De eerste kneepjes

Hoi allemaal,

Ik ga voor jullie de komende tijd over m'n bezigheden vertellen. Ook zal ik een deel van m'n prive leven aan jullie verhalen door middel van deze column.

Nou zijn jullie vast wel nieuwsgierig wie ik ben en ik zal me daarom even voorstellen.
Ik ben Merel Vanneste en 26 jaar oud. Ik werk bij de politie of kort gezegd ben ik dus een flik. Ik werk in Gent bij het plaatselijke politiekorps. Daar vorm ik een duo met Raymond Jacobs, een rechercheur. Ik heb een broer Ben waardoor ik ben opgevoed. M'n vader is vorig jaar overleden, al heb ik geen goede herinneringen aan hem. 
Ik ben al vaker met dit team in aanraking gekomen. Dan weer door m'n broer of door m'n ex-vriend Sel. Ook heb ik nog eens met de vorige commissaris een drugszaak opgelost. Al verliep dat niet helemaal vlekkeloos.
M'n karakter is heel zacht, al kan ik best een woordenwisseling voeren, zoals nogal eens gebeurd is tussen m'n broer en mij. Ik ben door commissaris Vanbruane gevraagd om in dit team te werken dus ik hoop dat ik het hier naar m'n zin heb. 

Ik heb deze week vooral wat patrouilles gereden met Raymond. Het is een fijne partner. De meeste mensen op het bureau kende ik natuurlijk al maar het is anders om er nu als volwaardig lid ertussen te werken. Is wel gaaf, ik vermaak me best

Ik heb net een cursus pv typen gehad. Alsof ik dat nog niet kon, maar Raymond heeft daar zo z'n eigen manieren voor. Ik neem het maar voor lief, zo weet ik in ieder geval dat wat ik doe naar zijn zin is. 

We hadden deze week op onze patrouilles enkele kleine incidentjes. Een jongen had een bal door de ruit van z'n buurman geschopt die toen wraak nam om de bal niet terug te geven toen de jongen dat vroeg. De jongen had toen al toegezegd 's avonds te komen met z'n vader om de schade te betalen. De jongen nam wraak en gooide ook de rest van de ruit aan diggelen waardoor het pand vol met stenen en dergelijke kwam te liggen. Uiteindelijk heeft de buurvrouw de politie gebeld en we hebben het eenvoudig opgelost. Gebroederlijk hebben de jongen en de buurman alles opgeruimd en de schade werd betaald door de vader. Zo simpel kan het dus. Jammer dat veel mensen dat alleen niet doorhebben.

Al net zo'n incident was het toen per ongeluk bij het achteruitrijden een man een beeld van een hond mee nam wat aan gruzelementen was. Meteen de eigenaar van het beeld erbij en schelden en tieren op elkaar. Dus dat hebben we ook maar even gesust, wat mij trouwens wel opviel was, wat mensen elkaar toewensen. Daar word je niet vrolijk van. 

Ik zal volgende week hopelijk wat interessanters te melden hebben, ik hoop een klein beetje op een grotere zaak.

Nou tot de volgende keer,

Groetjes, Merel

(6-2-05) (V-Kgirly)