Verlangens 

Hey iedereen

Wat heb ik een week gehad zeg! Hoe kan Carla dat nu toch vol houden. Ik dacht dat het beste wel mee viel om de balie te doen, maar ik moet jullie eerlijk zeggen het is verschrikkelijk! Ik heb ik jaren mijn beroep niet zo vervelend gevonden. Ik moest dus deze hele week mensen door verwijzen, telefoontjes aannemen, en de roosters maken. Nou wat was dat een werk. Dan kan die op die dag niet. Dan wil die niet met die werken. Heb er gewoon een punt hoofd van gekregen. Het was gewoon om zot van te worden! Er was maar één team het makkelijkst. En dat was natuurlijk mijn oude vertrouwde team. Ik heb ze nog nooit zo gemist. Heb amper de tijd gehad om met ze te babbelen. Ze waren weer druk met een zaak bezig. Ik verlang zo om weer aan de slag te gaan bij mijn eigen team hé. 

Ik ben nu gelukkig wel op de hoogte met wat er allemaal aan de hand is. Heb me er toch stiekem mee bemoeid. Ze hadden deze week na het vluchtmisdrijf van vorige week een zaak over een dood meisje van vijftien! Haar moeder had haar gevonden op dr kamer. We dachten eerst aan zelfmoord. Tot dat de moeder de volgende dag een brief in de bus kreeg met heel wat verwijten van haar ex man. De link was dus al snel gelegd. Het kon niet anders of haar ex man had er mee te maken. Ik ga niet in details praten maar we hebben dus de vader van het meisje met moeite hier kunnen houden. Het was een ex advocaat. Dus jullie kunnen wel raden dat de man alle regeltjes uit zijn kop kende. Hij speelde op alles in. Ze konen hem dus na 24 uur laten gaan omdat ze niet voldoende bewijzen hadden. Maar de bewijzen kwamen er snel. En gelukkig zit hij dus in de cel, maar de moeder is helemaal kapot dat ze nu geen dochter meer heeft. Dat kan ik nu maar al te goed voorstellen. Moet er niet aan denken dat ik Noa nooit meer terug zou zien. 

Nu is mijn week balie juffrouw weer voorbij en mag ik dus wachten tot dat John me in het team wil hebben. Hij wil me natuurlijk heel graag in het team hebben, maar vind het aan nog een beetje te vroeg. Ik ben na deze week al heel erg moe. En ja me gewone werk is dus tien keer zo zwaar. Ik geef hem gelijk dat ik eigenlijk nog niet aan de slag kan, maar ik kan natuurlijk wel een halve week gaan werken. Dat ga ik dus aan hem voorleggen en hopelijk ziet hij ook in dat ik eigenlijk best wel een halve week aan de slag kan. Ook al is het maar wat verhoren doen en wat pv’s in tikken. Dan ben ik toch even er uit. Thuis zitten de hele week is ook niet alles. Ik ga dus duimen dat John het ook in ziet, en dat hij me eigenlijk héél erg mist in het team. Maar ik ga nog niet te vroeg juichen, omdat je het nooit met John kan weten. Hij kan net doen als hij het ziet zitten, maar als hij wat in zijn kop heeft dan moet het ook zo gebeuren zoals hij het wil. Hij is commissaris en hij alleen bepaald dus de regels. Overleggen kan hij eigenlijk niet. Natuurlijk probeert hij dat maar het is meer om te horen hoe de anderen er over denken. Hij laat nooit zijn mening om praten en dat is wel weer zéér jammer. Dus jullie moeten voor me duimen deze week. Ik verlang weer naar me eigen job. Die er hopelijk snel weer aan zit te komen. 

Ik wens jullie allemaal een gezond en liefde vol 2006 toe!

Groetjes van jullie Sofie 

(Dana) (30-12-05)