Lief
dagboek
- Gent,
een warme zomerdag en een fijne job. Wat wil je nog meer? Bruno,
bijvoorbeeld. Sinds die Nauwelaerts-crisis negeert hij me volkomen. Hij
vraagt me niet meer mee naar De Combi en het enige waar hij mee bezig is, is
Nauwelaerts. Nauwelaerts wil natuurlijk de hele tijd met hem praten over
zijn moeder en het is hem gelukt ook; Bruno is met haar gaan praten. Niet
van harte, dat kon je aan zijn gezicht zien, maar hij is er geweest. Ze zijn
samen wafels gaan eten.
-
- Ik
heb een poging gedaan om door die muur rond Bruno heen te komen, maar hij is
veel te sterk om zelfs maar te vragen of Bruno me kan hóren. Hij loopt
straal langs iedereen heen en doet enkel nog waarvoor hij opstaat; zijn
werk. Hij rijdt elke dag braaf met Nick zijn ronde en gaat dan zo vlug
mogelijk naar huis.
- Ik
heb hem één keer gevraagd of hij die volgende vrijdag iets te doen had,
maar hij schudde enkel zijn hoofd en zei: “Ik heb het veel te druk. Een
andere keer.”
- Ik
begrijp wel dat Bruno’s moeder zijn zoon nodig heeft, maar Nauwelaerts
legt het er wel erg dik op. Als baas heb ik hem wel graag. Ondanks alles is
hij een knappe man, van binnen en van buiten. Hij is sympatiek en hij heeft
ongelofelijk veel charisma, maar hij moet Bruno met rust laten. Die hele
crisis neemt dat sympathieke van Nauwelaerts weg en dat het maakt niemand
gelukkiger.
- Maar
ach, ik heb daar niks over te zeggen. Ik kan beter zwijgen en hopen dat het
vlug over gaat.
-
- Merel
-
- (Sacré Neige)
(21-9-03)
-
|
