Een regelrechte ramp

Hoi allemaal,

Ik ben echt helemaal kapot. Eigenlijk zou ik gewoon mijn bed in willen kruipen, maar ik wil eerst mijn frustraties van mij afschrijven, helaas zullen jullie het moeten bezuren. 

De terugreis was zo te merken alles behalve prettig, ik ben zojuist thuis gekomen. We hebben maar 12 uur na de oorspronkelijke vertrektijd op het vliegveld moeten wachten voor we eindelijk eens mochten instappen. En toen we eindelijk in het vliegtuig zaten duurde het nog meer dan een uur voordat we een opstegen. Er was wat met de piloot gebeurd op het laatste moment en toen moest er dus een ander komen.

Jullie kunnen wel begrijpen dat de sfeer in het vliegtuig al aardig gezakt was. Een koppeltje voor ons kreeg enorme ruzie. De man wilde al helemaal niet met het vliegtuig, maar de vrouw had hem overgehaald dat het sneller was dan de auto. Het was echt verschrikkelijk, want hij zette zo wat het hele toestel op stelten, want hij was blijkbaar niet de enige die tegen zijn zin in het vliegtuig zat.

Toen we eindelijk boven het Belgische luchtruim zweefde, kwam de volgende tegenslag. We konden niet op Zaventem landen en moesten daarom nog langer in de lucht blijven hangen. Een kind wat naast Dominique was zo misselijk en haar eten van eerder de dag lag over Dominique heen. EN dan konden we geen kant op natuurlijk, gelukkig zijn die stewardessen het wel gewend zo te zien, want ze hadden het snel opgelost.

Wanneer we geland waren ja je kunt het al raden, we waren een koffer kwijt. Die was dus nog achtergebleven in Turkije. Fijn daar zitten dus al mijn zomerkleren in. Maar die zitten ondertussen ook al in het vliegtuig, en kan mijn koffer morgen dus weer gaan ophalen. 

Maar ik ga stoppen, want ik wil slapen, Dominique heeft zijn koffer al uitgepakt en wacht op me. Tot volgende week.

Groeten van Wilfried Pasmans

(23-6-06) (flikken10)