MSN

Hoi allemaal,

Het is al weer de eerste hittegolf van het jaar. Dat hebben jullie natuurlijk ook gemerkt. Wij waren dus gewapend met zonnebrand en ventilatoren. In de combi hadden we gelukkig airco, maar dan moet je niet de auto uitstappen. Als je uit de lekker koele auto stapt in die hitte krijg je een behoorlijke klap in je gezicht.

We hebben mijn fiets helaas ook niet terug gevonden. John vond dat ook geen hoge prioriteit hebben omdat het zomerseizoen begonnen is. Het is namelijk al goed te merken dat mensen op vakantie zijn. Het is nu al druk, en over 1 week beginnen de schoolvakanties dan is het helemaal druk. Ik kan het niet begrijpen wat al die mensen in Gent doen, waarom gaan ze niet naar Oostende, daar kan je te minste verkoeling zorgen.

Dominique is er wel mee, het hotel zit te minste helemaal vol. Het is natuurlijk wel hard werken, maar ja er komt lekker extra geld binnen. Ik vindt het wel jammer dat wij nu niet op vakantie kunnen gaan, maar ja wij gaan na het hoogseizoen, want dan kan Dominique onbezorgd vrij nemen, nu kan er niemand gemist worden.

Maar Raymond en ik hebben ook weer een zaak gehad natuurlijk. Het leek allemaal een simpele inbraak, maar dat was dus niet zo. Raymond en ik werden dus opgeroepen voor een inbraak. Bij een paar niet ongefortuneerde mensen was er ingebroken. Er waren geen braakschade, maar wel een hoop troep. 

In de kamer van de dochter stond de computer nog aan, die was niet meegenomen. De 14 jarige dochter zelf was nergens te bekennen. Volgens de ouders moest ze thuis zijn en zou ze nooit weg gaan zonder de computer af te sluiten.

Precies, we dachten dat ze ontvoerd was, en in alle waarschijnlijkheid had ze de ontvoerders gewoon binnen gelaten. Ik ben toen achter die computer gedoken. Toen ben ik een paar keer op de naam Diederik gestuit. Het was een jongen die ze pas had leren kennen via MSN, nu zou hij langskomen. Wij hadden het idee dus dat hij het kon zijn, maar ja hoe kom je aan zijn gegevens. Met een klein beetje zoeken had ik zijn mailadres, niet zo moeilijk te vinden in de chatlogs. Maar in hun gesprek van die week, want zo lang kende ze elkaar pas had hij wel een adres genoemd, maar dat was behoorlijk vals. Hij noemde een straat waar alleen een gymnastiekzaal, een school en bejaarde woningen stonden, dus dat klopte niet.

Het was dus moeilijk om iemand te vinden waarvan je niets weet, want ja die naam hoeft ook niet goed te zijn. Het buuronderzoek had ook niet opgeleverd dus we standen nergens.

Maar na een paar dagen stond er een meisje aan de balie. Ze vertelde dat ze ontvoert was. Toen ze haar naam vertelde riep Carla ons meteen. We hebben toen met het meisje gepraat. Ze vertelde inderdaad dat Diederik zou komen, maar hij was geen Diederik van 14, maar Ronald van 35.

Ronald was ook niet alleen. Hij had twee vrienden mee genomen. Hij bedreigde haar en zijn vrienden doorzochten het huis op waardevolle spullen. Hij heeft haar dan met de waardevolle spullen meegenomen en daar hebben ze haar verkracht en mishandeld. 

Vandaag was ze kunnen ontsnappen. De mannen hadden haar opgesloten in een kamer van een huis, maar ze had het raam open zien te krijgen. Via de regenpijp wist ze te ontsnappen en zo stond ze dus bij ons.

Doordat ze wist waar ze ontvoerd was konden wij zo achter de eigenaar komen en nu zitten ze gezellig in de Nieuwewandeling.


Maar ik ga weer eens stoppen met schrijven ik vind het veelte warm om achter de computer te zitten.

Groetjes wan Wilfried Pasmans