Gepakt
- Hallo allemaal,
-
- Een week geleden is Sofie overleden, dat was voor ons
allemaal een zware klap. Kattie had nog geen woord willen lossen. Van de
onderzoeksrechter kregen we dan te oren dat Kattie veel met een Bard had
gebeld, Toen we hem op gingen zoeken herkende Bruno Bard van een foto, bij
Nick. Nick kende die Bard en Kattie dus. We zijn met een vaart naar het huis
van Kattie gegaan, aangezien Bard geen verblijfplaats heeft. Daar
aangekomen, stond Nick met getrokken wapen op straat. Bard ree een stuk
verder op zijn motor, we zijn nog tevergeefs achter hem aan gereden.
-
- Britt was behoorlijk boos op Nick, maar je kon zien dat ze
dat wel begreep wat er gebeurd was. Nick was ook het huis binnen gegaan
zonder huiszoekingsbevel. Dat betekend dat alle bewijzen die we gevonden
hebben nu niets meer waard zijn, dat is nogal vervelend, maar dat spreekt
voor zich denk ik.
-
- De volgende morgen kwam er een andere verrassing voor ons.
Britt kwam haar kantoor uit gelopen met een doos met spullen en begon die op
het bureau van Sofie neer te zetten. Ze vertelde dus dat ze weer bij ons
kwam. We hebben dus een nieuwe commissaris John Nauwelaerts.
-
- Na dat Nick Kattie aan het praten heeft gekregen konden we
Bard en zijn medeplichtige gaan oppakken. Op een rangeerterrein Ze zaten
daar in een afgedankte trein, het was dus zoeken welke.
- De medeplichtige hadden we redelijk snel te pakken, maar ik
was alleen achter gebleven, ik was dus verkeerd geland met het springen uit
een trein. Ik voelde ineens een loper van een revolver tegen mijn hoofd.
Bard had mij gegijzeld het is gelukkig allemaal goed afgelopen dankzij Nick,
die eigenlijk niet had mogen komen, maar iedereen was blij dat hij gekomen
was.
-
- Vandaag is Sofie begraven, er waren heel veel mensen en het
was een mooie begrafenis. Dit soort gebeurtenissen maakt je altijd weer wat
hechter als team, ik weet nog hoe Tom en An zijn neer geschoten dat was ook
verschrikkelijk het was toen nog wel hun eerste werkdag in ons team. Ik hoop
dat dit nooit meer gebeurd, want je word zo erg met je neus op de gevaren
van je werk gedrukt, maar er is gelukkig nog zoveel leuks aan dit werk, het
redden van mensen en het bijmaken van ouders die hun kinderen kwijt zijn en
jij die het vind dan weer terug vind en thuis kan brengen.
-
- Nou ik ga nu naar mijn lief toe, tot de volgende keer, ik
hoop dan weer wat vrolijker te kunnen vertellen.
-
- Groetjes van Wilfried Pasmans
-
- (flikken10) (3-10-03)
-
-
|
