Back home

Hallo Mensen,

Papa is thuis! Eindelijk is ons gezinnetje weer compleet, je weet niet half hoe blij ik ben papa weer te zien, in zijn vertrouwde stoel. Hij slaapt alleen wel heel veel, en is ook heel zwak nog. Maar Dorien en ik verzorgen hem goed, en mama. Die is al flink opgeknapt. Ze liggen nu samen op de bank, dat ziet er zo vertrouwd uit. Mama streelt papa over zijn hoofd. Hij vindt dat niet zo leuk omdat hij zich zo schaamt er voor. Hij wil niet meer in de spiegel kijken niets. Jeetje hij is wel depressief soms, volgens de dokter is dat het verwerkingsproces. Britt is zo gelukkig dat hij weer thuis is, het geeft haar precies weer energie, al wil papa niet veel. Het is ook heet, en hij heeft zich twee dagen erg bot gedragen. Mama wou hem in de rolstoel zetten om dan een klein rondje te wandelen, maar meneer wou niet. Stel je voor dat iemand hem zag. Hij snapte niet dat mams daar behoefte aan had, samen zijn weer van het leven gaan genieten. Ach ja, Maar die dag er op wou papa wel, ik had met hem gepraat en papa wou toen wel wandelen met mama. Ik heb hem gewoon een Flikkenpetje op gezet. Dat vond het wel mooi, pas precies bij zijn ogen. Britt was wel heel verrast en samen zijn ze drie kwartier weg geweest. Na zeggen van pap hebben ze aan de vijver gezeten en heeft Britt nog even gehuild omdat ze zo bang geweest was hem te verliezen. En dat ze ziels veel van hem hield. Ja ja zwijmel zwijmel.

Wat Esmee betreft, ze kan niet naar de zelfde school als ik na de vakantie. Ze was bang dat ik boos ging zijn omdat we dat hadden afgesproken. Jeetje… Ik vind het wel heel jammer, maar het is niet anders. Ze gaat deze zomer 4 weken naar Curacao nou zeg dan zie ik haar niet veel meer. Dat weekje voor onze ouders gaan we voor ze plannen de laatste week van de vakantie ongeveer. Het is al geboekt, vanavond geven Dorien en ik het. De fitness is trouwens erg leuk, alleen ik voel wel concurrentie.. waarom ben ik niet goed genoeg voor Esmee? Het maakt mij zo onzeker, dus nu ben ik nog fanatieker gaan trainen met als gevolg dat ik een verrekte schouderspier heb. Met een weekje rust komt dat wel goed. Anyway er gebeurd dus veel hier. Ik ben zo blij dat papa beter is, pas stond er een advertentie in de krant van een overleden vader net zo als mijn papa. Ik heb daar toch even van moeten huilen… het is toch een heel proces wat je mee maakt. Papa slaapt weer zo te zien, en mama ook. Wat lief! Even stiekem een foto maken gna gna gna! 

Verder was deze week heerlijk rustig, ben een dagje wezen winkelen met Esmee, vet veel nieuwe kleren gekocht en al vast nieuwe schoolspullen. En dat was het wel zo een beetje. Wij gaan dit jaar niet met vakantie, maar dat snap ik best. Dat kan papa nog niet aan. Ik weet dan Britt zich er enorm op verheugd had destijds, want ze hadden altijd al de droom samen naar Miami te gaan, met ons… Ach die tijd komt nog wel. Eerst moet papa weer wat fitter zijn. En zolang we maar bij elkaar zijn kan je het thuis heel gezellig hebben. 

Groetjes Simon
©©© By eef 7 juli 2006 ©©©