Ho, ho, ho! Nie zo rap!

Hey iedereen!

Goh, ik blijf maar shoppen. De afgelopen twee weekends heb ik in het winkelcentrum door gebracht. Zodra het open was naar binnen, en pas rond sluitingstijd weer naar buiten. Waarom? Kerstmis is al over een paar weken. 

Mama en Johan hebben mij en Simon de afgelopen drie maanden wat meer zakgeld gegeven, zodat we wat meer cadeaus kunnen kopen. “Dat verhoogt de gezelligheid wat”, zei Johan erover. Jaja, hij wil gewoon dat we met z’n drieën een duur horloge voor hem kopen… No way dat ik daar geld aan ga besteden. Hij wil vast ook nog andere dingen. En anders koop ik voor mezelf toch nog een paar cadeautjes? :P

Toen Simon en ik in het winkelcentrum rond slenterden, kwamen we ineens drie zwarte pieten tegen. Van alle drie kregen we pepernoten. “Zien wij er nu zo jong uit?” vroeg ik na de derde piet aan Simon, terwijl ik doorliep. Er kwam geen antwoord. Simon was blijven staan. Verbaasd keek hij naar de pepernoten in zijn hand. Ik liep terug. “Wat is er nu?” vroeg ik. “Vergeten hoe pepernoten eruit zien?” Simon schudde zijn hoofd. “Toen ik klein was gingen we altijd een keertje naar Sinterklaas kijken, als hij eens in het winkelcentrum was of zo”, zei hij. “Ik kreeg nooit pepernoten van de pieten. Nooit. Nu zit ik op de middelbare school, krijg ik ze ineens wel.” “Zeurpiet”, zei ik, en duwde Simon vooruit. “Eet die pepernoten en verwerk uw trauma.” 

Even later, toen we allebei onze pepernoten op hadden, kwamen we ook nog Sinterklaas tegen. Zonder schimmel, weliswaar. Hij had zijn handen vol met tekeningen, en er was geen enkele piet om die tekeningen vast te houden. Op een gegeven moment komt er een man achter de Sint staan (ik verklap nog even niet wie, daar is de grap te leuk voor :P), en die zegt “zal ik die tekeningen even vasthouden, Sinterklaas?” De Sint kijkt niet op of om, en douwt de tekeningen in de handen van (hou je vast) de kerstman! Simon en ik hebben ons kapot gelachen. Simon zei nog: “December gaat snel tegenwoordig!”

Nouja, we hebben in ieder geval heel wat cadeaus gekocht. Voor elkaar, en voor mama en Johan. Ik geloof dat ik maar vijf euro over heb van de twee honderd die ik had… 

Maar goed, ik ga Simon nu helpen met het inpakken van de cadeaus voor mama en Johan. Tot de volgende!

Dikke zoenen,

Dorien

(©June, 02/12/05)