Gezeur

Hallo hallo

Dorien is nog in het ziekenhuis, ze mag maandag naar huis, en moet dan in therapie. Het heeft wel voor heel wat opschudding gezorgd hier thuis. Het ging goed tussen pap en mam en nu zitten ze weer in een relatiecrisis. Alleen was het niet vaak zo heftig. Wat een gedoe! En als klap op de vuurpijl is Robert ook maar weer eens opgedoken, die is er altijd op de momenten dat je hem niet kan gebruiken. Tussen alle hectiek door ben ik bij Dorien... ze heeft het er zo moeilijk mee, ze wilde graag licht zijn, mooi en slank, terwijl zij altijd al mooi en slank was. Ik heb een nachtje bij haar geslapen, zittend op een krukje met mijn hoofd op haar schoot, zachtjes huilend omdat ik niet snap waarom onze ouders elkaar niet kunnen steunen, maar elkaar verwijten lopen te maken en te ruziën. Papa is erg stil, en hij bezoekt Dorien elke dag trouw, en mama is kwaad, alleen niet op Dorien. Ze doen zo raar, pap en mam... ik haat dat. Ik heb ze dat nog niet verweten, maar dat moment komt nog wel. Zijn zij nou gek geworden? Mam werkt tussendoor ook, en ja dan is papa heel jaloers. Ik snap hem wel, want mama was destijds toch stapelverliefd op die knakker. De klas van Dorien heeft een grote kaart gestuurd en verder is het stil. Ze voelt zich rot, en kan niet goed over haar gevoel praten. Ik herken dat wel, want je gevoel zit in je, en als je je eigen gevoel al niet goed snapt, hoe moet je dat dan aan een ander uitleggen? Ik kan ook niet altijd alles uitleggen, en dan blijven volwassen wanhopig aan je trekken, ja... volwassenen, het toonbeeld van voortreffelijke communicatie! Volwassenheid, niet meer puberaal zwart wit denken, maar kleurrijk en genuanceerd.... een genuanceerdheid die zich uit in een gekissebis om vergeten zuurkool uit de winkel en een gescheld om een verkeerdgewassen trui... zo een ruzie ontaard zich dan in of een stilzwijgen, in een romantische poging tot verzoening of een stomende vrijpartij... nee volwassen mensen laten alle opties open, voor een ander... voor zich zelf hebben ze allang bepaald hoe het zit. Robert is terug dus dan zal Britt wel weer naar hem toe trekken, papa is jaloers en dus zal hij wel weer koppig en bot gaan doen, Dorien heeft een identiteitscrisis en dat is ongetwijfeld te wijten aan de dood van haar vader en het ouder worden. Nee volwassenen zijn perfect instaat voor een ander van alles in te vullen en de boot af te houden als het hen zelf betreft. Hoevaak ik wel niet zuchtend de conflicten thuis heb gade geslagen. Ze kibbelen uren om niks, om vervolgens ergens uit te komen wat in het begin van die zelfde ruzie al voorzichtig naar voren kwam, men luisterd niet, loopt wildgebarend zijn of haar mening te uiten en na uren herhaaldelijk verkondigt te hebben hoe hij of zij denkt dan opeens toch het eens te worden, of heel volwassen de deur dicht te smijten en een gat in de wind te lopen. Ongelovelijk, mijn vader gaat altijd lopen, de laffaard en mijn moeder neemt een glas wijn en gaat koppig op de bank hangen en doet of papa niet meer bestaat.... 

Wat ik dus wil zeggen... volwassen mensen kunnen uren redeneren, zonder naar elkaar te luisteren... ze kunnen verschrikkelijk jaloers zijn en vooral zo eigenwijs... de kenmerken van een puber vind ik, pubers denken ook veel zwart wit, en vergroten dingen oefeloos uit en willen vooral niet toegeven. En zo doen mijn ouders dus ook, en maar verweiten en vooral niet naar hun eigen aandeel kijken. Sorrt voor mijn vage gezeur.... ik ga er ook meteen mee stoppen 

Tot volgende week!

Groetjes Simon

12 oktober 2007