Droomvlucht

Dit weekend dus met mijn ouders en Dorien naar de Efteling geweest, voor moederdag min of meer. Om 08:00 kwamen zij mij al halen, en slaperig stapte ik in de auto. Papa was wel uitgestapt, maar ik wilde even niet. Dorien keek mij aan, maar zei niets, en ik zei al helemaal niets. Mama ging dan maar achterin zitten en zei dat ik beter naast papa kon gaan zitten. Mij om het even, ik had gewoon echt geen zin in dit soort hypocriet gedoe, aardig doen terwijl je boos bent, maar ik wilde de sfeer ook niet helemaal verpesten. Papa had er veel moeite mee, maar het leek wel of hij was veranderd. Hij liet mijn bokkige gedrag gewoon links liggen en vroeg of ik soms wilde schakelen, gezien ik over een jaar 18 word. Niets over wat er tussen ons in stond, maar gewoon iets totaal anders. Hij vertrouwde mij het schakelen toe, dat vond ik wel gaaf. Dus zo doende schakelde ik. Pap zei dat hij mij miste, ze willen namelijk het huis verbouwen, en hij vroeg of ik niet wilde helpen, dan hoefde ik niet thuis te slapen als ik dat niet wilde, maar hij wilde mij toch wel graag zien, omdat ik zijn jongen was, en hij min of meer stuk ging aan het feit dat ik er niet was. Ik vond dat best lief, want ik miste mijn vader ook heel erg, en het liefste wilde ik hem dat zeggen, maar ik durfde dat niet om Dorien. Dat rotwijf treitert mij alleen maar. Gelukkig moesten we tanken, en Britt en Dorien bleven in de auto, Gelukkig! Stil stond ik te tanken terwijl papa toe keek, met een zekere trots die ik nog niet eerder had gezien, of had willen zien. Zwijgend liep ik met hem mee naar binnen, het was nog rustig en daar heb ik hem even geknuffeld. Ik mis hem zo verschrikkelijk, ik weet dat er veel is gebeurd, maar ik mis hem gewoon. Pasmans en Dominique zijn fantastisch, maar het ze kunnen mij toch niet dat stukje vaderliefde geven als papa, hoewel ik daar de laatste tijd heel erg naar heb moeten zoeken, en dat besefte mijn vader zich heel erg. Papa streelde door mijn haren en huilde. Daar schrok ik van, deed ik iets verkeerd? Papa zei mij dat hij mij net zo miste, zijn stuk ondeugd zoals hij mij wel eens noemde. We hebben besloten dat papa en ik, samen met Pasmans en Dominique twee weken naar de ardennen gaan. Zonder Britt en Dorien, hoewel ik Britt heel lief vind, ze is echt een fantastische moeder. Ze wist wel dat ik papa wilde knuffelen, ze zei dat ze mij daar goed genoeg voor kende. Ik heb voor haar in de tankshop wel een knuffeltje gekocht, als wijze van dankjewel. Ze stelde dat enorm op prijs, en Dorien wimpelde het af met een “Slijmbal” Ach, die trut kan mij geen kloot meer schelen, daarvoor heeft ze mij te veel gekwetst.

De efteling was heel erg plezant. Wauw, ik ben samen met mama in de heftigste achtbaan van al geweest, omdat Papa daar niet in durfde, de held. Zo gaaf was het, echt… mama durf alles, en we staan samen op de foto en die heb ik ingelijst. Papa is wel een beetje jaloers, ik voel mij daar wel schuldig over, maar ik kan er toch niets aan doen dat ik het goed met mama kan vinden? We vinden de zelfde dingen leuk, zoals sporten, achtbanen enz. Dorien liep mijn vader uit te dagen, waar zij mee bezig is snap ik niet, ze heeft trouwens ook al een ander vriendje, al weer… en ze is ook in de “nee” fase. Ze wil niets. Niet dat ik mij daar druk om maak, ik heb van die zondag zo genoten. Het was echt fantastisch en op de terugweg heeft mama gereden en ik weer geschakeld. We hebben van alles gedeeld. Mama zei me dat ze opeens nog verliefder was geworden op papa dan eerst, ze wist ook niet hoe dat kwam. En ze vertelde mij dat ze binnen kort een andere job gaat doen, ze wil gaan werken bij een speciaal recherche team. Ze zitten achter een drugsbende aan en het is een vrij groot project. Ze is er zo blij mee, alleen vind papa het niet zo leuk, hij is erg bezorgd.

Goed, verder was het een aangename week. Verder niet veel te vertellen, dus tot de volgende

©©© Fikken10, eve ©©©