MISSTAP

Hey,

Ik weet niet of jullie je nog kunnen herinneren wanneer mijn verjaardag was, maar ik heb dat geloof ik in mijn eerste column verteld. Ik ben geboren op 26 juli 1968. Dat betekent dus dat ik woensdag 38 jaar ben geworden. Veel belang hecht ik daar niet aan hoor, aan mijn verjaardag of aan het feit hoe ‘oud’ ik al ben. Maar Johan en de kinderen wilden toch wel iets doen voor mijn verjaardag. Johan heeft zich een dag verlof genomen (ik had op woensdag mijn vrije dag) en we zijn samen gezellig iets gaan eten in een restaurantje in Gent. Toen we terug thuis waren, hebben ze mij hun cadeautjes gegeven. Van Johan heb ik een nieuw uurwerk gekregen. Dorien en Simon hebben samen iets gekocht voor mij, een mooie leren tas om mee te gaan werken.
Allemaal dingetjes die ik net nodig had dus. Mijn oude horloge was stuk en mijn oude aktetas was helemaal versleten…
Ik geloof dat ik nog nooit zo’n warme verjaardag heb meegemaakt. Toen ik ’s middags op de thermometer keek was het 44 graden Celsius in de zon!

We zijn vorige vrijdag dan nog naar de Gentse Feesten geweest. Dorien en Simon zijn naar enkele optredens gaan kijken samen met Johan. Tony en ik zijn een terrasje gaan doen. Zo hadden we ook de gelegenheid om wat bij de praten. Tony heeft ondertussen een nieuwe vriend. En deze keer lijkt het serieus. Hij is gescheiden en heeft een dochter uit dat huwelijk, die twee jaar ouder is dan Yara. Ze werkt nog steeds in dat reisbureau en woont nog steeds in een appartement in Gent.
We hebben een hele namiddag zitten praten, ik voornamelijk ook over de toestand op mijn werk enzo.

Over het werk gesproken, ik moest woensdag dan wel niet gaan werken, maar de andere dagen natuurlijk wel. Maandag bijvoorbeeld. Dan is er een lijk uit de Leie opgevist. Het was een man van 25 jaar die op het eerste zicht zelfmoord had gepleegd. Toen Merel en ik bij zijn vrouw langsgingen om haar het droevige nieuws te melden, zagen we echter een gelukkige moeder die pas was bevallen. En in de tuin was ook een jongen van ongeveer twee jaar aan het spelen. Op het eerste zicht zagen we dus geen reden waarom die man zelfmoord had gepleegd. We vertelden de vrouw de reden van ons bezoek en zoals verwacht begon ze te huilen. Heel erg geschrokken leek ze echter niet… Toen ze minder begon te huilen, vroeg ik haar of hij soms enige reden had om zelfmoord te plegen. Ze vertelde ons dat ze tien maanden terug een relatie had gehad met een andere man. Net op het moment dat de baby was verwekt. Ze wisten dus niet wie de vader was van de baby.
Merel vroeg of ze soms geen vaderschapstest hadden overweegt, dan wisten ze met zekerheid wie de biologische vader was. Anna, de vrouw, zei dat ze de resultaten van de test een paar dagen geleden had ontvangen. Haar minnaar was de vader van Lisa, niet haar man.
Dat lijkt dan ook een duidelijke reden waarom de man zelfmoord had gepleegd. Hij kon het niet aan dat hij elke dag geconfronteerd werd met die ene misstap van zijn vrouw…

Nog één week werken en dan heb ik eindelijk vakantie. Johan moet nog twee weken werken, maar daarna zijn we dus allemaal in verlof. En de week erna gaan we dat weekend naar ‘Disneyland Parijs’. En de vakantie zit er voor de kinderen ook al bijna de helft op. Dat nieuws horen ze echter niet zo graag…

Groetjes,
Britt

(© Lieneke, 28/07/06)