Sipke
Hallo…
Op een na zomerse dag lig ik op bed met Sipke bij me die nieuwsgierig naar het beeldscherm kijkt. Ze likt lief mijn hand, en dat maakt dat ik een brok in mijn keel krijg. Ik heb ruzie met mijn vader. De bom ist geplatst. Einde oefening, situatie schets? Mayday mayday. Geluidssterkte? 0 decibel. We zaten te eten, begint mijn vader tegen mij te zeuren. Ik moest mijn haar maar eens kammen en zorgen dat ik niet in vodden rond liep. Die vodden waren een bijna nieuwe skatebroek en een T-shirt van een band. Hij vond ook dat ik maar eens wat meer thuis moest doen, als ik in staat was te werken kon ik thuis ook wel een steentje bij dragen. Ik wilde het gezellig houden en zei. “Das goed pap ik zal straks de stenen voor de bestrating gaan halen bij de buren” Wij gaan namelijk de tuin wat veranderen. Werd hij toch boos?!!! Hij stond op en stond toch te schreeuwen. Dat ik eens normaal moest doen, en moest stoppen met de bijdehante puber uit te hangen. Dat ik een keer fatsoenlijk moest worden en dat ik me eens als een volwassen man moest gedragen. Hallo! Ik werd ook boos en zei dat ik nog maar 16 was, en nog niet volwassen dus. Man wat een gezeik. Waarom doet hij zo boos? Ik stootte mijn drinken om, en hij werd nog bozer en wilde me slaan…. Hij hield zich in maar wilde het wel, De woede was zo eng zo voelbaar…. De buren zouden wel gedacht hebben. “schat zet de thermostaat eens lager het is hier toch warm”. Ik kon het niet geloven, ik ben opgestaan en naar mijn kamer gelopen en sinds dien negeert hij mij, en ik hem. Ik mis hem zo, en telkens voel ik een pin recht in mijn hart als ik zie hoe hij met Dorien om gaat. De zak. Volgende week vrijdag vertrek ik 3 weken naar London voor een uitwisselingsproject. Ik zie hem dan 3 weken niet, wat als hij weer ziek is? Hij moet nog wel weer onder de scan binnen kort. Ik vind dat eng ook al ben ik nog zo verdrietig.
Peter en Rens zie ik steeds vaker, ik ben deze week veel daar geweest. Met Peter kan ik goed praten, met Rens minder. Rens is meer een jonge hond nog die niet van serieuze dingen des levens houd. Veel ongein halen we niet uit hoor. Soms een pintje drinken en dan in het schuurtje zitten praten, muziek luisteren of minivoetballen. Daar voel ik me op dit moment meer thuis dan in mijn eigen huis. Dorien sukkelt overal tussen door met haar macholief en haar typisch meiden gedrag. Jakkes, ze is nu wel echt een mode hittepetitje aan het worden zeg. Maar goed. Verder geen nieuws. Sipke mag blijven en Sipke is bijna altijd bij mij. Ik kan bij haar uithalen. Dat lieve warme kattenlijfje in zijn armen en een klein tongetje wat over mijn neus likt. Zo lief. Sipke is me alles!
Goed ik ga stoppen, ik ga nog even blokken voor Engels. Liefs Simon
©©© Eef 21 september ©©©
|
