'BOEKENVERKOOP'

Hallo iedereen.

Eindelijk heb ik weer eens de tijd om een column te schrijven. De examens zijn e-i-n-d-e-l-i-j-k voorbij en Dorien en Simon hebben vandaag hun rapport mee naar huis gekregen. Ik val waarschijnlijk in herhaling wanneer ik zeg dat ze het allebei behoorlijk goed gedaan hebben. Dorien heeft wel een vakantiewerk voor Engels, maar dat komt gewoon omdat haar leerkracht gelooft dat Dorien nog iets meer haar best moet doen om de Engelse teksten te begrijpen. Maar ik weet dat ze allebei zeer goed geleerd hebben tijdens de examenperiode en dat dat extra werk gewoon komt omdat die leerkracht ons Dorien niet echt kan uitstaan.

Zoals elk jaar moesten Dorien en Simon hun schoolboeken kopen en verkopen. Ik kreeg vandaag rond tien uur een telefoontje van Dorien. ‘Mama, euh, ik heb een klein probleempje…’ ‘Ge zit met buizen?’ ‘Neenee! M’n geld is gestolen…’ ‘Wáát? Je gaat toch niet zeggen dat er €160 is gestolen?’ ‘Nee… 270 euro… Ik had net al mijn boeken verkocht…’ ‘Dorien, blijf waar je bent, Merel en ik komen eraan.’

Merel en ik zijn onmiddellijk naar de school gereden. Als het geld van Dorien gestolen was, zouden er waarschijnlijk nog meer slachtoffers vallen. Daar aangekomen kwam Dorien meteen op ons af. ‘Sorry hé ma, maar de leerkracht was ons klasdeur vergeten op slot te doen en de dieven zijn zo ons klas binnengeraakt en ze hebben van iedereen wel iets gestolen.’
Merel en ik zijn samen met Dorien’s klasgenoten naar hun klas gegaan en we hebben eerst genoteerd wat van wie was gestolen. Het bleek toch om een aardige buit te gaan; 2500 euro cash geld, zeven GSM’s en drie I-pod’s.

Omdat er zoveel mensen de dader konden zijn, wisten Merel en ik niet goed waar te beginnen. Een deel van de leerlingen was al naar huis, het andere deel stond nog op de speelplaats. We besloten om eens rond te lopen op de koer en wie weet was er wel een persoon die zich verdacht/zenuwachtig gedroeg. Wanneer ik aan een jongen vroeg welke leerlingen er momenteel binnenzaten voor de proclamatie, riep hij ‘Ik heb het niet gedaan! Het was niet mijn idee!’ ‘Ah, en wat bedoel je daar dan mee?’ vroeg ik verrast. ‘Shuck…’ De jongen besefte wat hij had gedaan en hij stond spontaan op zodat ik hem even kon ondervragen op een kalmere plek.

We zijn naar Dorien’s klas gegaan en daar begon de jongen aan zijn verhaal, hij besefte blijkbaar dat zwijgen geen enkele zin had. ‘Joeri, z’n vier vrienden en ik hebben allemaal nogal wat gokschulden. Omdat we niet direct aan veel geld konden geraken, kwam Joeri op het idee om tijdens de boekenverkoop in enkele klassen in te breken. Maar verder dan één klas zijn we niet geraakt, want jullie stonden hier onmiddellijk al.’ Tranen begonnen over de jongen, Stef, z’n wangen te lopen. ‘Maar ik zweer jullie dat ik het écht niet leuk vond! ’t Was niet mijn idee, maar onze schulden moesten op de een of andere manier afgelost worden hé.’ Ik zag wel dat Stef berouw had hoor, maar mijn dochter bestelen dát doet niemand! Joeri en z’n kompanen hebben we opgepakt bij hun thuis en ze hebben uiteindelijk ook alles bekend. Ze zijn allemaal nog geen achttien jaar oud, dus beslist de jeugdrechter wat hun straf wordt.

Dorien heeft haar geld toch terug én al haar boeken zijn verkocht en ook aangekocht. Nu kan zij, net als Simon, genieten van twee maanden welverdiende vakantie.

Groetjes,
Britt.

(© Lieneke, 29/06/07)