Waggelende pinguïn 

Hey iedereen

Eindelijk heb ik is goed nieuws,
Heb eindelijk loopgips!
En ze vonden dat me arm zo goed heelde dat het gips er al van af is gehaald.
Het was maar een kleine breuk en het had eigenlijk niet in het gips gehoeven. 
Daar komen ze nu mee! Heb ik gewoon 2 weken voor piet jan snot in het gips gelopen met m’n arm.

Ik was maandag zo blij dat ik eindelijk loop gips had, maar dat is na woensdag wel minder geworden. 

Woensdag zijn we met z’n allen (het hele team dus) naar de zoo in Antwerpen geweest. We kwamen dus bij de pinguïns aan. Dus we stonden daar bij te kijken als opeens Dorien me roept. (ja die was ook gezellig met ons mee geweest)Dus ik loop rustig naar Dorien toe hoor ik Bruno opeens roepen: ‘ Sofie! Ge lijkt wel een pinguïn ge loopt zo net als die beesten. U lijkt egt een waggelende pinguïn. Iedereen lachte zich kapot en ik sjokte maar verder naar Dorien toe. Ik was eindelijk blij dat ik me loop gips had, maar nu zitten ze me allemaal belachelijk te maken. ’s Avonds hebben we bij Britt met z’n alleen gegeten. Het was heel gezellig. Na het eten kwam Bruno naar me toe met een tas van de zoo. Hij had wat voor me gekocht omdat ik eigenlijk wel een “ zielig meisje” was. Ik pakte de tas aan en wat zat er in? Hij was in de zoo nog snel naar het souvenirs winkeltje gegaan en had toen een knuffel voor me gekocht van een pinguïn! Nick en Bruno hadden de grootste lol met die knuffel. Ik kon de hele week aan horen van Nick dat ik echt een waggelende pinguïn leek.

Donderdag ben ik naar het commissariaat geweest. Heb eindelijk is goed met John kunne praten. Ik mag eindelijk weer wat doen. Ik mag pv’s tikken. Het is niet mijn favoriete bezigheid, maar ik ben allang blij dat ik eindelijk niet meer thuis hoef te zitten. 
Britt was ook blij dat ik er weer ben. Ik mag me dan wel niet met de zaak bemoeien maar als John er niet is dan kan ik het gewoon niet laten om ffkes met Britt over de zaak te kletsen. 
We hebben een zaak over een vermiste moeder met 2 kinderen. 
We hebben geen idee waar ze kan zitten. Britt vertelde dat haar echtgenoot donderdag aangifte kwam doen, Toen was ze al ruim een week weg. Hij had het druk op zijn werk, dus hij had geen tijd om eerder aangifte te doen. 
Ik hoor jullie al denken, daar maak je toch tijd voor? 
Zo denken Britt en Ik dus ook. Daarom houden we de man nu goed in de gaten. En hopelijk komt de moeder weer opdagen over een paar dagen met de kinderen.

Ik zal jullie op de hoogte houden.
Zal volgende week alles vertellen over deze zaak.
En hopelijk ook over de andere zaken,

Lieve groetjes van jullie Sofietje

(©Dana) (19-08-05)