Lost in this world

Hallo,
Hier een verslag van en roermoerige week. Nog een weekje school en dan vakantie, maar of ik er naar uit kijk is een tweede. De sfeer hier thuis is verschrikkelijk, mijn vader is weg. Hij zit op hotel. Mama heeft hem woeden en hysterisch van alles naar zijn hoofd geslingerd. Het is allemaal zijn schuld. Papa vond dat heel gemeen, Britt zei hem, dat hij een slechte vader was en dat door hem Dorien zich rot voelde en was weg gelopen. En dan was hij nog ziek geweest ook daardoor had zij weer minder tijd gehad voor haar dochter. Dat is zo oneerlijk! Ze kwetste papa enorm en nu ben ik zo bang dat het over is tussen die twee. Ik heb Dorien gesmst was ze hier heeft aangericht en dat ik haar mis. Ze stuurde niets terug, dat maakte me woedend. Mama is hele dagen aan het zoeken en komt dan doodmoe thuis. Ze verwijt mijn vader van alles en dat vind ik heel erg. Papa is net zo begaan met Dorien als zij. Als zij eens wist hoe actief papa aan het zoeken is zou ze wel anders piepen en dat heb ik haar naar de ogen geslingerd ook. Daarna was ik te moe om nog een stap te verzetten wat tenslotte ben ik nog altijd ziek. 

Mama mist papa ook, maar durft hem niet te bezoeken, ze heeft hem wel gebeld, ze is zo het noorden kwijt en is nu kwaad dat hij haar zo in de steek laat. Ik heb haar gevraagd of ze nu uit een gingen en ze had me bang aangekeken “Zegt je vader dat?” Ik heb mijn hoofd geschud. “Je hebt papa enorm gekwetst, maar hij logeert in hotel den Yzer” Wel daar is ze nu naar toe. Ze is net vertrokken en ik zit met Sipke op schoot dit column te schrijven. Ik ben zo moe en misselijk, en mis mijn vader het meest van al. Ik heb hem nodig nu… gewoon mijn maatje waar ik altijd zo veel steun bij vond. Papa hoort hier thuis… papa kan als enigste Britt een beetje kalmeren, maar ja Britt kan soms zo ontzettend onredelijk zijn. 

Op school weet ook niemand waar ze is, of waar Micheal woont. Op zijn thuisadres is al tijden niet meer gezien, en op school komt hij nog zeer sporadisch. Pasmans is er druk mee bezig, maar zolang we geen echte bewijzen hebben… kan hij niet zo veel. Het hele team is wel erg begaan met Dorien en zet alle zeilen bij om ze te vinden. Maar is zo hopeloos, niemand die Dorien gezien heeft, geen spoor niets. Dorien verdomme! Ik huiver even en kijk naar buiten. Straks zwerft ze ergens rond, heel koud is het wel niet maar wel te koud om te zwerven….waarom kan er in ons gezinnetje nu niets normaal gaan? Waarom moet alles altijd anders dan gewoon? Ik ga nog even een rondje door de stad fietsen opzoek naar Dorien. Ze moet thuis komen.

Liefs Simon
©©© for Flikken10©©©