Back to school 2006

Hoihoi!

“Wiiii...!”
“Dorien, doe alsjeblieft niet zo overdreven happy. Dit is niet het moment om happy te zijn.”
“Zeg, we gaan niet naar een begrafenis hè.”
“Nee, naar een soort van begraafplaats.”
“Hoe? Zijn er lijken gevonden onder de school?”
“Nee, het is gewoon een dode bedoeling daar.”
“Dat is waar.”

Daar liepen we dan. Een volgepropte tas, goed gevulde broodtrommel, ..., mama zou zeggen dat we er helemaal klaar voor waren. Awel, ik was er totaal nog niet klaar voor om weer naar school te gaan. Absoluut niet. Ik zat nog volop met die demo in mijn kop. Alle labels hebben ondertussen van zich laten horen, en we zijn volop afspraken aan het maken om eens uit te zoeken welk label het gunstigste is.

Ik kon mijn kop gewoon niet bij de lessen houden. De eerste twee uur stond onze klassenleraar voor onze neus. De hele papierwinkel kwam voorbij: “hier even een lijst met alle namen en adressen, controleer even of het allemaal klopt”, “hier nog een andere lijst met alle namen en adressen, kijk die ook even goed na”, “hier een lijst met alle boeken die je gehad zou moeten hebben, denk even goed na of je ze ook allemaal gehad hebt en zet een vinkje als het volgens jou klopt”, et cetera. Ik heb alles gewoon doorgegeven, ‘t zal wel goed zijn zeker?

“Wiiii...!”
“Dorien, stop daarmee!”
“Wiiii...!”
“Alstublieft...”
“Wiiii...!”
Simon zuchtte diep.
“Wiii....! Weet je dat we keileuke leraren hebben? We zijn af van dat mens van Nederlands, we hebben nu een fatsoenlijke leraar. Een keitoffe gast, Devriendt.”
“Devriendt... Is die niet homo?”
Wááát? “Uhm... ... Tja... Zou best..., best kunnen...”
“De liefde is precies over...” Simon moest moeite doen om niet te lachen.
“Liefde? Welke liefde? Ik vind dat gewoon een toffe.”
“Jaja... Dazalwel.”

Wat die demo’s betreft: morgen hebben we een afspraak in..., Brussel geloof ik. Ik ben benieuwd! Volgende week vertel ik er alles over, dus tot dan!

Kus,

Dorien.

(©June, 01/09/08)