APENJAREN 

Hallo lieve schatten, 

Ik weet niet hoe het komt, maar deze week zijn er verschillende conflicten geweest met studenten, zowel op professioneel vlak als privé. Woensdag had een groep studenten het wat te bont gemaakt in een café in Gentstad. Ze hadden allemaal al een paar pintjes op en ook enkele van hen hadden XTC geslikt. Eerst deden ze enkel wat lastig tegen de klanten van café ‘De Frissen’, maar al snel begonnen ze te vechten met een andere groep studenten. De cafébaas heeft ons gebeld en met wat hulp van enkele mannelijke agenten hebben we iedereen daar wat kunnen kalmeren. Al die studenten moesten mee naar het bureau. Dat wilde zeggen dat we opnieuw mochten overwerken. We hebben al die studenten ondervraagd en enkele van hen mochten een nachtje in de cel doorbrengen wegens ‘schade toebrengen aan andermans eigendom’ en ‘het gebruiken van lichamelijk geweld’. Ik ben dan toch rond één uur thuisgekomen. 

Eerder zei ik al dat ik een conflict heb gehad met studenten op privé vlak. Welja, dat conflict, dat was Dorien. Ze zit nu echt volop in haar puberteit en blijkbaar is ze op school ook geen engeltje. Dinsdag belde de school me met de vraag of Dorien opnieuw ziek was. Ik stond aan de grond genageld! Dorien was helemaal niet ziek en dat betekende dus dat ze al een paar keer had gespijbeld. Ik was nog niet helemaal van dit nieuws bekomen toen plotseling een van mijn collega’s voor de deur stond. Ze waren een café binnengevallen en daar hadden ze Dorien opgepakt wegens smaad aan de politie! Ik ben woedend naar het bureau gereden en toen ik daar aankwam stond ze me al op te wachten alsof er niets aan de hand was. Wanneer ik haar vroeg waarom ze gespijbeld had en wat ze in Godsnaam in dat café deed, zei ze simpelweg ‘Dat ga ik nu eens niet aan uw neus hangen!’. Dorien mag echt van geluk spreken dat ik bij de politie werk, want anders zou ze er niet zo makkelijk vanaf gekomen zijn. Nu heeft ze enkel een waarschuwing gekregen. 
Toen we thuis kwamen, heb ik haar onmiddellijk gezegd dat ze twee maanden huisarrest heeft. Sindsdien is ze enkel nog uit haar kamer geweest om te eten en te douchen. 

Ik was echt blij toen het vrijdagavond was. Dan hadden we onze derde les tangodansen. Zo kon ik alles even vergeten en me volledig focussen op Johan en de tango. Het gaat nu al beter dan in het begin, want Johan trapt nu (bijna) niet meer op mijn tenen en de basisstappen hebben we al helemaal onder de knie. We hebben er ondertussen ook al vrienden gemaakt. Zo zijn we na de cursus nog iets gaan drinken met Mia en Jan. Ze zijn ongeveer even oud als ons en hebben drie kinderen. Mia is secretaresse en Jan is postbode. Het werd steeds leuker naarmate het later werd (Dat lag waarschijnlijk aan de witte wijn). Ik wou echt dat het al terug vrijdagavond was. 

Nou, ik denk dat ik maar eens ga kijken of Dorien nog geen zin heeft om van haar kamer te komen. 

Tot volgende week, 
Britt 

(© Lieneke, 05/02/2006)