Wat een toestand

Hey hey…

ik had deze week vakantie dus, nou wat een vakantie. Hij was wel leuk, daar niet van maar mijn vader is gewoon weg! Al de hele week. Hij komt volgende week woensdag pas thuis. Zakenreis naar Zwitserland, alweer! Jeetje had daar met hem nog een dikke ruzie over nog ook. Daar gaan we weer! Lang leven de puberteit. Niet dus. Ik had mijn vakantie, die uiteindelijk best leuk was geheel anders voorgesteld. 

Het weekend voordat papa dus weg ging vierden Dorien en ik carnaval. Ik was verkleed als Pino en Dorien als flik. Zegt Dorien “ey moet jij niet opgehokt worden?” reuze leuk! Pap bleef heel saai bij Britt in huis. Hij wou niet eens mee, hoezo saai! En Britt moest werken om ons “hooligans” onder controle te houden. Naja om mijn vader toch in de feestvreugde te laten deelnemen hadden we een emmer confetti met water op de deur gezet. Alleen nooit ingecalculeerd dat de schoonmoeder van Britt langs kwam. Die kwam zo af en toe eens buurten, kijken of Dorien wel verstandige voeding krijgt enzo. Dus werd zij gedoopt tot Prinses carnaval. Ik moest zo ontzettend lachen. En Dorien ook. Mijn vader schaamde zich dood voor ons, maar ook voor zich zelf, hij liep namelijk nog in zijn boxer. Had lang uitgeslapen. En schoonmoeders hebben de rare gewoonte voor 12:00 opbezoek te komen. En ja, die luiwammes van een vader van mij komt op zondag niet voor 12 uur zijn nest uit, tenzij hij ontbijt maakt voor Britt. Dus je snapt wel dat de combinatie van de confetti surprise en mijn vaders “spook” verschijning haar snel deden verdwijnen, zeker toen ze had geconstateerd dat Britt niet thuis was. En met de nodige afkeurende woorden verdween ze weer in het niets. Hmmm zonde dat ik de reactie van de mensen op straat niet heb kunnen zien. Zeg nu zelf een oude toverkol in een keurige blouse, nette plooirok helemaal doorweekt en onder de confetti is een absoluut hoogtepunt! Maar goed, mijn vader was kwaad! Heel kwaad. Hoe wij in godsnaam het lef hadden. Hij had schijnbaar nog niet door dat hij de gelukkige had moeten zijn. Britt kon om het voorval best lachen en zei tegen mijn vader dat ze kinderen en het zien van zulk knap manvolk gewoon niet meer zo gewend was. Haha mijn vader veranderde acuut in een levende tomaat. 

Die avond gebeurde er nog iets leuks. Papa had Britt op schoot en leunde te veel achterover in de stoel. En ja daar zijn ikea stoeltjes niet op berekend dus krak! Boem! Ohoh. Leuning geknapt, Britt viel zacht, want paps lag onder haar, had hij ook nog de bloemvaas van het tafeltje gemaaid, ja ja je moet het kunnen. De volgende situatieschets kun jij je dan ook zeker goed inbeelden. Grote plas water en bloemen, mijn vader die daar dus versuft midden in lag. Britt die riep schat, gaat het? Zeg iets? En vervolgens huppel huppel naar de keuken gaat en een ijszak haalt voor op mijn vaders kop. Die had daar een flinke bult zitten. Echt Dorien en ik kwamen niet meer bij van het lachen. Papa vond het helemaal niet leuk, en vond dat je daar niet mee moest lachen, hij had zijn nek wel kunnen breken en blablabla. 

Die ochtend, ik bleef in mijn bed liggen. Had geen zin mijn vader dag te zeggen. Die was dit weekend alleen maar super opvoedkundig aan het zwetsen en mopperde alleen maar. Kwam hij mijn kamer in. “Zoon tot volgende week woensdag en gedraag je bij Britt” mens en kinderen, hij zou eens een slecht figuur slaan bij Britt. Dat was eigenlijk het enige waar hij over zeverde. Niet van sorry ofzo nee gelijk zeiken. Bah! Wat mijn part bleef hij een jaar in Zwitserland, dat heb ik hem ook gezegd ook. Vond hij precies niet leuk. Dat kon mij nu eens niets schelen. Hij vroeg of ik dat meenden. Wel dat meende ik ja! Althans dat zei ik, want zonder die clown mis je een hoop leuke dingen, zoals bv dat zwemmen in het water van de bloemen. Wat overigens nog stonk ook, maar dat ter zijde. Dat kwam wel hard aan want de blik van mijn vader veranderde snel, hij was echt gekwetst. Hij zei dat als hij terug kwam we wat gingen doen… yeah right! Ik zei laat maar!!! Voor jou telt er maar eentje en dat is Britt, of nee twee Britt en je werk. Veel plezier in Zwitserland doei! En heb me toen omgedraaid. Ik weet het, dit is zeer kenmerkend pubergedrag.. maar kon ik het helpen dat ik die ouwe van mij gewoon mis? In de zin van dingen samen doen? Vorige week hadden we ook al ruzie. Papa zei toen enkel dag, en ging weg. 

De rest van de week een beetje carnaval gevierd, naar de bioscoop geweest, in de stad rondgehangen en tv gekeken. Dit weekend gaan we wat leuks doen met Britt, ze weet nog niet wat. Papa heeft mij deze week maar 1x gebeld en Britt iedere dag + smsjes. Ik zei het toch, het is duidelijk wie voor hem het belangrijkste is. * zucht *. 

tot volgende week groetjes Simon 
©©© By eef for flikken10 3 maart ’06 ©©©