De laatste
Hoi allemaal,
Dit is dan al weer de laatste column van 2004 die ik aan jullie zal schrijven. Het is vandaag al weer de laatste dag van het jaar. Daarom dacht ik laat ik eens terug blikken op wat dit jaar mij allemaal heeft gebracht. Daarom is hij wel iets langer dan normaal.
Het jaar begon met slecht weer en veel zieken. Ik moest toch noch tot overmaat van ramp met Nick werken omdat zowel Britt als Bruno ziek waren. Toen was iedereen nog geschokt over een jonge die een leraar had neergeschoten in Nederland. Dat was eigenlijk nog een klein incidentje als we terug kijken na het afgelopen jaar waar veel terreur in voor kwam.
Maar Januari sluiten ik met een goede daad en een fikse verkoudheid af toen ik een klein kind van de verdrinkingsdood heb gered. O wat baalde ik toch dat juist Sam mij moest behandelen, maar ik ben hem daar wel dankbaar voor.
Februari start ik dus helaas een hele week met achter een bureau zitten omdat Vanbruane dat verstandiger vond. Weten jullie nog dat ik zo nieuwsgierig was naar wat Raymond en Pasmans te verbergen hadden en ik na een tijdje eindelijk te horen kreeg dat Raymond iemand van de Federalen had gearresteerd in plaats van de winkeldief die ze moesten hebben.
Natuurlijk zijn Britt en ik ook bezig geweest met de dood van een kerngezonde bejaarde. Die moord was gepleegd door een activiteiten begeleider. Dat was toch wel erg want we waren er achter gekomen dat hij vele andere bejaarden had vermoord waar van gedacht was dat ze aan een natuurlijke dood was overleden.
Er kwam natuurlijk ook wat leuks in februari. Koen was toen officieel bij mij ingetrokken. Dat is ook al weer bijna 10 maanden gelden, al lijkt dat nu of we al jaren samen zijn.
In Maart heb ik het vieste huis bezocht was ik in mijn leven gezien had. Een vrouw had zichzelf en haar kind zo verwaarloost dat het bijna onleefbaar was. Ik ben blij dat alles is opgelost en de vrouw en het kind weer een toekomst hebben.
Maar gelukkig werd het ook weer mooier in maart. Helaas ging het mooie weer gepaard met veel ongelukken met kinderen omdat die overal buiten liepen en zij en de auto's niet op elkaar letten. Ik ben er ook achter gekomen dat mijn Vera zo goed kan voedballen, of komt dat meer door Koen en zijn klas.
En aan het einde van Maart ben ik ook te weten gekomen wat een flashmop is. Al die aanbidders, het was wel een prachtig gezicht hoor.
In April begon ik al weer lekker te klungelen met het verzetten van de klok. In plaats van de klok vooruit te zetten had ik hem achter uit gezet. Wat was Vanbruane boos dat ik twee uur te laat was, want ze had me de dag ervoor al een verwittiging gegeven dat ik niet meer te laat mocht komen.
Mijn geklungel was niets vergleken met wat ze van het gevangenen vervoer gedaan hadden. In plaats van iemand naar het gerechtshof te brengen hebben ze hem gewoon vrij gelaten. Dat was niet erg handig de man heeft een tijdje vrij rondgelopen en een zoekactie van ons heeft niets uit gehaald, maar hij liep tegen de lamp bij een controle in Spanje.
Maar toch de grootste klungel vond ik de man die een bom uit de 2e wereld oorlog kwam brengen. Die man was zich van geen kwaad bewust dat hij heel veel mensen in gevaar heeft gebracht door de bom te verplaatsen.
Mei begon vervelend. Wij moesten mee helpen tegen de relschoppers die er waren op de dag van de Arbeid. Maar natuurlijk was Mei ook heel leuk. Met het vrijgezellenfeest van Britt. Jongens wat schrok die toen ze Dorien zag liggen die een lijk speelde. Britt had echt niet in de gaten dat alles in scène gezet was, maar het feest was wel supergezellig. Natuurlijk was het huwelijk van Britt de knaller van het jaar. Het was ook wel een super bijzonder huwelijk hoe ook de ouders van Mark hebben bijgedragen want die zijn haar toch altijd blijven steunen.
Maar ik moet jullie zeggen dat ik Britt wel erg gemist heb toen ze op huwelijksreis was. En wat was het druk op de bood met 2 van de grote kinderen er bij.
En toen werd het al weer Juni. Dat begon gelijk al met een ontvoering van een jongetje. Daarvoor waren andere kinderen al ontsnapt aan de vrouw. Het jongetje hadden we gelukkig al weer terug gevonden in een huisje in het bos. De ontvoerster konden wie maar niet terug vinden. Die vonden we pas toen we bij een vrouw het huis gingen doorzoeken omdat ze als vermist werd opgegeven. De vrouw had zich opgehangen, het was een vrouw met psychische problemen en dacht dat ze zo een beter leven zou leiden.
Juni was ook de maand van de zaak Dutroux. Het was natuurlijk niet iets waar we aan moesten werken, maar iedereen wilt natuurlijk weten of hij levenslang heeft gekregen zodat als het hoort. Iemand die zulke dingen doet verdiend geen vrijheid.
Natuurlijk is dan ook weer het toeristen seizoen begonnen. Leuk hoor dat uniform.
Maar dan werd het Juli. De schoolvakanties waren begonnen en het drukker met toeristen. Maar daar konden wij ons niet mee bezig houden. Er waren 3 kinderen vermoord en de moeder was terug gevonden in de vaart. De moeder had haar kinderen zelf vermoord door problemen met een vriend voor dat ze haar kinderen kreeg. Wat waren wij daar toch allemaal van geschrokken.
Maar toen begon mijn welverdiende vakantie. Die vakantie was helaas wel heel erg nat begonnen. Regen, regen en nog eens regen. Dat betekende leuke plaatsen in Nederland vinden. Maar gelukkig is de regen ook weer vertrokken en hebben we nog heerlijk kunnen genieten van het mooie weer.
In augustus heeft Vera haar naam leren schrijven. Wat een ramp was dat, want op elk stukje papier stond Vera. Zelfs mijn dossiers kon ik niet laten slingeren zonder dat haar naam er op kwam te staan. Maar gelukkig hebben we het af kunnen leren.
Gelukkig begonnen de scholen ook weer en dat bracht toch wat rust mee. Maar niet voor de buurtbewoners van de school de Letterdoos. Daar bleef het alarm maar afgaan door het niet goed afsluiten van de deuren. Ik heb daarom het Bord van Koen maar eens flink onder gekald dat hij daar eens beter op moest letten. Maar sinds die tijd is het alarm niet meer afgegaan.
September stond in het teken van de actie 'hoe ga ik naar school' op de school van Vera en Koen. Maar ik moet jullie zeggen dat het met het slechter worden van de dagen met veel regen en kou er niet minder auto's reden als voorheen. Maar de kis en rite zone heeft wel geholpen. Er is zelf eenrichtingsverkeer gekomen. Er is dus wel meer veiligheid.
In oktober kwam in na een saaie week tot de ontdekking dat mijn bureau lade een bodem had. Ik dacht echt dat het een bodemloze put was, maar dat was dus niet zo. Maar we werden wel daarna met onze neus op de feiten gedrukt toen we een zaak kregen van een man die al zijn dochters en kleindochters verkrachte. Dat was helaas een vervelend einde van de maand.
Maar gelukkig kwam de maand November er aan. November stond in de het teken van inbraken. Zelfs het fietsje van mijn Veratje moest het ontgelden, al was dat denk ik geen inbreker geweest. Want hij is niet in de boot geweest en voor de rest was er niets weg. Maar dankzij de overijverigheid van Pasmans zijn de inbrekers gepakt tijdens een wegcontrole.
Zo als elk jaar is de goed heiligman weer ons land komen bezoeken. Helaas verzinnen criminelen nog altijd dingen om hem te misbruiken om mensen te bestelen.
De afgelopen maand licht waarschijnlijk nog vers in jullie geheugen. De valse oproepen die we hebben gekregen. En ik heb iedereen ziek gemaakt. Ik ben gelukkig al weer beter.
Maar het belangrijkste nieuws van de maand heb ik jullie vorige week niet eens geschreven. Mijn Vera bereikte namelijk een week geleden haar 4e verjaardag. Ze is dus nu echt een kleuter. Ze is daar heel fier op, want nu mag ze na de zomervakantie naar de tweede kleuterklas. (voor de Nederlanders is dat groep 1) Nu zit ze nog in de 1e kleuterklas. (groep 0) Natuurlijk is mijn kleine meid weer verwend, maar we hebben het feest pas afgelopen dinsdag gevierd voor iedereen omdat de meeste mensen het anders druk hebben met kerst en dat is voor niemand leuk.
Ik wens jullie nog een fijne oudejaarsdag. Dit jaar heb ik vrij in tegenstelling tot vorig jaar en het feestje wat Vanbruane had georganiseerd. Helaas moet ik morgen ochtend wel werken. Maar ik hoop dat jullie het leuk vonden om eens terug te blikken op een heel jaar met mij.
Groetjes van Tony Dierickx
(flikken10) (31-12-04)
|
