KLEINE KINDEREN WORDEN GROOT

Hallo.

Dorien en Simon zijn hier net thuisgekomen met hun eerste rapport van dit schooljaar. En ik moet zeggen, ik ben verrast. Dorien heeft nu zelfs iets meer op haar rapport dan Simon. Ze heeft 89% behaald, Simon 87%. Allebei prachtige scores dus. Dorien heeft zich meer dan goed herpakt. Ik ben echt superfier op haar!
Als beloning heb ik voorgesteld om in december naar Clouseau in het sportpaleis te gaan kijken. Ze vonden het allebei een spetterend idee. Ik heb dan ook gisteren onmiddellijk de tickets besteld. We gaan op zondag 17 december.

Op het werk is het nog steeds verschrikkelijk druk. Gauwdieven zijn er momenteel in overvloed, incidenten met dronken jongeren, twee ongelukken met vluchtmisdrijf en tonnen boetes voor verkeerd geparkeerde wagens.
Allemaal gewone ‘routinezaken’. Er is niet echt een zaak geweest die de moeite waard is om te vernoemen… Hopelijk valt er volgend week iets meer te vertellen over het werk…

Om nog even terug te komen op Dorien en Simon. Dorien vroeg mij onmiddellijk na het overhandigen van haar rapport of ze soms morgenavond naar een ‘Schuimparty’ mocht gaan. Slimme zet van haar, om mij op dat moment zo’n vraag te stellen. In al mijn vreugde heb ik dus toegestemd. Ik moet mijn dochter stilaan gaan loslaten, ik weet het. Ze is tenslotte al vijftien. Ik hoop gewoon dat ze haar goed zal amuseren en dat ze mij nadien alles in geuren en kleuren vertelt, want ik ben toch wel benieuwd naar hoe zo’n ‘Schuimparty’ in elkaar zit. In mijn tijd bestond dat namelijk nog niet. Goh, ik begin zeker wat oubollig te klinken? ‘In mijn tijd…’

Maar goed, Dorien roept mij hier. Ik zal jullie dus moeten laten. Dus zoals ik hier juist al zei, ik hoop dat ik volgende week over een zaak kan vertellen die een beetje de moeite waard is om te vernoemen.

‘Ja, Dorien ik kom.’

Tot schrijfs,
Britt

(© Lieneke, 13/10/06)