een werk week beëindig je met een feest

Hallo allemaal

Ik ben Sofie Beeckman. Ik werk zins kort (nu zo’n 3 maand) bij het team van Commissaris Nauwelaerts.
Hij is echt streng, maar dat moet je denk ik ook wel als je een team moet lijden.
Me partner is Britt Michiels geworden. Echt een toffe madam. 
Ik kom zelf uit Brussel. Heb daar bij de federalen gewerkt. 
Ik vond het daar niet meer leuk, dus heb ik een over plaatsing aangevraagd.
Heb zins een paar weken een relatie met Nick Debbaut. 
En ik woon ook al bij hem in. Het is erg snel gegaan, dat weten we zelf ook wel. Maar ik had een slaap plaats nodig en Nick had een appartement die te groot voor hem alleen was. Dus heeft hij me gevraagd om bij hem in te trekken. Dat was ook makkelijker. En hij heeft wel gelijk. Dus ben ik bij hem ingetrokken. Het gaat nog steeds erg goed tussen ons. 
Maar ja… heb nu een column dus ik zou maar is beginnen met vertellen wat ik deze week allemaal heb meegemaakt. 

Ik en Britt hadden een moord. Ze belde me maandag al om 7uur. Dat ik meteen naar het adres die ze me door had gegeven moest komen. Er was weer eens een junk dood. Toen we daar aan kwamen zagen we het hoor en roken we het. Echt een stank in dat huis, niet normaal. Ik moest haast kotsen zo erg stonk het daar. Maar goed. We hadden dus die dode junk. We waren er al snel achter wat er aan de hand was. Ze had heroïne gekregen die niet echt helemaal top was. Ze had zich zelf dood gespoten. Zonder dat ze het wist dat ze geen goede heroïne had. Toen we woensdag net klaar waren met deze zaak stond John alweer bij ons voor een andere zaak. Een meisje van 16 die van huis was weg gelopen. Haar moeder kwam helemaal in paniek bij Carla. En Carla kon de vrouw niet rustig krijgen dus heeft ze eerst John geroepen en toen kwam John naar ons toe. Wij mochten de zaak wel doen omdat hij weer eens weg moest. Nou de vrouw kwam binnen hoor met Carla helemaal in paniek. Ze baste in huilen uit. Haar dochter zou bij een vriendin gaan slapen maar haar vriendin was ook weg. Ze kon alleen maar zeggen dat haar dochter zoek was en dat ze misschien wel dood zou zijn. We kregen er geen naald tussen. Maar we hebben haar rustig gekregen en we hebben een opsporingsbericht verspreidt. We kregen al snel hele goede berichten. Wat was er nou gebeurt. Ze is samen met een stel vriendinnen stiekem op vakantie gegaan. Naar Koksijde. Ons collega’s hebben haar toen bij ons afgezet. We hebben toen haar moeder op gebeld en die was blij om haar terug te zien. Gelukkig is alles goed afgelopen. 

We zijn gisteren met het hele team uit geweest. Om Nick zijn verjaardag te vieren. Omdat we het zo druk hadden waren we dat helemaal vergeten. Het was heel erg gezellig. We zijn eerst uit eten geweest in een heel chique restaurant en toen zijn we naar de combi geweest. Het was heel gezellig. Toen de combi dicht ging tegen een uur of 4 zijn we nog naar ons huis gegaan. Het was fantastische. Pasmans is bij ons in slaap gevallen op de sofa en Bruno is nog van de trap gevallen. Ik moest samen met Britt met hem naar het ziekenhuis. Hij was net boven aan de trap toen hij wou laten zien dat je ook via de leuning naar beneden kon glijden. Dat had hij beter niet kunnen doen. In plaats van dat hij op de leuning ging zitten ging hij er over heen. Ik en Britt konden hem met moeite de auto in krijgen. In het ziekenhuis aangekomen was hij meteen helemaal weer helder. Hij had een goede smak gemaakt en had een mooi gat in zijn hoofd. Hij kreeg 4 hechtingen en op de terug weg is ook hij in slaap gevallen. Ik en Britt hebben hem gewoon in de auto laten liggen. De volgende dag wist hij er helemaal niks meer van af. Hij wou alles weten dus hebben we hem van alles voor gelogen. Het was echt zo’n tof feest. Ze praten er nu nog over op het commissariaat. We moeten dit zeker nog vaker doen.
Dit was dus mijn week. Ik hoop dat ik nu eindelijk lekker weekend mag houden zonder dat ik opgebeld wordt. Ik ga heerlijk van de zon genieten(als die nog komt) met Nick. Heerlijk op het balkon zitten met een glas wijn
Ik spreek jullie volgende week wel weer
Kus jullie Sofietje


(©Dana) (22-7-05)