AfscheidsborrelHey iedereen Hier weer een column van mij. Wat
heb ik toch weer een lekkere rustige week gehad. Heerlijk om niet meer zo vroeg
op te hoeven. Of dat je uit je bed wordt gebeld omdat er weer een misdrijf
gebeurt. Nick had er deze week dus wel weer last van. Tot 3 keer aan toe hebben
ze hem uit bed gebeld. Er was weer een idioot die niet van schone meisjes kan
afblijven. En Nick moest weer komen opdraven. Nu zie ik pas hoe vermoeiend het
eigenlijk is om een flik te zijn. Normaal sta je er niet zo zeer bij stil, maar
ben nu al een week thuis en eigenlijk mis ik het werk nog niet. Ik heb nu zeeën
van tijd om de dingen te kunnen doen waar ik anders niet aan toe kom. Zo kan ik
nu rustig het huishouden doen zonder dat Nick elke keer voor me voeten loopt. En
kan ik eindelijk naar familie en vrienden toe. Daar kom je eigenlijk helemaal
niet aan toe. Ik ben deze week daarom ook naar me moeder geweest. Ze had me deze
maand nog helemaal nog niet gesproken. Alleen aan de telefoon dan. Maar ze was
blij dat ik met het werk ben gestopt. Ze zat elke dag in spanning. Ze was bang
dat er iets erg zou gaan gebeuren. Want je vraagt er om als je bij de flikken
gaat zegt ze altijd. Dat heb ik dus al jaren moeten aan horen. Maar nu is ze
weer gerust gesteld. Tot dat ik weer aan het werk ben. Dan krijg ik weer elke
dag een telefoontje dat ik moet uit kijken, omdat ik nu een gezin heb. Jullie
kennen dat overbezorgde gedoe denk ik wel. Maar ik zal ffkes vertellen over de
avond van me afscheid drink”. Het was net als altijd weer kei gezellig. Ze
hebben weer eens lekker lopen te drinken. Iedereen was erg dronken. Heb me de
hele avond geamuseerd met dronken mensen om me heen. Het was zelfs zo erg dat
Bruno en Britt gewoon op mijn tafel zaten te dansen! Dat kwam door Pasmans. Die
wou muziek. En toen ik wat muziek op zette gingen de remmen er af. Iedereen zat
heftig te dansen en gek te doen. Het was echt heel gezellig. Maar ik heb nog
harder gelachen toen er ‘s morgens om 7 uur werd gebeld dat er een briefing
was. Omdat er een drugsvangst was. Je moest het gezicht van Nick zien. Iedereen
was om 2 uur weg gegaan. En nu moesten ze allemaal om 8 uur op het commissariaat
wezen voor een briefing. Ik had voor één keer wel een vlieg willen wezen die
daar op het commissariaat vloog. Ik zag het al helemaal voor me. Iedereen zat
daar met een kater. We hebben het al een keer mee gemaakt en toen was niemand te
genieten. Arme John… Die was tenminste wel zo verstandig om niet te veel te
drinken, omdat er altijd nog een melding kon komen. Maar hij kon de anderen niet
overtuigen om niet te gaan drinken. Maar ja… Nick heeft er niet over willen
praten hoe de dag was verlopen omdat het denk ik te erg voor woorden was.
Iedereen zal er wel met een kater gezeten hebben. Of ze hebben een goede preek
gekregen van John. Maar tot zo ver het afscheidsdrink. Nog een paar weken en dan heb ik de
kleine op me arm liggen. Dan wordt het een column schrijven met de kleine op me
arm. Ik kan niet wachten eigenlijk. Ook al vind ik het nu fijn dat het nog in me
buik zit. Nu kan ik nog uit slapen. Maar dat zal straks wel anders zijn. Ze moet
om de zo veel uur haar eten hebben. En de eerste weken ben ik denk ik ook wel
erg moe van al dat gepuf en alles wat er nog bij komt kijken. We hebben deze
week bepaald waar ik ga bevallen. En als alles goed gaat dan ga ik thuis
bevallen in het bad. Het lijkt me zo heerlijk om een onderwater bevallig te
hebben. Ze zeggen dat je dan beter de weeën kunt opvangen en dat je dan lang
niet meer zo veel pijn hebt. En dat het er allemaal heel mooi uit ziet om ze te
bevallen. Het is natuurlijk heel ander dan en gewone bevalling, maar het is wel
één van de mooiste bevallingen las ik op het Internet. Maar ik doe het vooral
om zo weinig mogelijk pijn te hebben. Maar we moeten nog zien dat het werkelijk
zo gebeurt, want er kunnen nog altijd complicaties optreden. En dat heb je nooit
in de hand. Heb er een heel gesprek over gehad met de verloskundige. Ze heeft me
alles uitgelegd. Over alle soorten bevallingen, maar ik hoop echt dat ik
onderwater kan bevallen. Ik moet al een week voor mijn afgerekende datum het bad
in de kamer hebben staan. Omdat de weeën altijd eerder kunnen komen. Maar ik ga
nu met het eten bezig, dan kan Nick meteen eten als hij thuis is. Tot volgende week (©Dana) (04-11-05) |
|
|