Champagne!
Hallo iedereen,
Nou, ik kan al openen met goed nieuws: Dominique en ik hebben een huis! En ja: het huis waar ik het vorige week over had. De andere geďnteresseerden haakten na het zien van ons bod al snel af. Gelukkig, want nu konden wij het kopen. Dominique was in de zevende hemel toen hij zijn handtekening – naast die van mij – op het contract had gezet. En hij nam mij mee naar dezelfde zevende hemel.
We zijn direct om de tafel gaan zitten om eens naar de gefotografeerde meubels te kijken. In de winkel waren we het al vrij veel met elkaar eens over wat er wel en wat er niet moest komen te staan. Maar nu zijn we helemaal zeker. We zijn gisteren direct naar de winkel gerend om ze te kopen. Ze worden over drie weken geleverd aan ons nieuwe adres. Dan zijn wij al een week aan het schilderen.
Ik moest deze week weer werken, jammer genoeg. Ik had best nog wel een week vakantie willen hebben. ’t Was dan ook al enkele maanden geleden dat ik nog eens vrij was. Maar nu ik weet dat het met het huis wel goed zit, gaat het naar mijn werk gaan toch al weer wat minder moeizaam. Maar ik voelde me toch wat nutteloos. Er waren geen bijzondere zaken. ‘Even een diefstalletje’, ‘even een inbraak’, ‘even boetes uitschrijven’, … Veel meer hebben we niet gedaan.
Ik krijg steeds meer het gevoel dat ik onder mijn niveau aan het werken ben. Toen ik met Britt mocht werken, had ik het naar mijn zin omdat ik eens wat andere dingen mocht doen. Maar aan de andere kant zou ik graag ook met Raymond blijven werken. Ik weet niet of ik me er 100% goed bij zou voelen mocht ik stijgen in rang…
Komend weekend zijn er weer de Flikkendagen. We moeten dan weer door Gent patrouilleren. Ik heb er best veel zin in, maar dat kan niet van iedereen gezegd worden. Raymond probeerde nog om verlof aan te vragen. Hij heeft totaal geen zin om twee dagen door Gent te lopen, en eigenlijk niks te doen. “Ik zit liever achter mijn bureau te niksen”, zei hij nog. John kon daar niet mee lachen: “Je begrijpt nu toch wel, Raymond, dat jij nu wel de láátste bent die kans maakt op verlof voor dit weekend?” Hij was diep teleurgesteld. John werkt liever met supergemotiveerde mensen, “zoals gij, hč Pasmans!” Ik wist niet goed wat ik daar mee aanmoest. Nu nog niet trouwens.
Maar goed. Volgende week zal er een uitgebreid verslag volgen over komend weekend. Dus tot dan!
Toffe groeten,
Wilfried
(©June, 21/09/05)
|
