Kussentjeskussentjes

Hoi,

‘Jamaar, kijk nou!’ 
‘Ja, heel mooi schat.’
‘Nee, niet mooi!’
Ze keek op en zag mij vlak voor haar staan, met mijn spijkerbroek op mijn enkels. 
‘Kijk nou!’
‘Oei, inderdaad... Dat ziet er niet mooi uit...’ Ze aanschouwde de blauwe plekken die mijn onderbroek nét niet bedekte. 
‘En ik heb vandaag gym!’ Ik trok mijn broek op en maakte ‘m dicht. ‘Kan je niet een briefje schrijven? Dat doet nog zoveel pijn!’
Ze had duidelijk geen zin in mijn geklaag, want ze schreef zonder protest een briefje.

Het hele studiecentrum zat vol geblesseerden uit mijn leerjaar. Twee met een gebroken been, één met een gebroken arm, en verder nog wat modepopjes die niet wilden gymen omdat ze nieuwe kleren aan hadden en die na hun eerste dag absoluut niet naar zweet mochten ruiken. En oja, ik zat er ook nog bij. Inmiddels heb ik twee hoofdkussens in één kussensloop gedaan, want anders doet mijn kont teveel zeer.

Ik was blij dat ik dat briefje had, want de gymdocent had bedacht dat het misschien wel eens leuk zou zijn om wat zelfverdediging te doen. Dat betekent dus veel vallen enzo... Ik hoorde van mijn klasgenoten dat het allemaal zeer vermoeiend was en dat ik zéker niet moest opstaan zonder op mij kussen te letten, omdat het anders wel eens weg kon zijn... Tja...

Gelukkig voor Djembé gaat lopen wel. Ik denk dat hij het moeilijk gehad zou hebben als ik niet met hem kon gaan wandelen. Want zonder mij lijkt hij precies wat minder springerig en enthousiast... Ik heb mama dinsdag gevraagd om eens met hem te gaan lopen omdat ik nogal veel huiswerk had. Toen ze terug was en Djembé in mijn kamer kwam droppen, zei ze dat ‘ie niet hard genoeg kon lopen om te zorgen dat ‘ie zo snel mogelijk weer thuis was, om mij te zien waarschijnlijk. ‘En trékken dat ‘ie deed! ‘t Had geen zin om ‘m terug te fluiten, hij luistert toch niet naar mij.’ Ik grinnikte, terwijl ik Djembé aaide. ‘t Is toch zo’n schat...

Soms heb ik echt een hekel aan jongens. Vaak is dat dan vanwege één specifieke jongen, maar die ene specifieke jongen doet dan zo achterlijk dat ik ga generaliseren. Want Steven, die doet zó idioot tegen mij... Ik weet niet waarom, ik weet al een hele week niet waarom. Een hele week! *zucht* ... Ik weet het niet hoor... Jóngens! Maar soit, ze zijn het niet waard, Steven is het niet waard!

En oja, voordat ik afsluit, ik had 83% op mijn rapport! Simon had 89%... Nuja, om ‘t te vieren gaan we morgen op restaurant en naar de bioscoop. Daar horen jullie volgende week ook nog wel wat over. Tot dan maar weer!

Dikke kus,

Dorien.

(©June, 02/02/07)