Dankje pap!

Hey mensen, deze week was best tof, ook al voelde ik mij heel erg down, toch was hij tof. Ik verborg voor mijn vader dat ik mij niet zo happy voelde. Nouja ik dacht dat te kunnen verbergen, want ‘s middags toen ik tv zat te kijken kwam papa naast mij zitten, sloeg een arm om mij heen en vroeg “Hé zoon van me wat scheelt er toch?” Hoe is het mogelijk dat papa dat ziet? Ik heb hem toen alles maar eerlijk opgebiecht en geloof me dat was een heel verhaal, dingen die mij al tijden dwars zaten of die mij bezig hielden maar wat ik nooit had uitgesproken. Zoals de scheiding van mijn ouders, papa’s ongelukje toen met de auto, de tijd na de scheiding toen papa een tijdje depressief was, of wanneer Britt en Dorien bij ons in gingen trekken nog wel dingen gingen doen met ons tweetjes, dat ik de laatste tijd steeds droom dat mijn vader iets heel ergs overkomt en tenslotte mijn ongeluk zelf.. Ik weet het, een hele waslijst. Papa was er zelfs even stil van, en trok mij toen even dicht tegen zich aan. Iets wat ik wel kon gebruiken, een beetje warmte. Dat kan pap echt goed, mensen troosten, vraag maar aan Britt. Maar goed. Hij vond het nog wel wat en wist eigenlijk niet zo goed wat hij er op moest zeggen. Ik zei hem dat hij mij gewoon even goed moest vast blijven houden, ik weet het… klinkt misschien kinderachtig een jongen van 15 die nog altijd een knuffel wil van zijn vader. Maar soms heb je die gewoon nodig, en dan voel jij je weer een stuk beter. Gewoon even alles er uitgooien wat je bezig houdt. Dat deed ik dus ook, en pap begreep mij. hij vond mijn dromen wel heftig. Hij beloofde wel dat wanneer Britt en Dorien bij ons in kwamen, wij iedere zaterdag naar AA-Gent gingen. Hij zal dan een seizoenskaart regelen voor ons samen. Lief toch! 

Nou Dorien schijnt opeens niet meer te willen eten. Ze zet zich heel erg af tegen Britt. Zijn de rollen nu omgedraaid ofzo? Ze luistert zelfs niet naar de raad van mijn vader. Britt stond op een avond huilend aan de deur. En heeft een uur lang zitten huilen. Dorien had trut tegen haar gezegd die morgen. Ze zocht opeens telkens de ruzie, en ze luisterde niet meer. Nergens naar, ze ging gewoon haar eigen gang. En huilde heel veel. Britt wist zich er totaal geen raad mee en voelde zich een slechte moeder. Oké bekend ik heb dit stiekem mee gekregen. Pap zei dat ze zeker geen slechte moeder is, daar ben ik het wel mee eens, die 10 dagen dat ik daar logeerde heb ik me echt thuis gevoeld, en ze was er ook echt voor ons. Dus waar nu het probleem zit, geen idee. Papa wist dat ook niet. Hij troostte haar enkel maar zei wel dat ze dat “ik ben een slechte moeder” uit haar hoofd moest zetten.

De rest van de week moest ik van papa toch nog thuis blijven, hij is echt heel bezorgt. Volgende week mag ik pas weer naar school, met loopgips. Hij brengt en haalt mij dan en ik moest beloven goed op te passen. Nou, ik was niet van plan nog eens te crashen, en voor de grap zei ik “goed pap ik zal vlak voor de bus oversteken en de trap naar boven en beneden pakken.” Dat vond hij dus niet leuk, dacht even: nu heb ik het zelf verpest, maar dat viel wel mee. Een keer sorry zeggen en dan heel zielig kijken werkt. Ik ben blij dat ik weer naar school mag, hier verveel ik me eigenlijk wel. Papa werkt thuis, en gaat soms naar de rechtbank, en soms doen we een spelletje ofzo. En alsmaar binnen zitten word ook zo saai. Dorien is deze week helemaal niet meer geweest, dat vond ik echt jammer. Heel jammer ze heeft mij smsje gestuurd. Met het huiswerk. Ik weet echt niet wat er met haar is, als ze dit weekend mee komt met Britt zal ik het eens vragen.

Oja, Britt heeft papa zijn secretaresse ontmoet. Zij kwam even bij ons thuis om papa zijn dossiers te brengen ( luiwammes) en Britt kwam toen ook. Hoezo vrouwelijke concurrentie, Britt keek die dame bijna buiten. Ze is echt jaloers want toen “code rood “ weg was, deed ze opeens heel bokkig. Niet te volgen zo iets, papa gaat heus niet vreemd denk ik, maar ja Britt zag dat kennelijk anders, of was er bang voor. En papa dacht dat Britt haar maandelijkse periode had dat ze zo bokkig deed. Toen werd Britt helemaal pissig en moest opeens heel dringend weg. Vreemd… papa trok zich er niets van aan. Natuurlijk weet hij wel wat er speelt, nouja natuurlijk…. Toen ik de suggestie wekte. Hij besloot om daar niets op uit te doen. Hij was gek op Britt en daar kon niemand iets aan veranderen. Goed je bent weer op de hoogte van wat er zo is gebeurd, ik ga nu met papa naar het ziekenhuis om gips te wisselen. Doei doei en tot volgende week Simon.

©©© by Eef for flikken10 24 maart 2006 ©©©©