VEERLE

Hallo iedereen,

Deze week was het opnieuw werken geblazen. Merel had blijkbaar een ongelooflijke kater overgehouden aan de feestdagen, want ze was al voor de tweede week ziek. Ik kreeg dus een tijdelijke vervanger. Het meisje is net afgestudeerd en is aan haar eerste maanden bij de lokale politie Gent begonnen. Ik had de eer om haar allereerste partner te zijn. Ok, ik zal gewoon eerlijk zijn. Ik haat het nogal om met de ‘groentjes’ te moeten werken. Ik weet het, zij verdienen net als iedereen een kans en moeten natuurlijk nog veel bijleren en ervaring opdoen, maar dat hoeft daarom niet met mij… Ik heb het ooit al eens voorgehad met Pasmans. Alle respect voor hem op dit moment hoor, hij is een van de beste agenten van ons team, maar hij wist het toen ook allemaal zoveel beter. En daar kan ik niet tegen.

Maar bon, om nu terug te keren naar Veerle, de vervangster van Merel. We hadden op dinsdag een doodgewone zaak: een bende die in de omgeving van de Vooruit al enkele dagen in auto’s inbraken. De meeste gevallen waren steeds ’s avonds, dus Veerle en ik zijn er dinsdagavond gaan patrouille rijden. Daar lag het eerste probleem al. Ik kon zo aan haar gezicht zien dat ze het niet zag zitten om ’s avonds nog te gaan patrouilleren. Maar uiteindelijk is ze toch meegegaan, onder lichte dwang weliswaar… 

Rond half tien merkte ik een nogal verdacht persoon op. Hij stond tussen de auto’s te wandelen en er steeds in te kijken. Ik was er zeker van dat hij onze man was. Veerle reed op dat moment dus ik vroeg haar om de auto even opzij te zetten. Zij bleef in de auto zitten, voor het geval dat ze met meer dan één man werkten en die misschien ergens in een auto verschuilt zaten.
Op het moment dat ik dichter bij de man kwam, zag ik plots dat hij een ruit van een auto aan het saboteren was. Ik heb Veerle in mijn microfoon gewaarschuwd en gezegd dat ze moest uitkijken. De man zag me net iets te laat aankomen en kon dus niet meer ontsnappen. Ik had hem mooi op heterdaad betrapt.
Plots merkte ik dat er een eindje verderop een auto supersnel wegreed en riep dat naar Veerle toe. Ze zette de achtervolging in. Na een tiental minuten zag ik haar aankomen, alleen. Ze was de auto kwijtgespeeld… 
Na een verhoor met Dieter, de man die ik had opgepakt, zijn we uiteindelijk nog te weten gekomen wie z’n handlanger was. Dat was zijn neef, die hem min of meer gedwongen had om met hem mee te doen. Dieter is een gokker en hij heeft nog een hele berg schulden af te betalen bij zijn neef.

Maandag is Merel er (gelukkig) terug. Alle respect voor Veerle, ik ben ooit ook zo begonnen, maar ik werk toch liever samen met een meer ervaren persoon. Achteraf gezien ben ik waarschijnlijk ook tamelijk hard geweest voor Veerle. Maar ze kan het alleen maar zien als een goede leerschool. In de politiewereld is het hard om als vrouw iets te bereiken.

Ik sta momenteel wat achter met het papierwerk, dus ik denk dat ik daar nu maar eens even tijd voor neem. Anders geraakt dat nooit gedaan.

Tot volgende week,
Britt

(© Lieneke, 12/01/07)