WRAAK

Buenas.

Deze week hebben we op het werk nogal een delicate zaak meegemaakt. Twee jongens van elf jaar oud zijn dinsdag een klacht komen indienen wegens verkrachting. Aangezien ze allebei verzot zijn op alles wat met politie te maken heeft, zijn ze direct naar het commissariaat gekomen. Na een controle bij de dokter waren we zeker dat de één jongen seksueel misbruikt was. De andere jongen zei dat hij net op tijd was gevlucht.

Ik vond het eerlijk gezegd nogal raar dat ze zo onmiddellijk naar de politie zijn gestapt. Die verkrachters moeten hen toch bedreigd hebben. Maar bon, blijkbaar is hun bewondering voor de politie groter dan hun angst voor de verkrachters. Merel en ik hadden elk één jongen ondervraagd. Als we achteraf onze gesprekken overliepen, klopte alles tot in de details: ‘Pieter en Nico waren na school op weg naar huis, toen een man hen vroeg of ze soms geen snoep wouden. Zoals alle kinderen zijn Pieter en Nico ook verzot op snoep en ze zeiden ja. Ze gingen samen met de man naar die zijn huis. Daar zat er nog een man. Na enkele snoepjes begonnen ze te vragen of ze soms niet iets terugkregen van de jongens. Een kusje ofzo. En van het één kwam het ander…’ Na de gesprekken waren de jongens nogal in de war. Hun ouders waren opgebeld en er is ook een psycholoog met hen komen praten. Het leek dat ze na ons gesprek pas beseften wat er met hen was gebeurd, alsof ze daarvoor in een soort roes hadden geleefd.

Pieter en Nico hadden ons ook een beschrijving gegeven van die twee mannen. Toen we in onze fotoboeken keken, waren we nogal geschokt. Eén van de verkrachters leek verdomd goed op Eric, een politieagent die een hele tijd bij de lokale politie in Gent heeft gewerkt, maar die een paar maanden geleden ontslag had genomen.
We zijn hem gaan arresteren bij hem thuis. Daar zat hij samen met een vriend. En die vriend leek heel erg op de andere verkrachter.

Na drie uur ondervraging kraakte de vriend van Eric eindelijk. Als kind waren ze blijkbaar allebei misbruikt geweest door hun vaders en ze hadden elkaar ontmoet bij de psychiater, waar ze beide in behandeling waren voor een depressie. Hun haat én wraak was blijkbaar zo groot dat ze de eerste de beste jongens hadden uitgekozen om die ook te verkrachten. Gewoon. Om hun woede op af te reageren. Ok, Eric en zijn vriend zijn blijkbaar niet helemaal bij hun verstand. Maar dan nog! Zoiets doe je toch gewoon niet.

Verkrachting. Het is iets wat ik nooit écht zal begrijpen.

Dag,
Britt.

(© Lieneke, 01/12/06)