"Dag mama!”

Hallo iedereen,

Het is ochtend. Gespannen steek je de straat over. Halverwege draai je jezelf om, en zwaait nog een keer naar je moeder, die bij het enthousiaste “Dag mama!” moeite moet doen om haar tranen binnen te houden. Je draait je terug om en concentreert je op je klasgenootjes die over het schoolplein rennen. Je zet aan om er naartoe te rennen, net op het moment dat je wordt geschept door een auto. De dikke Volvo die bijna alle botten in je lijf lijkt te hebben gebroken, trekt met piepende banden op tot zestig per uur. Je moeder vloekt tegen de lafaard die ze net heeft zien wegrijden, knielt bij je pijnlijke lichaam neer en begint te huilen. Een omstander belt voor een ambulance. Je hoopt dat je morgen weer naar school kan om met je vriendjes te spelen.

En Raymond en ik kregen de taak de lafaard op te sporen. Van elke getuige kregen we hetzelfde vage verhaal: een donkere auto, nummerplaat onbekend. “Of wacht...,” zei er één, “misschien iets met een T?” Raymond zei de vrouw dat we de dader nu wel zouden vinden, om mevrouw gerust te stellen. Awel, ik kan vertellen dat we met één letter slechts enkele duizenden mogelijkheden overhouden... 

Het was al donderdag toen we van één van de getuigen een foto kregen. “Gemaakt met mijn gsm,” zei de jongen; hij was hoogstens veertien. Raymond was vol lof over het speelgoed van tegenwoordig. “Als ze die gsm niet hadden uitgevonden, hadden we nu geen foto van de nummerplaat.” Ik was allang blij dat we de dader nu konden oppakken. Het bleek een gastje van negentien, die juist zijn rijbewijs had. Die is ie voorlopig dan ook kwijt.

... Ik snap het niet. Je zou verwachten dat men langzamer gaat rijden bij een school, zéker in de eerste echte schoolweek. Maar niet dus... Ik wéét het. Ik zie het elke dag gebeuren. Mensen in luxe sportwagens die met tachtig uit de bocht komen en vervolgens vol op de rem moeten gaan staan om niemand omver te rijden... En als ze dan toch iemand omver rijden, zijn ze te laf om uit te stappen en de hulpdiensten te verwittigen... Ik weet het maar al te goed... Wat wil je? Ik heb zoiets zelf zien gebeuren... Een Mercedes, het nieuwste model, rood. Komt de bocht om, komt er te laat achter dan hij een straat met een school is ingereden en rijdt een paar mensen van hun fiets... 

...

Ik had een paar schaafwonden, mijn fiets lag in de kreukels... Michel kwam er minder goed vanaf. Hij is in de ambulance overleden...

Wilfried.

(©June, 08/09/06)