Griepvirus en warme wafels als troost

Hoi hoi.

Weet je er heerst een griepvirus, iedereen loopt te snotteren en te proesten. Ik gelukkig nog niet, maar mijn pa zit met waterige oogjes naar zijn laptop te staren en heeft bijna geen stem meer. Britt heeft Dorien afgelopen weekend de waarheid verteld rondom de dood van Mark! Dat was nogal wat, Dorien was heel boos dat haar moeder dat had verzwegen en was woedend het huis uitgelopen. Nou, woedend eerder verdrietig. Ze stond toen bij ons voor de deur in tranen en wou alleen met mij praten. Dorien had iets heel lelijks tegen haar moeder gezegd en had daar nu heel veel spijt van maar durfde niet terug. Ik wist ook niet wat ze moest doen dus hebben we pap maar gevraagd. Papa heeft toen Britt gebeld en gezegd dat Dorien bij hem was. Dorien was helemaal over haar toeren en ik heb haar toen maar een beetje getroost. Britt kwam na een half uur ook naar ons, ook zij was verdrietig dat was duidelijk te zien. Pap trok mij toen mee naar de keuken zodat de dames even konden babbelen. Mijn vader en ik gingen toen maar wafels bakken. Ondertussen vertelde ik over school wat daar zoal gebeurde, en dat die leraar geschiedenis een vaag persoon is enz. en dat een jongen met gym tijdens het voetballen de leraar een bal zo tegen zijn hoofd had getrapt dat deze toen wel 14 ballen zag. Daar moest mijn pa erg om lachen. Maar goed na een half uurtje ging mijn pa eens kijken of de kust veilig was, of de dames het hadden bij gelegd. Gelukkig was het weer goed, net toen mijn pa even kwam kijken gaf Britt Dorien een knuffel. Pap kwam toen terug en vertelde dat alles weer oké was en nam de warme wafels mee. Die gingen er wel in zeg! Lekker met veel slagroom. Je kon aan Britt goed zien dat ze opgelucht was. Die dag deden we verder niet zo veel meer, we hebben wat van de afhaal chinees gehaald en daarna zijn de dames Michiels weer naar huis vertrokken.

Die dag er op weer vroeg uit mijn bedje. Mijn pa liep te hoesten als een kapotte dieselmotor. En zoals altijd ook te stressen, die advocaten ook, leren ze dan nooit haast je als je tijd hebt, dan heb je tijd als je haast hebt? Kennelijk niet, want na een dag jongen tot vanavond was hij weg. Ik ging toen ook maar weg. Op school vielen er veel uren uit, er waren drie zieke docenten, dat viel mee dus. Lekker vroeg vrij en geen geschiedenis. Dorien zag ik ook nog stond wat te kletsen met een jongen uit een klas hoger, wat ze toch in hem ziet snap ik niet. En begonnen we de maandag met drie zieke docenten zo waren er op woensdag al 7 docenten ziek. Dat was niet echt erg, die donderdag had ik de hele dag vrij. Ik was alleen al wel op school, dus kon weer terug. Was mijn pa ook weer terug, a gossie zielenpietje lag op de bank te snotteren. Ik heb hem gevraagd of Britt niet moest komen verpleegstertje spelen. Maar dat wou hij absoluut niet, stel je voor zag ze hem zo! Met zijn rode neus, waterige oogjes en non stoep hoesten en proesten haha! Ik heb die avond maar een blik soep warm gemaakt want die ouwe van mij was niet te genieten. Alle mensen wat was hij chagrijnig en aan het klagen. Ik heb hem twee paracetamolletjes gegeven en een glas fruitsap. En toen is meneer gaan slapen. Die dag er op, donderdag, ging het al wat beter maar nog altijd flink verkouden, och arme! En nu zit hij beneden te werken. Ik ben gelukkig nog niet verkouden. Dit weekend gaan we als Papa weer beter is naar Opa en Oma. Ik heb daar niet zo’n zin in, was liever met Dorien naar de film gegaan, ze neemt dan Anne ook mee, haar vriendin echt een super mooi meisje vind ik dat (bloos bloos) maar goed ik ga stoppen want de patiënt beneden roept, groetjes Simon

06 oktober 2005. © by Eef