KOT KOT KABOEM

Hallo lieve lezers,

Deze week heb ik meer achter kippen aangezeten dan achter misdadigers.
In Merelbeke, waar Bob (Johan’s broer) woont, gold sinds deze week de ophokplicht. En aangezien Bob een heel erf vol kippen, ganzen, eenden,… heeft lopen, vond Johan het dan ook normaal dat wij hem even gingen helpen om al die vogels in een stal te krijgen. Woensdag, op mijn vrije dag, hadden we bij Bob thuis afgesproken. Toen ik dat reusachtige erf zag, vroeg ik me waar ik aan ging beginnen! Er liepen daar wel 100 vogels! Johan zag dat mijn gezicht op slecht weer stond en begon van die onnozele grapjes te maken; ‘Och ja Britt, bezie het zo, als je hier klaar bent, ben ik er zeker van dat je je kiplekker zal voelen’. Toen hij zag dat ik dan nog kwader ging kijken, liet hij me gewoon met rust.
Ik ben dan maar samen met de anderen begonnen om alle vogels in de stal te krijgen. We hadden allemaal een stuk ijzerdraad en daarmee liepen we achter de vogels aan. Zo probeerden we ze allemaal in de stal te krijgen. Ik voelde me zo belachelijk. Als een kip zonder kop liep ik daar maar achter die vogels aan! Na drie uur zaten alle vogels eindelijk in de stal. Daarna had Bob ons nog getrakteerd op een pak friet. Als dank.
Wanneer we ’s avonds thuiskwamen en ik het verhaal aan Dorien en Simon vertelde, hebben zij zowat een uur met ons zitten lachen.

Maar dit was niet de eerste keer dat ik deze week met vogels te maken heb gehad. Maandag kwam er op het werk een ‘vogelzaak’ binnen. De zaak ging als volgt: Sinds dat bekend was geraakt dat de vogelgriep België begint te naderen, is er in Gent een seriemoordenaar aan het werk. Deze heeft het wel niet op mensen, maar op vogels gemunt. Voor de rest is zijn werkmethode wel dezelfde als een ‘echte’ seriemoordenaar. Hij laat geen enkel spoor achter en volgt altijd hetzelfde ritueel (Hij schiet eerst twee kippen dood, dan snijdt hij een eend zijn hoofd af en als slot vergiftigd hij de rest van de vogels).
Ondertussen zijn er al zo’n 200 vogels gestorven en alle mensen die vogels bezitten in Gent beginnen zich stilaan grote zorgen te maken om hun vogels. Ook al zitten de meeste vogels binnen, toch slaagt de moordenaar er steeds in om binnen te geraken. John wil dat deze zaak zo snel mogelijk opgelost wordt en hij heeft heel het team op deze zaak gezet.
Aangezien we weten dat een seriemoordenaar meestal een vast patroon volgt, hebben we alle getroffen gebieden eens op een kaart aangeduid. Zo kan je zien of er een er een bepaald ritueel/weg gevolgd wordt. En dan kon je zien dat er zich een woord begon te vormen. De eerste letters waren VOG en dan had je dit |, dat was waarschijnlijk het begin van de letter E en het woord was dan VOGEL. Pasmans rekende de precieze locatie uit waar de dader de volgende keer zou toeslaan. Alleen wisten we niet wanneer hij dit ging doen. Dat betekende dus dat er steeds een patrouille op uitkijk moest staan. Tot donderdagmorgen hadden we nog niemand opgemerkt. Nick en Bruno stonden op de uitkijk, wanneer er plots een man met een grote rugzak rond het huis sloop. Nick en Bruno namen het zekere voor het onzekere en volgden de man. De man ging tot bij de vogels, deed daar zijn zak open en haalde een geweer tevoorschijn. Toen hij net een eerste kip wou doodschieten, overmeesterden Nick en Bruno de man en brachten hem naar het commissariaat.
Op het bureau hebben Merel en ik de man verhoord. Toen we hem vroegen of hij de dader was die al die vogels gedood had, begon hij plots te huilen. Totaal verrast vroeg Merel hem dezelfde vraag nog eens. Na enkele minuten, begon de man zijn verhaal te vertellen: “Drie jaar geleden waren mijn vrouw en ik op vakantie in Thailand toen daar plots de vogelpest uitbrak. Mijn vrouw en ik bleven daar, want we dachten toch dat er ons niets zou kunnen overkomen. Maar het lot besliste daar anders over. Twee weken nadat de pest bij haar was vastgesteld, overleed ze.”
Zijn motief was dat hij gewoon wraak wou nemen op de dood van zijn vrouw. En de moordenaars van haar waren de vogels. Vandaar dat hij alle vogels in de buurt dood wou. De man zelf had ook schrik dat hij aan de vogelgriep zou sterven.

Het is hier ondertussen al laat geworden en er staat daar een wasmand en strijkplank op mij te wachten.

Tot de volgende,
Britt
xxx