel pakt 1 van de supporters en drukt hem tegen de muur, een agent pakt de andere supporter.
Sel: Hé!
Sel levert de supporter over aan een andere agent.
Sel: Stop ze terug in de cel.
Sel klopt op de deur van verhoor 1 waar Britt en Tony zitten, Tony doet de deur open en loopt naar buiten.
Sel: Dat meisje is hier.
Tony: Heeft ze al iets gezegd?
De agent die Shelly heeft gebracht staat erbij.
Agent: Ze wou eerst niet meekomen, ze wil naar huis zei ze.
Tony: We zullen haar onmiddellijk ondervragen.
Tony draait zich op en gaat in de deuropening staan.
Tony: Britt…
Tony draait zich weer naar Sel en de agent.
Tony: En die jongen?
Agent: Nog altijd buiten bewustzijn.
De agent wil weglopen, maar Tony houdt hem tegen.
Tony: Eehm, wil jij eventjes…?
Tony wijst naar het verhoor waar Deneys zit.
Britt komt ook buiten en samen lopen ze naar hun bureau, waar Shelly als zit, een paar agenten zitten wat verderop voetbal te kijken.
Britt: Gaat ‘t?
Shelly haalt haar schouders op.
Britt: We hebben alle mensen opgepakt die op die supportersbus zaten, en we zouden je willen…
Britt kijkt verstoort naar de agenten die tv zitten te kijken
Britt: Mag die televisie ’n beetje stiller?
De agenten doen hem wat zachter.
Britt: En we zouden je willen vragen om de mensen aan te wijzen die Stefan hebben aangevallen en geslagen.
Shelly: Mag ik dan naar huis?
Britt knikt.
Tony: Met hoeveel waren ze?
Shelly is even stil.
Britt: Shelly?
Shelly: Ze waren met 4, 2 die Stefan vasthielden en een 3e die sloeg, met z’n vuisten, in z’n gezicht, in z’n buik.. en nog ’n ander had mij vast, bij m’n keel, ik kon niet roepen.. ik kon niks doen, er is niemand komen helpen.
Britt: En toen? Wat hebben ze met jou gedaan?
Shelly: En toen hij op de grond lag hebben ze hem blijven stampen, en mij hebben ze dan in dat kot gegooid.
Britt: Ze zullen worden vervolgd.
Shelly: Vervolgd? Dood ja!
Tony en Britt kijken even verbaasd.

Een poosje later brengt Tony Shelly in het verhoor, Britt loopt naar Sel toe.
Britt: Breng jij ze terug naar boven, in groepjes van 5?
Sel knikt
Britt: Begin misschien met die 10 die door de pompbediende herkend zijn, en die Edward Deneys, steek die in de 2e groep, oke?
Sel knikt en loopt weg, Britt loopt het verhoor in waar Tony en Shelly al staan, Tony doet het gordijn omhoog, achter het glas staan weer 5 supporters. Achter het glas staan geen van de jongens die Stefan in elkaar hebben geslagen
Shelly: 2 en 5.
Tony kijkt Britt aan.
Britt: Zeker?
Shelly: Die hebben Stefan geslagen.
Britt: Wie heeft hem geslagen, wie heeft hem vastgehouden?
Shelly: Ja, zeg, dat doet er toch niet toe?
Britt: Ja, voor ons wel.
Shelly: 2 heeft hem geslagen, 5 heeft hem vastgehouden.
Britt loopt naar de muur en drukt een knopje in.
Britt: 2 en 5 apart houden, de rest mag terug naar beneden.
Tony doet het gordijn weer naar beneden, na een poosje doet ze het weer omhoog. Edward Deneys houd het bordje met nummer 3 vast.
Shelly: 1 en 3
Tony: Ben je zeker Shelly?
Shelly knikt.
Tony: Ik wil dat je nog n’s goed kijkt, ’t is belangrijk.
Shelly: Ik zeg toch dat zij ’t zijn? 1 heeft mij geslagen en 3 was ook bij Stefan
Britt: Om hem vast te houden?
Shelly: Ja
Tony: Oke.
Tony loopt naar het apparaat en drukt weer een knopje in.
Tony: 1 en 3 apart houden.
Achter het glas kijkt Deneys heel verbaasd.
Een poosje later komt Sel naar Britt, Tony en Shelly toegelopen die buiten het verhoor staan.
Tony: Sel, zit Deneys in ’t verhoor?
Sel knikt.
Britt: Shelly, kan je even met onze collega meegaan?
Shelly: Ge hebt toch gezegd dat ‘k naar huis mocht?
Britt: ’t duurt niet lang meer.
Sel: Wil je misschien iets drinken?
Shelly kijkt kwaad en loopt voor Sel uit naar ’t teamlokaal.
Tony: Stom geluk waarschijnlijk, dat ze alle vier in de 1e 2 groepen zaten.
Britt knikt.

In het verhoor loopt Deneys een beetje rond, als Tony en Britt binnenkomen.
Britt: Ga zitten.
Deneys gaat zitten, Tony en Britt tegenover hem.
Britt: Meneer Deneys, u bent daarstraks formeel herkend als 1 van de personen die Stefan Tongen hebben neergeslagen.
Deneys schudt z’n hoofd.
Deneys: Dat is niet waar.
Britt: Een getuige zegt dat u hem hebt vastgehouden terwijl uw vrienden hem in elkaar sloegen.
Deneys: Dat is verzonnen, ik heb er niks mee te maken, u moet me geloven.
Tony: We moesten u ook geloven toe u zei dat u met de bus was meegereden, u bent herkend.
Deneys schudt z’n hoofd weer.
Deneys: Dat is onmogelijk, ik heb die jongen niet geslagen.
Britt: Vastgehouden.
Deneys schudt z’n hoofd.
Deneys: Nee… ik heb niets gedaan.
Tony: Waarom liegt u dan constant?

Shelly zit op een stoel in het teamlokaal, Sel komt aangelopen.
Sel: Is cola goed?
Shelly pakt de cola aan die Sel haar voorhoud.
Sel: ’t komt wel goed met Stefan hoor.
Merel klopt even op de glazen deur om Sel’s aandacht te trekken, Sel kijkt op.
Merel: Ben zei dat je hier was, stoor ik?
Sel schud z’n hoofd, een agente loopt voorbij.
Agente: Ah, Merel, proficiat hè, grote onderscheiding heb ik gehoord?
De agente loopt door, Merel lacht.
Merel: Ben zeker?
Sel en Merel lopen naar een hoekje waar de tv nog altijd aanstaat.
Sel: Niemand in het korps die nog niet weet dat zijn zus is afgestudeerd.
Sel houdt vragend een kopje omhoog, Merel knikt, Sel schenkt koffie in.
Sel: Eigenlijk verbaasd het me dat hij er tijdens de briefing niet over beginnen is.
Sel drukt de tv uit en geeft het kopje koffie aan merel.
Sel: Hadden jullie geen feestje vanavond?
Merel: Ik ben niet in de stemming, ‘k ben naar de ouders van Anne geweest.
Sel knikt.
Sel: En? Hoe gaat het met hen?
Merel: Moeilijk, plus nog ’n jaar wachten op ’t proces met die moordenaar.
Shelly kijkt op de klok.
Shelly: Eeh, ik moet naar ’t toilet.
Sel kijkt op.
Sel: Da’s op de gang, 1e deur links.
Shelly loopt weg, Merel kijkt naar een foto van Anne en Tom die aan de muur hangt.
Merel: Wordt er hier nog over gepraat?
Sel: Iedereen verwerk het op z’n eigen manier, maar goed, je kan daarmee niet de hele tijd in je hoofd blijven zitten, jij ook niet.
Merel schudt haar hoofd.
Merel: Nee, ik weet het, maar… ik kende Anne al sinds eeh… altijd.
Sel knikt.

In het verhoor zitten Britt en Tony nog altijd bij Deneys, Tony kijkt Britt aan en staat op, ook Britt staat op.
Britt: Goed, ’t meisje heeft nog 3 van uw vrienden op de bus herkent, dat volstaat voor ons.
Deneys: Dat kan niet.
Tony: Dat zegt u nu al een halfuur.
Tony doet de deur open en wil weglopen.
Deneys: Ze zaten niet op de bus.
Tony draait zich om.
Deneys: Die 4 die die jongen hebben aangevallen, zaten niet op de bus.
Tony loopt weer binnen, doet de deur dicht en blijft bij de deur staan, Britt gaat weer zitten en zucht.
Deneys: Ze waren met hun eigen wagen, niemand van de club wil met die gasten iets te maken hebben, maar wat boeit dat, dan komen ze apart, voetbal.. dat interesseer hen niks, die willen alleen maar slaan, breken en kapot maken… ik heb Eddy al zo dikwijls gezegd dat hij bij hen uit de buurt moet blijven maar…
Britt: Eddy?
Deneys knikt.
Deneys: M’n zoon, affain, stiefzoon
Britt: Heeft hij die jongen aangevallen?
Deneys schudt z’n hoofd.
Deneys: Nee, Eddy is echt geen slecht jongen, echt niet, maar die gasten waar hij mee omgaat, da’s puur crapuul.
Tony: En u hebt gezien wat er gebeurd is?
Deneys: Nee, ik kwam te laat, die jongen lag al op de grond, en toen ze mij zagen.. zijn ze gestopt. Waarom zijn die jongen en dat meisje daar ook gepasseerd? Die smeerlappen slaan zomaar, die hebben geen reden nodig.
Tony: Maar u belt geen ambulance of politie.
Deneys: Ja, laf hè? Ik dacht aan Eddy, ik wou hem beschermen… Ik hoopte: iemand anders zal hem wel vinden.
Britt: Dus… uw stiefzoon en die drie anderen zaten niet op de bus?
Deneys: Ja, dat zeg ik toch? Ze kwamen met een eigen auto, en… die zitten nu nog in ’t stadion.. niemand van de bus heeft daar iets mee te maken, die hebben zelfs niks gezien! Ik versta niet waarom dat dat meisje dat verteld hoor.
Tony zucht en loopt het verhoor uit waar ze Sel en Merel tegen het lijf loopt.
Tony: hé, Merel proficiat.
Merel knikt lachend en loopt weg, Sel blijft staan.
Tony: Waar is Shelly?
Sel: Toilet.
Sel loopt weg.
Sel: Shelly?
Tony loopt in de richting van Sel, Britt komt uit het verhoor, Sel komt de gang weer opgelopen, Een agente komt van beneden.
Sel: Hilde, waar is dat meisje?
Hilde: Vertrokken, ze zei dat ze naar huis mocht.
Hilde loopt door.
Tony: Aah, shit zeg.
Tony loopt naar het teamlokaal, Sel kijkt Britt vragend aan.
Britt: Ja, ze heeft met opzet de verkeerde personen geïdentificeerd, die zaten helemaal niet op de bus, en dat wist ze.
Sel: Waarom?
Britt: Ja, ze wil waarschijnlijk haar broer mobiliseren, om met de daders af te rekenen, op haar manier.
Britt loopt het verhoor weer in.

In het stadion staan Pasmans en Raymond de mach te kijken.
Pasmans: Hoelang nog?
Raymond: Nog 7½ maand.
Pasmans kijkt Raymond verbaasd aan.
Pasmans: Vera niet, de mach.
Raymond kijkt op z’n horloge.
Raymond: Nog 10 minuten.
Dan klinkt een stem door het oortje wat ze in hebben.
Vanneste: Mike voor Blue?
Raymond: Blue luistert
Vanneste: Raymond, zie jij Kenny Vincke daar nog?
Raymond: Ja, El Simpatico is nog hier.
Vanneste: Verlies hem geen seconde uit het oog, zijn zuster is onderweg, ze mogen mekaar niet spreken.
Raymond: Begrepen.
Vanneste: Mike voor alle eenheden, Mike aan alle eenheden, uitkijken naar: Shelly Vincke, Shelly Vincke, begin 20, 1 meter 60, kort, blond haar, draagt een sjaal van AA Gent, na identificatie oppakken en afvoeren naar de Belfortstraat, Out.

Buiten het stadion komt Sel aangereden in een politiewagen, hij stapt uit, loopt naar de agenten die voor hem staan en zegt wat.

Aan de andere kant van het stadion rijden Britt, Tony en Deneys door een straatje, Britt blijft even staan bij een auto die er staat.
Tony: Is dat de auto?
Deneys: Ja, dat is ‘m
Britt: Wat doen we, wachten we hen hier op?
Tony: Kunnen we doen, maar de kans is groot datteh.. dat Selattin hen oppakt aan het stadion.
Britt knikt en aarzelt, ze kijken elkaar even aan en Tony knikt ook, Britt parkeert de auto achter de auto van de jongens

In het stadion is de wedstrijd afgelopen, Raymond en Pasmans volgen Kenny en z’n vrienden die alvast weglopen. Raymond glipt overal snel tussendoor, maar Pasmans blijft steken achter een stevige vent .
Pasmans: Mag ik passeren alstublieft?
Man: Kalm hè ventje, kalm
Pasmans wordt nu ongeduldig.
Pasmans: Maar laat mij er dan toch door!
Man: Wat is ’t ventje? Zit uw liefke te wachten?
Pasmans: Nee, uw moeder.
Dat kan de man niet hebben, hij draait zich om en pakt Pasmans bij z’n kraag, Pasmans kijkt hem bang aan. Ondertussen is Raymond al buiten het stadion, hij volgt nog altijd Kenny en z’n maats. Dan komt Shelly aangerent, ze rent naar Kenny toe en zegt wat.
Raymond: Verdomme hè, Pasmans!
Kenny en z’n groepje rennen weg. Raymond rent erachteraan, terwijl hij Vanneste oproept.
Een straat verderop staan Britt en Tony met Deneys achter een auto te wachten op Eddy en z’n bende, er komt een groepje jongens de straat in, Britt kijkt Deneys vragend aan.
Deneys: Nee…
4 jongens komen de hoek om, 1 van hen klimt op een auto en gaat erop staan springen, de anderen doen mee, het autoalarm staat te loeien.
Deneys: Eddy, da’s die jongen met die sjaal.
Tony loopt langzaam in de richting van de jongens.
Tony: Ik ga wel
Britt houdt Deneys tegen
Britt: Wacht hier.
Als Tony vlakbij de jongens is komen Kenny en z’n maats de hoek om. Kenny wijst naar de jongens.
Tony: Hé, jullie! Je laat die gasten gerust, ze zijn van ons!!
Kenny en z’n maats kijken even naar Tony maar vallen dan Eddy en z’n bende aan.
Tony draait zich naar Britt.
Tony: Vraag versterking.
Britt pakt haar portofoon
Britt: Dringend bijstand, Harry Boeckaert straat.
Tony draait zich weer naar de jongens.
Tony: Dat kun je niet doen!!
Kenny wijst naar Tony, een paar jongens lopen op Tony af en beginnen haar te slaan.
Tony: Aah!!
Een man komt uit een zijstraat gelopen en ziet de vechtende jongens, hij kijkt even en ziet dan de 2 jongens die Tony aanvallen, de man rent er naartoe.
Man: Hé, ophouden!
Hij haalt de jongens bij Tony weg, Tony zit op haar hurken met haar handen bij haar buik pijn te lijden.
De man hurkt bij haar neer.
Man: he, mus, alles oke? Geen bepaalde delen geraakt?
Tony hapte naar adem maar kijkt de man aan Britt komt ook aangerent en gaat bij Tony zitten.
Tony: Frank?
Een politiebusje komt aangereden en haalt alle jongens uit elkaar en zet ze in het busje.
Tony kijkt nog steeds naar de man.
Britt: Je mag meneer hier wel dankbaar zijn hè.
De man en Britt helpen Tony overeind, Tony kijkt naar Britt.
Tony: Meneer?
Tony kijkt weer naar de man.
Tony: Meneer hier moet dringend aan de andere kant van de stad zijn.
De man lacht.
Tony: Bye Frank?
Frank: Bye Tony… zeg, jullie zijn toch flikken? Jullie hebben normaal toch van die.. van die fluitjes? Als je daar nu de volgende keer heel hard op blaast hè, dan kom ik voordat er eeh, klappen vallen.
Tony grijnst en knikt
Tony: Saluut Frank?
Frank: Bye Tony, ciao he, hou je goed he?
Frank loopt weg, Tony kijkt hem na. Britt kijkt Tony verbaasd aan
Britt: Wie is dat eigenlijk?
Tony loopt weg met haar handen tegen haar buik.
Tony: Last.

Kris staat voor z’n auto, helemaal omringd door de pers.
Kris: In verband met een incident eerder op de avond bij een tankstation werden 4 gerechtelijke aanhoudingen verricht, daarnaast zijn er 30 bestuurlijke aanhoudingen gebeurd voor incidenten rond en in het stadion, er werden 27 processen verbaal opgesteld waarvan 8 voor overtreding van de voetbalwet en 19 voor schade aangebracht in de omgeving van het stadion… En tot slot nog dit: Politie Gent heeft voor deze wedstrijd 162 manschappen ingezet, die bij elkaar 1515 uur gepresteerd hebben, wat overeenkomt met een maatschappelijke kost van 204438 BFR, Dames en Heren, tot over 2 weken.
Kris stapt in de auto…

’s avonds zit het hele team in de combi, Tony en Raymond zijn tegen Vanneste en Sel aan het tafelvoetballen.
Vanneste: Laat haar niet schieten!
Tony: Opgelet, plaats bal, in de kruising… YES! 8-1!!
Tony draait een rondje en klapt Raymond tegen z’n handen.
Vanneste: Ik had gezegd, laat haar niet schieten!
Sel: Ja, ik zeg links, waarom ga je dan rechts?
Raymond: Sel! Hij kent het verschil niet.
Ze gaan weer door.
Tony: Geen ruzie maken.
Britt en Pasmans zitten samen aan de bar, Pasmans met een doek tegen z’n hoofd.
Britt: Heb je nog pijn?
Pasmans: Alleen als ik praat, eet en drink.
Britt kijkt naar de voetballers
Pasmans: Britt, heb je het al gehoord?
Britt schudt haar hoofd, Pasmans buigt zich naar haar toe en zegt wat in haar oor, Britt kijkt hem lachend aan.
Britt: Echt waar?
Pasmans knikt.
De voetballers zijn nog steeds druk bezig
Raymond: Ben, hoe was het om samen te werken met Kris Geysen?
Ben: Let op ’t doel.
Tony: Da’s dan heel verstandig
Sel: Je had het slechter kunnen treffen.
Tony: Ja, als ’t maar niet te familiair wordt op kantoor, Brittje, schatje, zijn die PV’s al naar de procureur?
Tony lacht. Kris komt binnen en hij heeft net gehoord wat Tony zei.
Kris: Ze liggen al op z’n bureau.
Tony stopt met voetballen en kijkt Kris aan.
Tony: Kris… Baas… Wil je iets drinken?
Vanneste en Sel lachen.
Kris: Goeie imitatie.
Tony wijst naar Kris.
Tony: Deprez, da’s goe gezien!
Raymond lacht Kris loopt grijnzend naar Britt, de voetballers voetballen weer verder.
Britt: En, is er al nieuws uit het ziekenhuis?
Kris: Stefan is terug bij bewustzijn… zijn wij weg?
Britt knikt, pakt haar jas en loopt met Kris mee.
Britt: Tot maandag hè.
De voetballers groeten en spelen weer verder.
Raymond: Yes!
Tony klapt weer op Raymond’s handen.
Tony: Finito, finito, nog eentje?
Vanneste kijkt haar kwaad aan.
Vanneste: Nee, ik moet nog telefoneren.
Vanneste pakt z’n GSM en loopt naar de bar.
Vanneste: Shit!
Pasmans: Wat?
Vanneste: Ik ben haar nummer kwijt, Jean, heb je ’n telefoonboek?
Pasmans: Zeg, ken jij het grote nieuws al?
Vanneste kijkt op, Pasmans fluistert iets in z’n oor. Vanneste lacht.
Vanneste: Raymond?
Pasmans: Ja.
Vanneste heeft het telefoonboek en houdt z’n vinger bij een nummer, Pasmans kijkt even.
Pasmans: Wie is Lauwers, Karlien?
Vanneste: Niks voor u Pasmans, zij speelt in de 1e klasse, niet in de provinciale, ciao!
Vanneste loopt weg, Raymond komt naar Pasmans toegelopen.
Raymond: Kom, ik breng u naar huis… Ja, zo kun je niet rijden, ge hebt toch tegen niemand iets gezegd van Vera hè?
Pasmans is even stil 
Pasmans: Nee…… geen woord.
Tony staat bij de voetbaltafel.
Tony: Sel, nog eentje, man tegen man.
Sel: Nee, tot maandag.
Sel loopt weg. Tony kijkt naar een paar andere agenten die aan een tafeltje zitten.
Tony: Maar, wil er dan niemand shotten?... Jongens, 3-0 voorsprong.
De agenten drinken gewoon door, Tony lacht en gooit het balletje op de tafel.
Tony: Losers, losers!

* ©©©©© Alles op deze site is Copyright van de eigenaar en mag dus nergens anders geplaatst worden ©©©©©