Drunk!
Toen stond er zomaar een bord in de tuin "te koop" en in onze toekomstige tuin staat een bord "verkocht" ik ben dus in mijn spullen gedoken en kwam veel herinneringen tegen Van toen ik nog in de pampers zat, toen papa in de sloot was gevallen met het vissen, mijn eerste AA Gent shirtje, een sjaaltje van Ajax van oom Teun, klassenfoto's een stuk of wat brillen en zelfs een schriftje dat ik vroeger als dagboek gebruikte. Ik heb die spulletjes in een schoenendoos gestopt en er "Privé" opgeschreven en het boven op de kast gezet. Onder mijn bed kwam werkelijk een halve afvalberg weg. Lege zakken chips, een pak verschimmelde koekjes, lege bier en cola blikjes, snoeppapiertjes en een gemumiviseerde mandarijn. Ook trof ik een breiwerk aan van Oma, een licht oranje trui met zarte ruiten. Vreselijk! Vreemd genoeg heeft nooit iemand naar die trui gevraagd. De rommel heb ik maar in een vuilniszak gestoken net als allemaal schoolwerk wat ik nooit meer nodig ga hebben en nog wat rommel.
Mama is ook aan het inpakken en aan het flashbacken, maar ze drinkt. Ik begrijp het niet, wat maakt dat mama drinkt? Ze zegt niks, slaapt slecht, eet slecht en is heel stil. Papa is bang dat mama voor iets vlucht, dat ze eigenlijk helemaal niet wil verhuizen maar mama kan niet met hem over haar "probleem" praten. Ze zegt domweg dat ze het zelf wel op zou lossen, maar wat moet ze dan oplossen? Is de broer van Mark weer opkomen dagen? Is ze vreemd gegaan? Is ze ziek? Zwanger? Papa is een beetje moedeloos aan het worden van deze situatie. Zondag flipte mama totaal. Papa had geen wijn gekocht, eigenlijk niks met alcohol, zelfs geen bier. Ze was woedend en vond dat papa zich niet met haar zaken moest bemoeien. Papa vond van wel, ze waren immers getrouwd en drank was niet goed voor haar. Hij probeerde haar min of meer te dwingen te praten, gezien hij nu ook kwaad werd. Mama smeet hem een tijdschrift toe en beende woedend het huis uit. Ik heb papa lang niet zo radeloos gezien, hij weet zich er geen raad mee en weet ook niet wie hij om raad zou moeten vragen.
Dorien eet inmiddels nog altijd slecht, maar gelukkig eet ze wel. Ik snap niet waarom in dit gezin nooit iets een lange tijd normaal kan blijven? Op school gaat het goed. De toetsen komen er weer aan, ik hoop dat ik een beetje kan leren. Verder weinig nieuws te melden, ik ga maar eens de zolder op daar zijn ook nog spulletjes van mij. Voordat ze in de klauwen van mama belanden.
Groetjes Simon
18 januari 2008
|