De bioscoop man

De bioscoop man

Hallo iedereen,

"Nee meneer, we kunnen de zaal nog niet vrijgeven." Ik heb de afgelopen week vaak gezegd. "U mag van geluk spreken dat uw bioscoop maar twee dagen gesloten is geweest vanwege het sporenonderzoek." Met vier man een hele bioscoopzaal doorspitten voor naar haren, huidschilfers en ander DNA-bevattend materiaal van de mogelijke dader(s) en andere mogelijke aanwijzingen, is géén pretje. Ik was blij dat ik het niet moest doen. Het geklaag van de collega’s van het labo aanhoren is al voldoende: om de vijf seconden een vermoeide en/of geïrriteerde zucht, kreten waarmee de schuld op God geschoven wordt, ‘ik wou dat ik nu op Hawaii zat’-ten en nog veel meer van dat soort dingen...

Het labo was daar, ja. Uit de autopsie is gebleken dat de man is vergiftigd. Rattengif in zijn popcorn. We hebben de hele bioscoop moeten uitkammen. En nog eens. En nog eens. Opzoek naar rattengif... "Wie bewaart zijn rattengif nu in een bioscoop?", vroeg Raymond toen bleek dat er nergens rattengif stond. "Onze dader in ieder geval niet", zei ik. We moesten direct vaststellen dat de zaak voorlopig muurvast zat. En met al dat materiaal dan de mannen van het labo verzameld hebben, zal het nog wel een tijdje duren voordat alle uitslagen binnen zijn...

Ondertussen hebben we andere zaken aangenomen. Dinsdag kregen we een absurde melding: een man die zich voordeed als politieagent, en poedelnaakt op de voordeur van een huis stond te bonken. Raymond en ik waren de enigen die niet bezig waren, dus werden wij op pad gestuurd. Eenmaal daar, moesten we ons door een grote menigte heen wurmen om bij het huis te komen. "Pasmans haal een deken", zei Raymond mij. "Kijk eens", zei ik direct, en hield de deken voor zijn neus.

We hebben de bewoners van het huis ondervraagd. "Meneer, soms ben ik gewoon blij dat ik een doorkijkgat in mijn deur heb," verklaarde de vrouw des huizes. "Als ik de deur open had gedaan, had mijn dochtertje van zes alles gezien. Ze was meegelopen omdat ze had afgesproken met een vriendinnetje." Ook de man hebben we een paar vragen gesteld. Veel zei hij niet. We hebben ‘m meegenomen naar het commissariaat, om even een nachtje in de cel te zitten. Maandag moet hij voor de onderzoeksrechter verschijnen.

Maar goed, ik ga het dossier van ‘De bioscoopman’ nog maar eens doornemen. Het labo heeft net iets doorgefaxt. Hopelijk ligt de zaak volgende week weer een beetje open. Niks kunnen doen is niet plezant als je weet dat er nog veel moet gebeuren... ... Tot de volgende!

Toffe groeten,

Wilfried.