Koksijde!

Hey hey hier een bericht van een vermoeide Simon. Ik ben dood moe maar heb een internetcafé weten te vinden. We hebben gisteren stiekem Koksijde verkend. Oei. Stefan had een fles Barcadi cola meegenomen, en wij daar dus stiekem van gedronken terwijl we op een bankje zaten. Samen met Rens en Peter gepraat over school, maar ook over mijn pa. Rens en Peter zijn broers en zij hebben hun vader verloren, hij was ook ziek en heeft het niet gered. Dat hakt er dan wel even in, want voor het zelfde geld was mijn vader nu ook een van die miljoenen sterren aan de hemel die straalde. Het was fijn daar te zitten en aangeschoten te raken, tot we betrapt werden en het er flink van langs kregen. Ohoh we hadden 2 dagen corvee en ze gaan met onze ouders praten. Jahoor, gelukkig hoefden we niet weg! Dat scheelt al weer, ach we waren niet dronken echt niet. 

Verder ging het vooral om teambuilding deze week. We hebben nog 1 dagje hier waar we zelf mogen weten wat we doen. Het was een heerlijke week, we hebben zo veel geleerd. Over hoe je met elkaar om gaat, hoe jij je moet uiten echt bijzonder. We hebben veel dingen samen gedaan, survivalen, opdrachten maken, puzzeltochten en nog veel meer. Er zitten ook meisjes in mijn klas, maar geen verliefde Simon niets. Voor mij even geen vrouwen. Ik ben vooral met Peter en Rens opgetrokken dat was leuk. Verder was het weer wel te doen mijn vader had een grote groene poncho meegegeven, je weet wel zo een mans tent. Die heb ik alleen aangehad met ons fietstochtje. Dat zag er dus echt niet uit, dan was het net “he poncho waar ga je met die jongen naar toe?” Enfin het was een knotsgekke week. Morgenavond bonte avond. Met Peter en Rens ga ik k3 doen met yikke yeeh. Zie je het voor je? Komt mijn poncho nog van pas, als rok. Dat wordt lachen, we moeten nu nog de kleren jatten van de meiden. Maar goed, ik zie dat mijn saldo bijna op is.

Thuis is het niet zo best, Dorien en haar moeder maken zo veel ruzie en mijn vader is nog erg zwak van alles. *zucht* Ik heb eigenlijk niet echt heimwee, maar als ik dan in mijn bed lig, en dan naar het plafond kijk denk ik wel aan thuis en dan ben ik wel erg bezorgd. Ik heb hem wel gebeld, en hij zegt dat het beter gaat, maar ik weet dat hij zich beter voor doet dan dat hij is. Volgens mij gaat het nog niet heel erg goed, maar herstellen na zoiets valt ook niet mee hé. Maar goed, Ik moet nu echt afsluiten sorry. Ik vertel volgende week wel hoe het verder was. Liefs Simon.

(8-9-06) (eef)