Week 2

Hoihoi!

"Eèèèèèèèènnnn..., go!"

"Stapstapstapstapstapstapstopstopdraaizijstopdraaivoorstopdraaiachterstapstapstapstopdraaivoorstopdraaiachterstapstapstap."

"Ik word gek."

"Waarvan?"

"Van uw ge-stapstapstopdraaivalomstomstomstom."

Simon heeft mij geholpen met het lopen. Hij heeft gekeken of het goed was, of het er een beetje uitziet zoals bij de profs. Ik ken Simon ondertussen wel: hij zei steeds dat het goed was, gewoon om mij een plezier te doen. Vaak keek hij niet eens; hij was meer geïnteresseerd in zijn sudokukarukurubambukuwhatevergedoeding-puzzelboek... Nouja, ‘t is goed hoor. Ik heb geoefend, klaar.

Tante Joke had dinsdag een geweldig idee: "Zullen we naar de cinema gaan? Die is hier niet heel ver vandaan." Simon en ik keken verbaasd op. "Nee, danku tante", zei ik, "Simon en ik hebben de meeste films die nu draaien al gezien twee weken geleden, en een bioscoop kunnen we voorlopig niet meer zien. ... Bovendien drijf ik nu al mijn kleren uit, ik wil niet weten hoe dat is als ik zo’n diepvries-cinema uit kom lopen." Tante Joke was verbaasd. "Nou..., o, oké..." Ze was verbaasd dat we niet wilden; ‘kinderen doen dat toch graag?’. Dat is wel zo, wij ook, maar nu even niet.

Het jammen heeft zijn vruchten afgeworpen: Simon en ik hebben samen al twaalf nummers bij elkaar gepend. Alle muziek is opgenomen, alle teksten iets netter overgeschreven, ..., jááá, wij zijn gelukkig! :D En we zijn nog niet klaar... Nee, ik heb al terug inspiratie. ‘t Gaat goed! :D

...

Oh, Simon wil weer gaan jammen. Er is verder toch niemand (mama en Johan zijn samen met tante Joke naar de stad), dus kunnen we even een tijdje onze gang gaan. Tot volgende week maar weer! ...

Kus,

Dorien