Poesje mauw, … 

Hallo allemaal, 

Het was deze week niet erg spectaculair wat de zaken betreft. Wat de zaken betreft, inderdaad. Het was dus wel spectaculair. Vandaag bleek er een kat in het gebouw te zitten. En wie werd er weer opgeroepen om als lokaas te dienen? Juist, ikke. 

Carla belde me van beneden dat ik maar eens een kat moest vangen. Ik kon er niet echt onderuit, dus ik ging maar. Toen ik bovenaan de trap was, zat het beestje nog beneden, toen ik halverwege was ook. Maar toen ik bijna onderaan de trap stond, schoot ie ineens naar boven. Kon ik boven gaan zoeken. 

Ik geloof dat ik het hele commissariaat wel drie keer gezien heb (en misschien was het ook wel vier keer), voordat ik die kat te pakken had. We stopten het beestje in een cel, en hoopten erop dat iemand spoedig zijn kat (Bert, zo stond er in de halsband) als vermist op zou komen geven. 

En ja hoor, op het moment dat ik naar huis wilde gaan (bijna half zeven, aangezien Nauwelaerts wilde dat ik al mijn achterstallig werk deze week zou inleveren) stond er een vrouw aan de balie “Mijn Bert is kwijt!” te schreeuwen. “Ow, mevrouw, Bert zit beneden,” zei ik, “Hij zat hier vanmiddag ineens binnen.” 

Nou, ik die kat halen. Toen ik weer terug kwam, sprong het beestje direct uit mijn armen, en liep naar z’n baasje toe. En zonder zelfs maar aan een lijntje te moeten liep het beestje zo met de vrouw mee. Ze bedankte ons nog, dat wel… *zucht* 

Nou, ik ben er volgende week weer. Een heel prettig weekend en tot de volgende! 

Groetjes, Wilfried 

(©June) (3-6-05)