De bittere bijsmaak van euforie,

“Simon?”
“ja mama”
“Jij en Dorien… jullie willen samen op vakantie begreep ik van Dotje?” 
“Ja, dat is wel ons plan, maar papa vindt het niets” 
“ Dat weet ik, maar ik vind dat jullie wel een kans verdienen, “
“ Dus we mogen gaan?” 
“Ja, maar ik wil wel dat jullie verstandig zijn, als je snapt wat ik bedoel?” 
“ Hmmm dat er over 9 maanden geen ooievaar op de dichtgetimmerde schoorsteen landt?” 
“ Eeh dat ook ja, maar ook dat jullie goed op elkaar passen “ 
“ Dat zal wel lukken mam, echt! We kunnen goed voor ons zelf zorgen” 

Het staat dus vast, Dorien en ik mogen samen naar Salou! Met een georganiseerde jongeren reis, maar toch! Het mag, dus niet met onze ouder in een gehorig klein houten hutje op de hei maar lekker naar het strand, doen wat wij willen en niet saai in de regen mens-erger-je-nietje spelen. Ik kom mam wel zoenen, het mocht! Nooit gedacht dat het nog ging lukken maar de kogel is door de kerk. Dus sms’te ik meteen Dorien om haar dit goede nieuws te vertellen. Dorien had het heel fijn gehad, en ik was enorm jaloers toen ik zag dat ze samen met die knul de bus uit kwam. Thijs loopt als een hondje achter haar aan, iets dat mij behoorlijk irriteert. Ik dacht dat ik haar vriendje was? Dorien schijnt die aandacht allemaal wel best te vinden en gaf mij een zoentje. Ik kan er niets aan doen, maar ik ben zo bang haar te verliezen, dat trek ik dan echt niet. Een hart kan je lijmen maar niet iedere keer. 

Enfin na ons rondje trimmen eerst een verfrissende douche genomen. Dorien was druk aan het bellen, waar ze het precies over had weet ik niet. Papa lag nog te slapen, hij had die avond er voor een feest gehad en was dus met een flinke snee in de neus thuis gekomen tot grote ergernis van mama, die hem meteen naar de logeerkamer verbande. Gelukkig waren de uitslagen goed, papa is nog altijd gezond alleen was zijn hartslag wat hoog dus mag hij minder zout en andere dingen hebben die dat nadelig beïnvloeden. Mama is echt boos, ze haat het als mensen te veel drinken, dat heeft met haar jeugd te maken. Nadat ik mij gedoucht had botste ik in de gang tegen Dorien op. Ze was ergens enorm over in de wolken, en ik denk dat het om de vakantie is. ik nam haar in mijn armen en gaf haar een warme knuffel. Dat vind ik allemaal nog wel wat eng, want hoever mag je gaan bij een meisje? Seks is voor mij totaal geen hoogstaand item, gezien ik vind dat je voor alles zijn tijd moet nemen. Ik weet niet wat er met Dorien is, maar ze stootte mij af en verontschuldigde zich. Ergens voelt het niet goed. En dat was niet voor niets, want toen ik haar kamer in liep om even iets op de pc op te zoeken stond er een msn gesprek aan. “Ik ga naar salou, Thijs gaat ook mee te gek! Ik ga met Simon, anders mocht het niet van mijn ouwe lui” Weet je dat op zo een moment je wereld in stort? Dat je weer wordt gebruikt? Ik bedoel, ik ben Simon… Simon van Lancker, met ook gevoel. En schijbaar denkt iedereen daar moeiteloos over heen te walsen alsof het niets is, eerst papa nu zij, Esmee en Lisa! Fock this life weet je! Ik was zo ontzettend kwaad, zo vol euforie als ik thuis kwam, zo vol verdriet heb ik mijn klofje gepakt en ben naar Pasmans en Dominique gegaan. Daar voel ik mij goed, die twee hebben een geweldig gevoel voor hoe je met mensen om moet gaan. En dus zit ik al twee dagen hier. Ik wil geen contact even met thuis, alleen met mama. Ik weet dat het tegen over mijn vader niet echt eerlijk is, maar ik kan dat niet. Gewoon omdat iedereen maar denkt dat ik van staal ben. Papa vindt het overigens verschrikkelijk, en hij heeft mij een waanzinnig lieve brief geschreven. Ik schrijf hem ook wel terug, dit weekend of volgende week. Mama is wel geweest met mijn kleren. Ze is zo lief, ik bewonder haar echt. Ze heeft me enkel in haar armen gesloten en ik heb gehuild als een klein kind. Dat mijn leven veel up’s en down’s heeft, dat wist je wel. Dat heeft een ieder kunnen lezen, maar veel dingen zijn nog niet goed opgeborgen in mij, zoals mijn verdriet rond de periode dat mijn vader zich zelf verwaarloosde, de mislukte liefdes, papa’s ziek zijn, de ruzie’s die ik met hem had. Dat is ook de reden dat ik nog altijd niet goed functioneerde, en ik was zo gelukkig met Dorien. Alleen Dorien is gelukkiger met Thijs. 

Ik vind hier wel veel rust en ruimte om tot mij zelf te komen. Pasmans is een fantastische gozer, daar kan ik zo goed mee praten maar ook mee dollen. Pasmans en ik gaan dit weekend een tour maken door België op de fiets. Hij heeft mij spottend verteld hoe zijn collega’s hem altijd noemen. “Wilfriend Planckeard” Hij kan er wel tegen, hij zit zijn vriend ook dikwijls te plagen en dan fonkelen de sterretjes in zijn ogen. Dominique is veel rustiger veel serieuzer, maar net zo gezellig en vriendelijk. Die twee samen, dat is echt iets heel bijzonders. Dominique kan maar niet van de haardos van Pasmans blijven, haha. Ik voel mij nu al wel beter als toen ik hier kwam, ik ga toch proberen de brief aan mijn vader verder te schrijven en dan dit weekend lekker fietsen,

Jullie horen nog wel van mij,
Liefs en een dikke knuffel Simon