HOOFDCOMMISSARIS MICHIELS

Hallo iedereen, 

Maandag was het dus eindelijk zover. Ik keek er eerlijk gezegd al enkele maanden naar deze dag uit. Ik werd gepromoveerd tot ‘hoofdcommissaris Michiels’. 
Ik liep al van zondagavond nerveus rond thuis, waar Johan en de kinderen natuurlijk het slachtoffer van waren. Ik blafte hen steeds af en mijn spaghetti smaakte véél te zout. Ik ben dan maar vroeg naar bed gegaan, ik had toch geen honger en de kinderen waren blij dat ze nog eens naar de frituur mochten. 
Ik lag dan misschien wel in mijn bed, veel geslapen heb ik niet. Ik lag steeds mijn eed op te zeggen. Tot grote ergernis van Johan, die uiteindelijk op de sofa is gaan slapen. 

Nadat ik me had gedoucht, maandagmorgen, was ik toch al wat meer ontspannen. Om 13.27 uur stipt was het mijn beurt om de eed af te leggen op het gemeentehuis. Er was om 13.00 uur stipt een trouw, dus dat kon wat uitlopen. Alles was in orde. Ik had mijn uniform aan, John was er, de collega’s steunden mij met het sturen van smsjes en ik zei mijn eed voor de honderdvijvendertigste keer op. 
Zoals ik had voorspeld liep de trouwerij uit. Om 13.41 uur kon ik eindelijk de zaal binnengaan. Na wat meer uitleg van de burgemeester, kon ik eindelijk mijn eed opzeggen. Dé eed. Ik begon… ‘Ik zweer getrouwheid aan…’ Sh*t. Vergeten. Gelukkig had ik me voorgenomen de eed op mijn hand te schrijven. In geval van. ‘Ik zweer getrouwheid aan de wetten van het Belgische volk en…’ Zo ratelde ik nog twee minuten door. ‘Britt Michiels, dan promoveer ik u nu tot hoofdcommissaris. U mag u oude batch binnenbrengen en een nieuwe komen halen.’ Ha, hét zinnetje. Ik ben hoofdcommissaris! Wie had dat ooit gedacht! Toen ik de zaal uitkwam, stonden Merel én Johan me op te wachten. Dat vond ik echt heel lief van John. Dat hij hen gebeld had. 
We zijn nog snel iets gaan drinken op mijn promovering en dan moest ik terug aan het werk. Toen Merel, John en ik terug op het commissariaat aankwamen, hadden Wilfried, Raymond, Nick en Bruno allevier een fles champagne voor mij mee. ‘Maar ziet dat je het niet té hoog in uwen bol krijgt hé, Britt’ grapte Bruno er nog bij… Heel veel hebben we maandag niet meer gewerkt. 
Van de nieuwe job heb ik nog steeds geen nieuws. Ik denk dat ik maandag zelf eens ga bellen, want mijn geduld raakt stilaan op. 

Dorien en Simon hadden de week voor de vakantie examens. Deze week hebben ze de punten daarvan terug gekregen. Dorien had op haar hoofdvakken Latijn en wiskunde voortreffelijke cijfers behaald. 79% op Latijn en 82% op wiskunde. Ik ben echt super trots op mijn dochter! Simon had op zijn hoofdvakken ook uitstekende cijfers. Op Latijn had hij 81% en op wiskunde had hij 89%. Simon is altijd al een crack geweest in wiskunde. Echt net zijn papa. 

Maar ik ga jullie laten. Dorien staat aan de deur te roepen dat we moeten vertrekken. We gaan naar de fitness. Sinds deze week gaan we twee keer per week. Op woensdag én op vrijdag. Olivier raadde ons dat aan. Aangezien onze conditie er toch al serieus op vooruit is gegaan. 

Tot de volgende, 
Britt. 

(© Lieneke, 10/10/06)