Fotoboeken, fotoboeken

Hallo iedereen,

John was niet blij. “Wilfried, je wéét dat ik zoiets liever niet heb zonder dat je het bespreekt.” Ik heb nog een week verlof opgenomen om bij te komen van de reis. Van de terugreis vooral, vanwege de helse vertraging en de koffer. Die had trouwens net zo’n monster-vertraging toen ie naar België werd gevlogen: slechts, en dat is ironisch bedoelt, tweeëndertig uur nadat wij ons huis waren binnengestapt kregen we eindelijk het verlossende telefoontje. “Uw koffer is veilig geland, meneer”, ach, hou toch op... 

Dominique zag alles zonniger in: “ik ga direct naar de fotograaf voor de foto’s te laten ontwikkelen, dan kunnen we ze gezellig samen inplakken.” Ik zuchtte diep. “Gezellig...”, mompelde ik. “Zei je iets, Wilfried?”, vroeg Dominique verbaasd. “Neenee, niets”, zei ik onschuldig. “Hij zal wel veel werk hebben, zoveel foto’s dat jij gemaakt hebt!” Dominique haalde lachend zijn schouders op.

De eerste dagen heeft hij ook veel Turks gekookt. In Ankara (jaja, we zijn nog verder dan Istanbul geraakt; dat mag ook wel voor 10 euro de man voor een tijdelijk visum om het land in te mogen) heeft hij een Turks kookboek van net geen duizend pagina’s gekocht. Hij was er helemaal wild van: “we gaan thuis nog vaak terugdenken aan onze reis.” Dat lukt ook wel zonder kookboek, zelfs zonder foto’s. Nee, die reis vergeet ik nooit meer, zowel de leuke als de minder leuke dingen.

Dominique is elke dag gaan kijken of zijn foto’s al klaar waren, en woensdag was het zover. Hij was euforisch: “Zoveel toffe herinneringen!” Vanaf dan zijn we gaan plakken. Vijfduizend foto’s. Vijfduizend keer pak, draai, lijm, geef. Pak, draai, lijm, geef... Ik werd er zót van, maar ik hield mij stil. Ik wilde Dominique zijn geluk om elke herinnering die hij met zijn nieuwe digitale camera had vereeuwigd (scherp of niet, dat deerde niet), niet verstoren. 

Enfin, ik ga mijn handen insmeren. Ze zijn nog altijd rood van het plakken... Maandag begin ik weer met werken, eindelijk terug routine. Tot de volgende!

Toffe groeten,

Wilfried.

(©June, 30/06/06)