Heftig

Dag mensen, ja sorry dat het allemaal zo lang heeft moeten duren maar ik was echt ingestort. Papa heeft mij gevonden in de badkamer, wat er precies is gebeurd weet ik niet meer, ik weet nog dat ik wilde gaan douchen en dat ik erg duizelig was. Toen ik wakker werd, keek ik in twee vochtige ogen van mijn vader en lag ik in mijn bed. De dokter was toen al geweest en het bleek dat ik compleet door al mijn reserves heen was. Oei, net als mama. Papa was er erg van geschrokken en zat daar maar. Ik vond het wel lief, hij streelde zachtjes over mijn rug. Met mama gaat het gelukkig al beter, en tussen papa en mama ook. Ze zijn twee dagen weg geweest, om alles te bespreken. Want zoals ik al eerder schreef, mama was ook ingestort… gelukkig is het veel beter met haar, en ook weer tussen mama en papa. Ze doen nu weer lief naar elkaar. 

Mijn examens zitten er op, ik heb ze gehaald. Ik ben zo blij! Echt! Ik heb ze gehaald, ik ga volgend jaar economie en recht studeren. Ik heb er keiveel zin in. Dorien moet helaas nog wat herkansingen maken wat weer voor ruzies zorgde. Ik voel mij nu weer beter, hoewel papa mij eerst niet alleen wilde laten, omdat hij voor mij wilde zorgen. Een week nadat ik was flauwgevallen zijn zij dan toch gegaan en ik moest gewoon janken toen ze vertrokken, zo stom. Ik ben nog niet helemaal hersteld, maar toch. Dorien is heel lief voor me, ze zorgt echt voor mij. Wauw, dat is echt fijn. Zo doende hebben wij het die dagen samen gebracht en heb ik Dorien met haar studie geholpen. Ze was zo van slag, zeker omdat haar moeder zo kwaad was. Ik vind dat niet eerlijk, want er is bij ons thuis zo veel gebeurd, dat kan je Dorien dan niet kwalijk nemen. 

Dus. Pasmans is ondertussen goed aan het herstellen. Hij herinnert zich langzaam alles weer, al kost dat wel veel tijd en energie, ook van Dominique. Maar Pasmans doet zijn best, hij voor Dominique en hem een weekendje Ardennen geboekt, lekker samen genieten en wandelen. Dat vond Dominique gelukkig wel heel fijn omdat het hem onwillekeurig zeer doet dat Pasmans niet alles meer weet. Ze zijn nu nog weg, Pasmans heeft ge-smst dat ze het heel goed hadden. Dat vond ik wel fijn, ik hoop dat alles nu eindelijk een beetje echt op de rails is gekomen. …

Groetjes Simon.

29 juni 2007