Wij kunnen het ook

Zo daar ben ik weer, ik heb een heerlijk weekend achter de rug. Mijn peterkind Jonas is wezen logeren, omdat Raymond, Lidy, Vera en Bert een weekendje weg wilde gaan. Daarom heb ik me geofferd. We zijn met zijn drieën (Jonas Dominique en ik) gezellig naar de dierentuin, het zwembad en het park geweest. We zijn ook uit eten geweest en nog naar de stad voor een cadeautje voor jonas, want hij is bijna jarig, Jonas mocht het zelf uitzoeken.

Maandag lag het werk alweer te wachten op ons. We werden al gelijk opgezadeld met een moordzaak. Een vrouw van rond de 25 jaar opengesneden met een mes. Wij kregen de hulp van Merel en Britt. Raymond en ik mochten het onderzoek leiden, zodat we eindelijk kunnen laten zien dat i... dat wij zo’n een zaak aan kunnen. We waren zo verdiept in de zaak dat we tot 's avonds laat door zijn gegaan, en bijna geen tijd hadden om te eten, daar hebben we maar ff tijd voor gemaakt en zijn lekker chinees wezen bestellen. Onder het eten bespraken we nog het een en het ander en puntje bij paaltje kwam. We waren weer een stap verder we konden dus een aantal getuigen verhoren en een daarvan was wel zo verdacht dat we die zijn gaan volgen. We kwamen toen uit bij het kot van het meisje wat was opengesneden.

We hebben een huiszoeking gedaan hem opgepakt en verhoord. Hij heeft alles bekend en is voorgeleid aan de onderzoeksrechter, daar hoorde dus 20 jaar cel tegen zich eisen.

Bonn we hebben dus bewezen dat Raymond en ik ook zo een zaak aan kunnen en niet altijd en eeuwig maar Britt en Merel. Zo nu ga ik stoppen en volgende week schrijf ik weer

Wilfried Pasmans

(Tweety23) (23-1-04)