Papa…

Potjandeurie, stressen om dit column te schrijven helemaal vergeten. Sorry mensen. Papa was deze week thuis, en ziek dat hij was, zo zielig gelukkig ging het de tweede helft van de week wel beter, toen heeft hij in de tuin gezeten uit de zon omdat hij chemotherapie heeft gehad mag hij niet in de zon. Papa is echt dood moe. Het doet me pijn hem zo te zien, ik praat er met hem ook over, zo heerlijk. Hij geeft me dan een knuffel. Britt is zo lief voor papa alles doet ze voor hem, echt alles. Papa waardeert dat enorm. Woensdag zijn we even naar de stad geweest, heel eventjes maar met de taxi tot aan de juwelier, daar heeft papa een ring gekocht voor Britt, en dan met de taxi weer naar huis. Britt was zo ontroerd door die ring, ze heeft er de hele avond naar zitten kijken.

Esmee en ik zijn wat je kan zeggen nu een koppel. Ja je leest het goed. Een koppel. Ze vroeg me, toen we naar school gingen, ik in de rolstoel en zij duwde, in mijn oor fluisterde ze “ ik ben op jou” Wauw ik dacht dat ik droomde en zei dat ik haar ook leuk vond. Wel en nu zijn we een koppel. Fantastisch gewoon, heerlijk dat gevoel, dat is zo een steun voor mij. Esmee, die verliefdheid zalig gewoon want diep van binnen voel ik me heel erg klote en intens verdrietig om papa.

De rest van de week was het heerlijk weer, papa deed met ons wel spelletjes aan tafel, dat ging best goed, Britt kookt echt lekker, ze zegt dat ze niet kan koken, nou dat is onzin. Iedere dag wat anders en verse groenten. Heel gezond en verstandig allemaal voor papa. 

Volgende week een uitgebreider column liefs Simon

©©© By eef 5 mei 2006 ©©©