Alle pepernoten nog aan toe!

Hallo iedereen,

Afgelopen dinsdag hadden we een zéér opmerkelijke zaak. In een studentencafé zat een man vast op het toilet. De eigenaar van de zaak hoorde bij het afsluiten iemand roepen. Hij is gaan kijken, bleek er een man vast te zitten op een toilet.

En hij zat letterlijk vast. De man schreeuwde dat hij zat vastgelijmd op de wc-bril, en dat de deur ook niet open wilde. Er is een slotenmaker aan te pas moeten komen om de deur te openen. De eigenaar van het café had wel een schroevendraaier om de bril los te schroeven. Met bril en al is de man, overigens verkleed als Sinterklaas, naar de spoedafdeling gebracht. Daar is de bril verwijderd…

Nouja, wij moesten van de Sint de zaak maar gaan oplossen. “Anders krijg je dit jaar geen cadeaus!” riep hij toen hij op de brancard naar buiten werd gereden. Raymond haalde zijn schouders op. “Maakt niet uit”, zei hij, “dan hebben we de kerstman nog.” Lachend begonnen we aan het doorzoeken van de toiletten.

Na ruim een uur elk millimetertje van zowel de dames- als de herentoiletten te hebben nagekeken, vonden we in een van de wc’s een tube secondelijm. Ik heb mogen vissen: “Hup Wilfried, uw arm d’r in”, grapte Raymond. Er tegenin gaan had geen zin. 

Er zaten vingerafdrukken op (niet van mij hoor). De mensen van het labo hebben eens in hun bestanden gekeken, maar er kwam geen match uit. Wel wist de laborant te vertellen dat ze waarschijnlijk van een kind zijn, gekeken naar de grootte van de afdrukken. 

Toen was het snel gedaan: er was in dat café maar één kind aanwezig, en dat was het tienjarige zoontje van de cafébaas. We hebben vingerafdrukken vergeleken, en het bleek een match te zijn. De cafébaas was aangeslagen. Hij dacht dat zijn zoontje deze streek had uitgehaald, omdat hij vier jaar daarvoor geen cadeautjes had gekregen van de Sint… Tja…

Nou, ik ben ermee weg. Dominique zijn zus is jarig, en ik heb beloofd mee te gaan. Tot volgende week!

Groetjes,

Wilfried

(©June, 02/12/05)