Vraagtekens

Hoi allemaal,

De week is al weer voorbij, ik moet zeggen dat het erg snel is gegaan. Maar we hebben dan ook wel hard gewerkt. En daarmee de zaak opgelost. Ik zou jullie in deze column alles er over vertellen.

Het labo onderzoek heeft tot nog toe niets opgeleverd, want de hoeveelheid DNA er gevonden was zat er zeg maar niemand in de computer, hoever ze dan nu zijn. Het komt er dus op neer dat het allemaal brave burgers naar de film zijn geweest, of ze geen DNA hebben afgestaan.

We konden geen enkele aanwijzing vinden wie de man maar zou willen dood hebben. We hebben zijn huis helemaal uitgekamd We hebben zijn dagboek gevonden, die heel goed verstopt was. In dit dagboek beschreef hij dat hij ernstig ziek was en niet wilde verder leven.

We hebben contact met zijn huisdokter opgenomen, die kon ons vertellen dat de man besmet as met het HIV virus, dat was uit een eerste bloedonderzoek gekomen. De arts van het labo was het daar echter niet mee eens, want hij kon het HIV-virus helemaal niet terug vinden in het bloed.

In alle waarschijnlijk is de eerste test niet goed gegaan, en dus is e man helemaal niet HIV-besmet. We gaan er van uit dat de man daarom zelfmoord heeft gepleegd, maar helaas voor hem was hij helemaal niet besmet.

Jullie begrijpen dat dit dus wel vat onder de categorie Medische blunders. Maar ik vraag me dan toch altijd af waarom moet dat zo lastig gemaakt wordt. Ik bedoel het zou veel handiger zijn als iemand thuis zelfmoord pleegt met een briefje erbij. Wat heb je er aan om onbekende mensen er bij te betrekken zo als hier in de bioscoop, of iemand die zich voor een trein werpt. Mensen die van hoge gebouwen springen. Wat heb je er aan om anderen mensen de stuipen op het lijf te jagen.

Maar ik ga nu stoppen, want Dominique wacht op me

Groeten van Wilfried Pasmans

(flikken10) (4-8-06)