De vraag-‘m-maar-mee-jongen

Hey!!

Poehee, ‘t was de afgelopen dagen weer flink warm. Gelukkig dat er hier in Gent een zwembad is, al moet je daar wel eerst half Gent voor doorfietsen… Maar goed, gisteren en vandaag lekker in het zwembad gelegen, samen met een stel klasgenoten. Simon was ook mee. Tja, hij zit bij mij in de klas en als ik thuis zeg dat ik weg ga zegt ofwel mama ofwel Johan “Goh, neem je Simon ook mee?” of ze komen ze ‘m zelf afzetten. Dan kan ik ‘m net zo goed direct meevragen. 

En waarom dat mama en Johan persé willen dat Simon steeds meegaat… Omdat ie volgens hun gewoon eenzaam is. Ja, dat zal wel. Eenzaam is hij zeker niet. Hij heeft zat vrienden op school, en een tijdje geleden hoorde ik hem een zéér intiem telefoontje plegen. Hij had het telefoonnummer van een zekere Anne op een briefje geschreven; ik heb stiekem teruggebeld. Ze hebben een afspraakje… *zucht* Nou moet ik haar steeds gaan bellen om te vragen of hij nog iets gelost heeft over waar dat ie nou eigenlijk mee zit… Al ziet hij er wel wat vrolijker uit, en zegt ie weer wat meer.

Toen ik en Simon vanmiddag zo rond een uur of vijf thuiskwamen, hoorde we mama ineens opgewekt gillen. Ik wist dat het mama was, omdat ze me halverwege de gang bijna omver liep. Zo’n aanval van opgewekt gillen en kinderen (bijna) omverlopen wijst vaak op maar één ding… *zucht* Ik moet d’r niet aan dénken! Ik volgde mama naar de woonkamer, terwijl Simon naar boven ging. “Mama, mag ik vanavond naar Tess toe?” Vroeg ik. “Ja hoor. Vraag je Simon mee?” Ik zuchtte diep. “Neen, want aan Tess heeft hij een hekel,” zei ik. Toen kreeg ik een smsje. Er stond: ‘Anne gaat er ook zijn, zou een goede kans zijn voor Simon, want het is wederzijds’. “Ohnee, ik lieg nu,” ging ik verder. Mama keek me verbaasd aan. “Simon zal het heel tof vinden als ik ‘m meevraag,” zei ik, waarna ik de trap opliep. 

Ik ben het Simon gaan vragen, zonder erbij te vermelden dat Anne er ook ging zijn. “Britt heeft zeker gezegd dat je me mee moet vragen?” Vroeg hij. Ik knikte. “Ik zal dan maar meegaan zeker?” Zei hij. “Hoe laat vertrek je?”

Nou we gaan daar dus vanavond naartoe. Je hoort volgende week hoe het is geweest!

Kusjes, Dorien

(©June, 15/07/05)