Aardappelen op je neus

Hallo iedereen,

Tot en met woensdag heb ik het heel druk gehad, en dat terwijl er geen enkele zaak was. Dat lees je goed: geen enkele zaak. Raymond en ik worden tegenwoordig niet meer als eerste opgeroepen voor winkeldiefstalletjes en tasjesdieven en dergelijke. Daar vonden ze ons te goed voor. ‘Ze’ is in dit geval John Nauwelaerts. Sinds die zaak met Feiremans zadelt hij ons op met zaken vanaf de tweede categorie. 

Tenminste, dat was zijn plan. Gister ochtend is er hier in het centrum een vrachtwagen met aardappelen, de helft van zijn vracht verloren. De bestuurder van de Toyota die achter de wagen, kreeg een goede honderd en twintig kilo aan aardappelen op zijn auto. Nouja, ‘zijn’ is het verkeerde woord… ‘Haar’ zou hier beter passen. De ongelukkige was namelijk Britt. Die was nogal geschrokken. We hebben een half uur aardappelen geraapt, pas toen kon ze uit haar auto stappen. Zelfs toen trilde ze nog van angst. 

Ze kon ons wel iets nuttigs vertellen over dit accident. Net voor het gebeurde zag ze de man die achterop de vrachtwagen stond, het slot van de deur open maken. Pas na vijf minuten – ze stonden stil voor een rood stoplicht, deed hij de deuren open. Direct is hij van de vrachtwagen gesprongen, en maakte hij zich uit de voeten. 

Het duurde toen nog wel even voordat de aardappelen eruit vielen, eigenlijk had Britt het zien aankomen. Maar ze was zo bezig met haar telefoongesprek – ruzie met Johan, denk ik – dat ze er verder geen aandacht aan heeft besteed. 

De Toyota heeft nu een paar flinke deuken. Britt heeft er flink om staan vloeken: haar auto was net terug van een grote beurt. “Maar gelukkig heb ik een omnium”, zei ze, in het bijzijn van Bruno. “Awel, merci!” riep Bruno direct terug. 

Britt heeft ook een beschrijving van de dader gegeven. Hij staat geseind, dus hopelijk vinden we ‘m gauw. Ondertussen ga ik nog wat verder met pv’s typen. Tot de volgende!

Toffe groeten,

Wilfried

(©June, 18/11/05)