De derde wereldoorlog, en een zalig kerstfeest

zagen zagen wiedewiedewagen
simon kwam thuis om een boterham te vragen...
eindelijk weer rust thuis na een stormachtige kerst, ruzie en gedoe, het was vreselijk!

Gelukkig nieuwjaar allemaal! Alles nog heel? Alle katers verwerkt? mama had een kater en papa zijn wenkbrauwen en haar zijn verschoeid. Dat is soms ook zo een onbenul eerste klas. Maar eerst de feestdagen. Mama had een kalkoen bereid, in de oven gezet, oven dicht timer ingeschakeld maar geen oven. Hoe is het mogelijk! Papa had ook nog een domme actie, die kwam terug van een kerstborrel, niet nuchter wel mesjokke, struikelde greep in zijn val iets groens, veel gerinkel en daar lag hij dan met de kerstboom in zijn armen, en het engeltjes haar in zijn haar. Mama was ziedend! Eerste kerstdag, haar kalkoen niet warm geworden, kerstavond danste papa met de kerstboom en snurkte zo luid dat het stof uit het plagfond kwam zetten, daardoor werd mama nog kwader en kiepte hem zo het bed uit. Tweede kerstdag kwam oma van Doriens kant, die had het voorafje meegenomen, althans dat dacht ze, want i.p.v. de pan vieze tomatensoep met slijmerige balletjes had ze nu een pan aardappels voor de volgende dag. Mama had voor de tweede kerstdag tappas gemaakt, dat was erg lekker... maar ze was nog altijd ziedend op papa, zeker omdat oma haar kritische blik op onze gehandicapte kerstboom liet vallen en afkeurend mompelde. Mama haat het als papa te veel drinkt, dan is ze zo kwaad dan kan ze hem bijna wel vermoorden. Dus de sfeer was uitbundig! Mama klokte spinnijdig de wijn weg en oma kakelde honderuit over de wasmiddelen die weer duurder werder, over dat rare mens van twee huizen verder, over de hondenkak op de stoep en over de opgeblazen brievenbus. Papa luisterde aandachtig en zei ja en nee, goh en wat naar en Dorien en ik zwegen. 

Toen oma weg was barste de bom, mama is nou een keer wat explosief en kan niet tegen dat nongelante van papa, die alles meestal wel best vindt, en in haar ogen geen ballen aan zijn lijf heeft. Dat hij niets doet in het huishouden, dat hij haar liet zitten met alles rondom het kerstmenu en dat ze zich heel erg alleen gevoeld heeft en dat het nieuwe huis haar gestolen kon worden, dat hij vooral niet moest denken dat zij zijn slaafje was en dat ze nu naar bed ging. Dat alles ging gepaard met wilde gebaren en ze klokte haar 7e glas wijn naar binnen, zette het bruusk op tafel en donderde de trap op, smeet de deur dicht en het was stil. Nog geen drie minuten later stond ze weer ziedend in de kamer, smeet papa een slaapzak toe, een kussen en zijn pyjama, greep haar tasje en jas en denderde als een kolonie olifanten het huis uit. Papa keek haar verbijsterd na, en Dorien zei enkel "papa Mark" Dat was het dus, kerst is en blijft voor mama moeilijk, doet nog altijd pijn en ze voelde zich op de een of andere manier in de steek gelaten, ze was boos dat papa niet gevraagd had of ze mee was gekomen naar zijn feestje, ze was woedend dat de kalkoen 4 uur later gaar was dan gepland, ze was pissig dat papa met zijn zatte kop de kerstboom van zijn sokkel had gemarcheerd en ze was kwaad omdat oma voor haar helemaal geen aandacht had gehad. Papa heeft toen de choas geëlimineerd in stilte, het deed hem zeer als mama zo deed. Papa is ook een slappe zak soms die zelden of nooit ruzie kan maken met mama. Hij vindt dat niet leuk, en mama haat het als hij bijna overal mee instemt, en nooit tegen gas geeft. Mama is iemand die soms ten stirjde wil trekken om haar frustraties er uit te gooien, en hoe ze ook scheldt, tiert en doet papa doet er niet veel mee. De dag erna ligt meneer "ziek" in bed. Hij is soms echt soft, maar soms vindt mama dat weer erg leuk aan hem. 

Dorien en ik zijn toen maar naar boven gegaan. Dorien was bezorgd om haar mama, ze vond het niet fijn, mama had te veel gedronken en liep nu in de kou buiten, of ze reed en dan was het nog erger. Dorien was boos op papa en tierde op hem, nou daar zit je dan, aan te horen dat je vader een klootzak is, die niet van zijn vrouw houdt, die nergens iets van snapt en altijd alles verkloot. Ik vond dat niet leuk, en kwam tot de conclusie dat ik dezelfde slappe zak was als mijn vader, omdat ik ook geen tegengas gaf, maar ik vind dat je een vrouw niet moet kwetsen, dat doe je niet daar ben je zuinig op, hoewel ik Dorien toch al eens heb gekwetst. Ik stond op en voelde me verdrietig. "Papa is geen klootzak" was het enige dat ik nog zei en sloot mij zelf op op zolder, tussen alle oude spulletjes genietend van de rust, geen getier geen gescheld niets. Ik heb mij genesteld op het veldbed van papa, trok zijn lange jas over mij heen en doezelde in slaap. Ik schrok midden in de nacht wakker van harde stemmen. Mama was thuis gekomen, in het holst van de nacht, haar bloesje iets open, en een beetje van de wereld. Papa was in alle staten en mama lachte hem uit en maakte hem uit voor sukkeltje, lafbek en van alles en nog wat, wat je zou kunnen relateren aan mietje. Papa was woest, hij had het gevoel dat ze was wezen buurten en mama zat hem op stang te jagen. Ik vond dat vreselijk, waarom doen volwassen mensen zo idioot? Waarom zit mama papa zo te treiteren en waarom zegt papa niet een keer wat hij echt vindt of wil? Mama had enkel met een andere man gedanst, en die man heette Bruno en was een oud collega van mama en had haar opgesnort bij de Combi en naar huis gebracht. Papa was zo boos. Dorien vertelde dat mama flirterig had lopen doen bij Bruno om papa op stang te jagen. Dus met kerst heerste er bij ons een 3e wereldoorlog. Amen. 

De dag na deze oorlog, en het fundament van ons huis, de muren en het plafond weer rustig adem konden halen verliep in ijzige stilte. Mama sliep haar roes uit en papa sliep in de auto. Dat moet je meemaken, koppig als hij is gaat meneer in de auto slapen, het vroor 6 graden, de auto staat buiten en meneer slaapt in de auto. Dus die kwam half onderkoelt en on uitgerust het huis binnen gesukkeld en ging zich douchen. Dorien en ik hebben toen uit protest de geamputeerde kerstboom opgeruimd, de versiering in de bak met versiering gemikt en zijn maar een eind gaan lopen. Soms zijn die twee ouders van ons echt niet goed wijs, de laatste tijd hebben ze ook wat vaker ruzie. Niet dat het een bedreiging vormt voor hun huwelijk want je hoort soms zo dingen in het holst van de nacht die je liever niet hoort. Enfin om verder te gaan op de 3e wereldoorlog thuis, Dorien en ik hadden het al bijgelegd. Thuis gekomen was de oorlog nog altijd gaande. Mama was misselijk, en stond bleek in de keuken woedend te gebaren dat papa het laatste yoghurtje had opgegeten. Ik bedoel maar, in africa worden kinderen verhandeld, vrouwen mishandeld, in Afganistan schieten ze elkaar dood en mama maakt een punt van een yoghurtje over datum dat papa had opgegeten. Ik begreep er niets van. Papa evenmin, die zei dat hij wel nieuwe ging halen. 

Er zat mama iets dwars, iets goed dwars alleen zei ze niet wat, want ik kon mij niet voorstellen dat ze zo'n stampij ging maken voor zo'n stom yoghurtje. Zwanger zou ze ook wel niet zijn, want ik moest pas voor papa een doosje condooms meenemen, dus ik denk dat het Mark is. En jahoor, het was Mark. Want toen papa zijn jas aan deed om speciaal voor mama een bakje yoghurt te halen stond ze opeens snikkend in de keuken en smeet gefrustreerd de keukenrol naar papa's hoofd die daarop zei "welja ga met messen gooien dan bereik je tenminste iets" hij flapte dat er ook zo uit, zot dat hij is. Mama zak hysterisch snikkend tegen de koelkast omlaag en zei "zak! jij snapt ook nergens iets van, als jij je eten maar hebt, je drank en je slaap! Maar het is nog geen seconde in je opgekomen dat ik aan Mark denk nu, en dat het weer de periode is" 1-0 Papa keek haar geschrokken maar boos aan en eindelijk kwam er een tegenaanval "Jij denkt altijd aan Mark, of vaak... en het is nog nooit bij jou opgekomen dat ik dat soms best moeilijk vind, het gevoel te hebben niks goed te kunnen doen, omdat Mark het ongetwijfeld beter zou hebben gedaan, en als jij niets zegt dan kan ik je niet helpen" 1-1 het maakte mama nog bozer en ze smeet nu een appel naar papa's hoofd "egoistist! Ben je nu jaloers op mijn vermoorde man?" oei 2-1 Papa keek haar aan, "Je man? je vermoorde man?" hmmm dat is een gevalletje op de lat, wat jammer is dat. "Mijn man ja, Mark was mijn man en Mark nog had geleefd..." een voorzet, die papa in eigen goal ging werken dus 3-1 "Had je mij niet gehad nee, was vast fijner voor je geweest, de perfecte Mark" ai, gele kaart pap, dat is wel erg vuil "hoe durf je dat te zeggen, na alles wat we hebben doorstaan... ik was verdomme doodsbang je te verliezen! Dat je zou sterven en dat ik je kwijt was," goh, das lief maar geen veranderingen in de stand. Papa scheen hierdoor ook uit het veld te zijn geslagen en haalde zijn schouders op. "Ja wat! Nu weet je niets meer te zeggen, jij hebt altijd wel iets te mekkeren, je denkt dat je niet goed bent in bed, je denkt dat Mark in alles beter was, waarom kan jij niet accepeteren dat Mark nog altijd in mijn hart leeft? Jij bent zo ziekelijk jaloers, en nog wel op een overleden iemand, dat is misselijk makend" 4-1 papa verloor dit serieus! "Jaloers? Wie checkt mijn clienten als ze de kans krijgt? Zou jij niet onzeker worden als ik telkens over Anna zou praten hoe lief en geweldig ze wel niet was, hoe goed ze was in bed, hoe lief en zorgzaam ze was?" tja dat was dan toch de lang verwachte 4-2 mama was doodop, ze greep naar haar hoofd die onmiskenbaar bonkte "kater kater kater" ze greep nog een appel en smeet die ook maar, alleen met weinig kracht dus ving papa hem gemakkelijk "Johan rotop, verdomme laat me alleen en ga weg, jij snapt niets van mij, van mij en mijn gevoelens" papa twijfelde. Wat een match! "Britt ga ga slapen, ik ben naar de winkel" mama was zo van de kaart "verdomme als je nu gaat hoef je nooit meer thuis te komen" nou dat waren zeker 4 punten in eens, want papa werd helemaal bleek, smeet de tas op de grond en liep naar zijn werkkamer.Mama was te ver gegaan, veel en veel te ver. 

En dan staat Dorien te trllen op haar benen, ze kan niet tegen spaningen in huis en eet dan weer minder tot niets, ze vindt dat zo erg, dan gaat ze weer overgeven. Dat deed ze dus, onze kerstdagen waren zwaar kut! Sorry voor de bewoording. Ik hield Dorien in mijn armen. Die rot ruzie, dat was ook erg, maar wat konden we er aan doen? Ze moesten dit zelf oplossen, het geen dat geschiedde... die dag erna. Dorien had niks meer gegeten en ik kreeg haar ook niet zo ver. We liepen die ochtend de keuken in en ze zaten zaten aan de tafel. Mama zat een doos klenex leeg te werken en papa zat als een lijk naast haar en hield haar hand vast. Dorien en ik slopen weg en ik sleurde haar mee naar buiten en eiste dat ze een appel at. Helaas.... 

Toen we thuis kwamen was papa onder de douche en mama stond pannenkoeken te bakken. Ze was moe, en had erg gehuild. Ze keek ons aan, maar gelukkig een glimlach. "papa is douchen" en ze slikte. "is het goed mama?" vroeg Dorien Gelukkig was het goed. We waren een dagje weg geweest zodat die twee konden praten. Mama was zich er niet van bewust hoe het papa had geraakt dat ze had gezegd dat hij niet weer hoefde te komen als hij ging en papa besefte zich niet dat mama soms gewoon ruzie wil maken, of soms gewoon even over Mark wil praten. Gelukkig het was weer vrede.... maar vooral hoelang? Ik ging eens peilen bij papa, die in zijn boxer rond liep en zich aankleedde.. Gelukkig was het volgens hem ook vrede. Tijdens het eten maakten ze wel hun exvcuses en beloofden dat het met oud en nieuw goed gemaakt werd. Dus, als je hier bent met lezen, heb je het lang volgehouden. Met oud en nieuw ging het wel goed tussen papa en mama. Het was gezellig en we deden spelletjes. Mama voelde zich schuldig, en papa deed lief naar haar en we zijn met oud en nieuw nog naar het graf van Mark geweest, op initiatief van papa. Mam waardeerde dat wel, maar ze was ook bezorgd over Dorien, Dorien at weer slecht. Maar ze waagde zich wel aan een eigen gemaakte appelflap van papa. Om 12 uur zoenden die gekke ouders van ons elkaar zo vurig alsof er nooit ruzie was, en er werd vuurwerk afgestoken, door simon en papa. Papa deed een fonteintje aan, en die ging te vroeg, dus had meneer zijn wenkbrauwen verschroeit, en zijn pony. Gelukkig niks ergs verder en het was heel fijn die avond. Alsof er veel spanning weg viel, en hoewel mama een glas te veel had gedronken... en papa ook, alleen kan hij er beter tegen. Enfin na een lange nacht gingen wij vroeg naar bed, vroeg in de ochtend. 

De rest van de week ging het beter, alleen niet echt met Dorien... ze at slecht. Ze vind dat verhuisplan stressvol. Want over een maand beginnen de verhuisacties, zo snel al, dat was voor ons ook wennen. Dat soort acties, het gaat te snel... ik weet nog niet wat ik er van vindt... sorry voor mijn gezemel en gezeik.