Joyrijder

Nadat we thuis waren gekomen van vakantie, mochten we nog even genieten van het weekend. Daarna, moesten we echt terug aan het werk; ik bij de Flikken en Dominique weer in het hotel.

Toen ik maandag weer op het commissariaat kwam, kreeg ik een heus welkom terug groet. Zo Pasmans weer terug van weggeweest, dan hebben we nu iets leuks voor jou zei John. Ik vroeg hem wat die had, zei die, niks je mag Patrouille rijden.

Als ik ergens een hekel aan heb is dat wel Patrouille rijden en waarom, je wordt er zo slaperig van.

Goed wij gingen Patrouille rijden, de hele morgen is er niks vreemds op te merken in heel Gent niet. Dus tussen de middag is er gelukkig tijd om een boterhammetje te eten, even gezellig tussen de mensen.

Toen gingen we terug Patrouille rijden, rijdt er ineens een of andere zot voor ons die de hele weg nodig heeft. We hebben hem een tijdje achtervolgd, en een aantal minuten later komt hij tot stilstand tegen een boom. Wij zijn uitgestapt en gaan kijken, en wat zien we daar wie zit daar in de auto.

Het was een klein jongetje, het jongetje had waarschijnlijk de auto gepikt van zijn ouders en was gaan joyrijden. Het jongetje was amper 12 jaar, we hebben Transmissie gebeld en zijn er achter aan gereden.

In het ziekenhuis aangekomen kregen we te horen, dat het jongetje Daniël Verkerk was. We mochten met hem gaan praten, maar dat wilde hij niet echt. Daarom zijn we met zijn ouders gaan praten, die vonden het alleen zonde dat de auto kapot was, naar hun zoon vroegen ze geeneens. Dat is toch ook een goed voorbeeld van het zijn van een ouder. En ik mag met Dominique geen kind omdat het geen goede situatie is, wat is de wereld toch ongelijk verdeeld.

Toen we weer terug op het Commissariaat kwamen was het al weer tijd, tijd om naar huis te gaan

Vanavond ga ik lekker uit eten met Dominique en met onze beide ouders, volgende week ben ik er weer. Ik ga nu lekker van mijn avond genieten tot volgende week

Wilfried Pasmans 05-03-2004 Tweety23