Bijna zo ver…

Hey hey mensen. Hier even een kort column. Sorry! Papa heeft zijn een na laatste kuur gehad, eindelijk het einde van die rot medicatie komt in zicht. Al is papa zo moe en zwak nu. Ik ben trots op hem, en deze week had ik door de examens geen school meer. Ik heb de hele tijd bij papa gezeten, ook al sliep hij wel veel. Ik heb hem telkens maar weer gesmeekt vol te houden, soms ben ik gewoon bang dat hij niet meer wakker wordt. Dan maak ik hem wakker uit zijn slaap, echt leuk vind hij dat niet maar ik heb hem uitgelegd hoe het zat, en toen was het oké. Ik ben zo veel gaan in zien deze periode, vooral hoe belangrijk ouders zijn, hoe verdriet is hoe iets als dit je ook samenbrengt. Ik en Britt zo ongelofelijk dankbaar, echt! Die arme vrouw is gewoon dood en dood op. Dus wat hebben Esmee, Dorien en ik gedaan? Een collecte gehouden. Bij de kennissen, collega`s, vrienden enz van Britt en papa. En we hebben genoeg geld bij een gehaald om ze een weekje weg te sturen, echt fantastisch hoe iedereen mee werkte, we hebben ook nog auto`s gewassen in de straat en de wijk. 5 euro per auto, en we hebben 15 auto`s gewassen. Echt lief van Esmee dat ze me zo helpt. Ze heeft gewoon meegewerkt! We hebben via Dominique een huisje kunnen huren aan zee. 

Nu zit ik thuis, Esmee komt zo we gaan naar de kermis. Ik heb daar wel even zin aan, lekker rond tollen. Mama slaapt nu, ik heb haar net maar even toegedekt, dat is wat warmer… en Dorien heeft eten gekookt. We laten haar maar even lekker slapen… ze heeft het zo hard nodig. Helaas een kort column, volgende week meer dat beloof ik!

Groetjes Simon