ONVERWACHT HUWELIJK

Hallo iedereen.

Na enkele weken afwezigheid zal ik je vanaf vandaag opnieuw plezieren met het schrijven van een wekelijkse column. In die weken dat ik afwezig ben geweest is er een hele boel gebeurd, veel te veel om allemaal te vertellen, dus zal ik je nu even de sappigste nieuwtjes meedelen.

We keren terug naar 25 juli 2007. Om acht uur ’s morgens was er iemand als een gek aan onze deur aan het bellen! Wanneer Johan door het deurgaatje keek, zag hij dat het Chris was, mijn broer! Aangezien die al zeventien jaar in Amerika woont, was ik nog meer dan geschrokken. Je kan dus op z’n minst zeggen dat het een zéér aangenaam weerzien was. En het werd er alleen maar beter op wanneer Chris me vertelde dat hij de volgende dag zou trouwen. Ik stond helemaal perplex. Chris, de eeuwige flierefluiter, zou trouwen!

Omdat hij graag had dat zijn familie aanwezig was op deze dag, had hij Bridget, z’n verloofde, kunnen overhalen om in België te trouwen. Pas toen zag ik Bridget staan, want ik moet de hele tijd in een soort trance zijn geweest. Maar ik moet zeggen, het is een leuk meisje. Het lijkt er zelfs op dat Chris rust heeft gevonden bij haar.

Nadat we die dag een hele dag hadden gebabbeld, herinneringen opgehaald, afspraken gemaakt in verband met het huwelijk, m’n ouders opgebeld dat ze zo snel mogelijk moesten komen (mijn ma kreeg bijna een hartaanval wanneer ze Chris zag), was het die donderdag 26 juli, mijn verjaardag overigens, m’n broer zijn trouwdag. Aangezien ik het pas sinds de dag ervoor wist, had ik helemaal geen tijd gehad om gepaste kledij te kopen en naar de kapper te gaan. Alles moest op het laatste moment gebeuren, waar Chris, nonchalant als hij is, natuurlijk geen problemen mee had.

Om half twaalf werden we in het gemeentehuis van Gent verwacht waar Bridget en Chris voor de wet zouden trouwen. Daar was ik zijn getuige, de mama van Bridget (haar ouders waren mee overgevlogen) was die van haar. Daarna volgde er een receptie op het stadhuis en nadien vertrokken we met z’n allen richting de kerk. Ik was echt verbaasd hoe goed Chris alles had geregeld vanuit Amerika. Alles was tot in de puntjes verzorgd.
Na de kerk begon om 16u00 de receptie, waarna het grote avondfeest van start ging. Dat heeft nog tot acht uur ’s morgens geduurd. 

Wie had ooit kunnen denken dat Chris met zo’n verrassing voor mijn verjaardag zou afkomen? Ik heb nu nog steeds moeite om dit allemaal te geloven. Bridget en hij zijn nog enkele dagen in België gebleven, maar nadien zijn ze opnieuw vertrokken naar Amerika, waar ze nog een feest zouden geven voor Bridget haar familie.

Op 29 juli ben ik samen met Johan en de kinderen naar Toscane vertrokken voor twee weken. Het was een zalige vakantie! We hebben veel leuke stadjes bezocht en veel gekocht. Italië is zo’n prachtig land! We hadden alleen wat last van de hittegolf daar. Wanneer we er aankwamen was het daar 41 graden Celcius. Écht ontzettend heet! Maar gelukkig geraak je daar redelijk snel aan gewend.

Vanaf maandag moet ik jammer genoeg opnieuw gaan werken. Alhoewel ik er ook wel zin in heb hoor!


Groetjes,

Britt.

(© Lieneke, 17/08/07)